Siedem cudów świata to nazwa obejmująca w czasach starożytnych siedem słynnych budowli i dzieł sztuki, które Grecy wyróżnili ze względu na wyjątkowe walory artystyczne i niezwykłe rozwiązania techniczne. I choć było ich z pewnością więcej niż siedem, to przyjęto tę liczbę, jako magiczną w niemalże wszystkich kulturach. "Siódemka" jest jeszcze odpowiednia z jednego powodu - trudno byłoby znaleźć 2 lub 3 najwspanialsze dzieła, a lista obejmująca więcej niż 10 pozycji straciłaby na znaczeniu. Tak więc siedem jest "w sam raz". Najczęściej zalicza się do siedmiu cudów świata:
1. Piramidę Cheopsa,
2. Wiszące ogrody Semiramidy w Babilonie,
3. Świątynie Artemidy w Efezie,
4. Posąg Zeusa Olimpijskiego,
5. Mauzoleum w Halikarnasie,
6. Kolos Rodyjski - posąg boga słońca Heliosa,
7. Latarnię morską na wysepce Faros w Aleksandrii.

Ad. 1. Piramida Cheopsa oraz stające obok niej piramidy Chefrena i Mykerinosa to najbardziej znany zespół piramid. Wielka Piramida Cheopsa została wybudowana ok. 2560 r. p.n.e. Obok piramidy Chefrena postawiono monumentalny pomnik Sfinksa. Zabytki te znajdują się w Gizie, w Egipcie. Największa z piramid, piramida Cheopsa, zaliczona została przez starożytnych Greków do siedmiu cudów świata. Postawiona została na sztucznie wyrównanym terenie. Cheops budował ją przez 30 lat przy udziale 100 tys. robotników. Piramidy budowali egipscy chłopi w czasie, gdy ich pola pokrywały wody wezbranego Nilu. Transport kamieni i wykorzystanie specjalnych ramp ułatwiały budowę. Piramida zorientowana jest zgodnie
z kierunkami świata. Boki jej są zwrócone dokładnie na północ, południe, wschód i zachód. Wejście do piramidy znajduje się w północnej ścianie. Przejście niskim korytarzem prowadzi do położnej na wysokości 42 m. nad poziomem terenu komnaty królewskiej - komory grobowej. Wewnątrz piramidy wybudowano jeszcze dwie komory grobowe. Jedna poniżej poziomu terenu, druga powyżej poziomu podstawy. Obok piramidy znaleziono barkę pogrzebową.


Ad. 2. Wiszące ogrody Semiramidy to zespół ogrodów dworskich założonych na sztucznych tarasach, wspartych na wielopiętrowych budowlach. Na tarasach sypano ziemię i sadzono tam krzewy i drzewa. Drzewa wyrastały ponad murami miejskimi, stąd wrażenie, że wiszą w powietrzu.
Wiszące ogrody Semiramidy były częścią pałacu władcy Nabuchodonozora II, panującego w latach 605-562 p.n.e. Legenda grecka przypisywała je mylnie asyryjskiej królowej Semiramidzie. Podczas wykopalisk w Babilonie archeologowie odkryli budowle odpowiadające szkieletowi wiszących ogrodów Semiramidy.

Ad. 3. Świątynia Artemidy w Efezie, znana pod nazwą Artemizjonu stanowiła największą ozdobę Efezu w Azji Mniejszej (obecnie Turcja). Była to olbrzymia (110 m na 55 m) świątynia. W roku 356 p.n.e. świątynię spalił szewc Herostrates, by zyskać rozgłos i sławę. Została odbudowana w IV w. p.n.e.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 795
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie