Przydatność 65%

Ekspresjonizm w sztuce.

Autor:

Termin "ekspresjonizm" pochodzi z łacińskiego expressio - wyraz, wyrażenie.

Jest to kierunek w sztuce, który rozwinął się w Niemczech w pierwszym 30-leciu XX w. jako sprzeciw wobec naturalistycznej postawy. Ekspresjonizm jest kierunkiem w sztuce stworzonym przez generację urodzoną między rokiem 1875, a 1895. Jego największy rozkwit i aktywność przypadły na lata 1910-1925.

Ekspresjonizm to kierunek wyrażający uczucia artysty za wszelką cenę, stąd upodobanie do spontaniczności, emocji i duża rola instynktu oraz poszukiwanie wzorów w sztuce dziecięcej, ludowej i ludów prymitywnych. Podstawową kategorią ekspresjonizm twórcy uczynił ekspresję (wyrazistość uczuć), mającą w sposób spotęgowany i dramatyczny oddać przeżycia wewnętrzne twórcy.

Ekspresja oznacza zjawisko o dużej sile, choć w ścisłym znaczeniu określa uzewnętrznienie przeżyć. Ekspresjonizm oznacza pewną tendencję, manierę, środek wyrazu, pojawiający się u wielu artystów w różnych epokach. Czasami dotyczy kilku zaledwie dzieł, czy jedynie okresu w dorobku danego artysty.

Cechy charakterystyczne to deformacja i ostro zamalowywane kontury przedmiotów. Twórców i wyznawców ekspresjonizmu przerażała pustka i jałowość ducha współczesności, rozpleniony szeroko gruby i prymitywny materializm, zagrażające suwerenności wewnętrznej człowieka technika i mechanizacja

Ekspresjonizm miał na celu wyrażenie uczuć artysty. Przeciwstawiał się naturalizmowi i mieszczaństwu. Ekspresjoniści głosili, ze zadaniem sztuki jest tworzenie obrazu wewnętrznego świata człowieka. Celem sztuki jest odtworzenie własnych treści wewnętrznych, wyrażenie napięć duchowych, niepokoju, przerażenia i radości. Przykładem ekspresjonizmu polskiego są "Hymny" J. Kasprowicza. W sztukach plastycznych ekspresjonizm najpełniej wyraża się w malarstwie V. van Gogha i grafice E. Muncha.

Główny ośrodek tego kierunku stanowiło ugrupowanie Die Brcke założone w 1905, w skład którego wchodzili: E.L. Kirchner, E. Heckel, K. Schmidt - Rottluff, E. Nolde, M. Pechstein. Drugą grupę stanowili członkowie Der Blaue Reiter (założonej w Monachium w 1911), zmierzający do ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Członkami byli: W. Kandinsky, F. Marc, A. Macke, P. Klee.

W Polsce ekspresjonizm reprezentowany był przez formistów (A. Pronaszko, Z. Pronaszko, F. Czyżewski, A. Zamoyski, L. Chwistek, K. Winkler, St.I. Witkiewicz i inni). Artyści ci uprawiali sztukę silnie zrytmizowaną, wynikającą z wyobraźni konstrukcyjnej. Formalnie najbardziej byli zbliżeni do futurystów (futuryzm). Wywarli długotrwały wpływ na malarstwo polskie XX w.

Przedstawiciele europejscy

1. Heckel Erich jest niemiecki malarzem i grafikiem urodzonym w 1883roku. Erich należy do przedstawicieli ekspresjonizmu oraz jednego z współzałożycieli Die Brcke.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Wersja ściąga:
Podobne prace:
Przydatna praca? tak nie 86
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie