Przydatność 80%

Tomasz Judym jako romantyk realizmu, chybiony pozytywista i dzisiejszy Hamlet.

Autor: thomw2

Jedną z powieści Stefana Zeromskiego są "Ludzie bezdomni". Głównym bohaterem jest dr Tomasz Judym, pochodzi z biednej rodziny robotniczej. Wykształcenie zdobył dzięki ciotce , która wzięła go na wychowanie po śmierci jego matki i opłaciła mu naukę. Żeromski w swoich Dziennikach nazwal Judyma "romantykiem realizmu, chybionym pozytywista i dzisiejszym Hamletem". Od razu po przeczytaniu tego stwierdzenia widać, że te określenia sa całkiem przeciwstawne. Bohater jest jednostką mającą swoje idee i postawy,ale nieumiejącą pogodzić ich z epoką, w której żyje. Cechuje go bunt egzystencjalny, wystepuje przeciwko trudnym warunkom życia najuboższych. Nie może być szczęśliwy, kiedy wokół panuje tyle zła i nieszczęścia. Podejmuje więc samotną walkę, poświęcając się jej całkowicie. Jego działania przynoszą niewielkie rezultaty, ponieważ nie znajduje zrozumienia u wiekszosci spoleczenstwa.
Jako romantyk w swoim dzialaniu kieruje sie uczuciem, nie umie realnie patrzec na rzeczywistosc. Pragnie sam dokonac rzeczy niemozliwej, a mianowicie chce naprawic swiat, poprawic sytuacje najubozszych warstw. Przyjmuje postawę prometeizmu, czyli bierze odpowiedzialnosc za losy innych ludzi. Realizm to odtwarzanie w utworze literackim rzeczywistosci w sposób zgodny z obserwacja, czyli tak jak naprawde jest postrzegana przez czlowieka, bez zadnych upiekszen. Opisy różnych miejsc w Warszawie i wsi bez ogródek pokazują nędzę tych miejsc. Judym zas jako romantyk, nie zwazajac na rzeczywistosc i swoje mozliwosci, pragnie zmienic ten stan rzeczy. Istnieje jeszcze realizm krytyczny , który negatywnie ocenia kapitalizm. Nie stwarzał możliwości działania dla takich ludzi jak Judym, który nie umiał pokonywać przeszkód stwarzanych przez ten ustrój.

Judyma można nazwać pozytywistą, ponieważ w swoim dzialaniu kieruje sie on idealami i zasadami gloszonymi przez pozytywistów. Dotyczy to przede wszystkim pracy u podstaw odnoszacej sie do podniesienia higieny i warunków zycia ludnosci biednej, ale takze do likwidacji przyczyn szerzenia sie chorób i ubozenia ludnosci. Mlody lekarz bez reszty poswieca sie tym celom, jest spolecznikiem i altruista, a za swoje dzialania nie oczekuje praktycznie zaplaty. Cokolwiek robi, czyni to dla innych, jego szczescie i dobro sa niewazne. Odrzuca nawet milosc Joanny i spokojne zycie jakie daje malzenstwo, gdyz uwaza, ze to przeszkadzaloby mu w niesieniu pomocy potrzebujacym. Przyjmujac milosc Podborskiej latwo stalby sie dorobkiewiczem. Zeromski uzywa przymiotnika chybiony, gdyz dzialalnosc jego bohatera jest spózniona w czasie. Choc pozytywizm jeszcze trwa, to zaczynaja juz dominowac hasla Mlodej Polski i dekadentyzmu. Inteligencja znudzona jest juz haslami niesienia pomocy najbiedniejszym, kazdy dba o wlasne interesy i jest zajety tylko soba. Nie ma juz miejsca na szczytne hasla.

Ta postawa jest naturalna reakcja na poprzednia epoke. Judym jest praktycznie osamotniony w swoim dzialaniu i nie moze juz znalezc zrozumienia wsród innych. Na przykład w odczycie na temat "Kilka uwag w sprawie higieny" zwraca się do lekarzy warszawskich z propozycjami współpracy. Program, który przedstawił mógłby zdobyć przychylność starszych kolegów, gdyby Judym nie sformułował go w formie żądań. Nie jest dobrym dyplomatą, nie umie iść na kompromisy, zjednywać ludzi dla swych racji. Nie potrafił zadowolić się małą , ale przynoszącą efekty działalnością , chciał od razu zmienić cały świat. Chociaż pracuje wytrwale jak każdy pozytywista to jego działania prawie zawsze kończą się klęską. Odchodząc z Cisów zmarnował to co tam zrobił, bo przecież nikt po nim nie poprowadzi szpitala i nie będzie leczył chłopów.

Naszego bohatera można także utożsamić z Hamletem, ponieważ istnieje wiele analogii w ich postepowaniu. Obydwie postacie to bohaterowie tragiczni, którzy poswiecaja swoje zycie dla wyzszego celu. Laczy ich takze nieszczesliwa milosc do kobiety, a wybierajac wartosci wyzsze, zamykaja sobie droge do milosci, traca ukochane osoby. Obu bohaterów cechuje bunt wobec aktualnej sytuacji i rozterki zwiazane z rozmyslaniem nad sensem istnienia, a takze wyobcowanie i niezrozumienie wsród innych. Cechy charakteru i sposób działania mają bardzo podobne, chociaż dzieli ich kilka wieków. Hamlet jako cel działania obrał dokonanie zemsty na mordercy ojca, a Tomasz może nawet nieświadomie walczy z biedą i zacofaniem środowiska, z którego pochodził. Obydwaj uważają, że swoje zamierzenia mogą spełnić tylko w pojedynkę, odrzucając szczęście osobiste i miłość kobiety. Słynne powiedzenie Hamleta "Ofelio idź do klasztoru" można porównać z wypowiedzią Judyma "Nie mogę mieć ani ojca, ani matki, ani żony,ani jednej rzeczy, którą bym przycisnął do serca z miłością, dopóki z oblicza ziemi nie znikną te podłe zmory.Muszę wyrzec się szczęścia.". Może Żeromski zmodyfikował postać Hamleta i umieścił go u schyłku XIX-ego wieku?

Uważam, że Żeromski nazywając Tomasza Judyma "romantykiem realizmu,chybionym pozytywistą i dzisiejszym Hamletem" w kilku trafnych słowach scharakteryzował bohatera, którego sam stworzył. Bo któz lepiej zna swego bohatera jak nie sam twórca? Ocenianie Judyma nie jest łatwe. Jego postać to mieszanina pięknych intencji i zamiarów z samotnym, nieudolnym, nieefektywnym działaniem.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 74
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy