Na obrazie Jana von Eycka widać małżonków Arnolfinic. Było to w XV wieku, na początku renesansu. W centrum obrazu widoczne są dwie postacie trzymające się za dłonie. Kobieta ma na sobie błękitną suknię i długą, zieloną narzutę z futrem. Na głowie ma białą chustę, którą wtedy uznawano za dotychczasowy welo. Mężczyzna zaś ubrany jest w marszczony, brązowy płaszcz obszyty futrem. Jego głowę pokrywa duży, czarny kapelusz.
W tle obrazu widoczne jest czerwone łoże z baldahimem, które daje nam do zrozumienia, że jest to ich sypialnia. Pomiędzy małżonkami jest brązowe, okrągłe, w pięknej oprawie lustro, w którym widac odbicie malarza. Pod lustrem stoi czarwony fotel, a przy nim również leżą czerwone pantofle.
W obrazie tym uwagę"przykuwa" również mały, wesoły, kudłaty pies, a w lewym dolnym rogu kolejna para rozrzuconych butow. Za mężczyzną stoi nieduży stoik, na którym leżą pomarańcze- są symbolem zepsucia.
Mężczyzna ma podniesioną rekę ku piersiom co może oznaczać przysięgę, że nigdy nie zostawi on swojej rodziny, a ręka kobiety na jej brzuchu oznacza miłość i troskę do nienarodzonego się jeszcze dziecka, które nosi pod sercem.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 81
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie