Przydatność 75%

Człowiek wobec cierpienia innych. Na podstawie cytowanych fragmentów „Dżumy” Alberta Camusa i „Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego omów postawy oraz motywy postępowania ich bohaterów: doktora Rieux, Tarrou, ks. Paneloux i Tomasza Judyma.

Autor: Dodano: 2012-01-12

Dwoje różnych pisarzy: Albert Camus i Stefan Żeromski. Dwie różne epoki literackie, dwie różne perspektywy świata przedstawionego, ale niejako motyw głównego bohatera zbieżny – Judyma i Rieux. Dwa utwory, które przekazują nam te same cele – walkę o człowieka, jego godność, zdrowie a nawet życie.
Albert Camus w swoim utworze pt. „Dżuma” zobrazował nam stosunek człowieka do ludzi dotkniętych cierpieniem. Głównym bohaterem jest doktor Bernard Rieux, którego życiową ideą jest walczyć o życie człowieka. Poznajemy go na samym początku utworu, gdy wychodzi ze swojego gabinetu, gdyż ma wezwanie do pacjenta. Rieux to człowiek skromny, nie wywyższający się, swoim wyglądem zyskuje zaufanie ludzi, ponadto pochodzi z ubogiej rodziny. Obchodzi go tylko „żeby być człowiekiem”. Do swoich pacjentów przybywa najszybciej jak to tylko możliwe, a w przypadku Cotarda nie informuje policji o próbie samobójczej przestępcy. Gdy wybucha epidemia, jest gotów do poświęceń. Wysłał własną żonę samą do sanatorium, choć wiedział, że już z niego nie wróci. Był rozerwany pomiędzy miłością i niechęcią pozostania przy ukochanej a ludźmi, których dotknęła zaraza. Wybiera ludzi, którzy potrzebują pomocy, którzy nie poradzą sobie z chorobą sami. Oczywiście doktor nie jest w tym sam, ma przyjaciela Jana Tarrou, który także poświęca się ludziom cierpiącym. Tarrou został przedstawiony jako osoba poszukująca sprawiedliwości, niezgadzająca się na kary śmierci. Uważał, że człowiek nie ma prawa skazywać drugiego na śmierć. Wówczas przyłącza się do grup sanitarnych i konsoliduje się z miastem w walce ze złem. Pomaga całodobowo przy chorych i zakaźnych, często nie stosuje się do przepisów dotyczących higieny, stąd choroba i jego dopada. Przy jego łóżku czuwała cały czas matka Rieux, która także pomagała cierpiącym oraz Tarrou. Niestety Jan zmarł. Natomiast ksiądz Paneloux to całkiem inna postać. Była to osoba, która nie konsolidowała się z tłumem, uważała, że dżuma to kara boża za grzechy tych, którzy je tak często popełniali. Uważał, „że dżuma ma swoje dobre strony, że otwiera oczy, że zmusza do myślenia”. Na kazaniach nigdy nie mówił do tłumu „my” tylko zwracał się do nich: „wy”. Sądził, że jego choroba nie dotyczy, mówił, iż Bóg zesłał karę na grzeszników. Lecz gdy zobaczył jak synek sędziego umierał w strasznych cierpieniach na tę chorobę, przeszedł przemianę. Wiedział, że ta choroba to nie kara za grzechy, ponieważ małe dziecko jest niewinne. Odtąd Ksiądz zmienił swoje kazanie i postawę, kieruje się wiarą i ufnością w Boga. Wyjechał do gospodarstwa (?), tam zachorował, nie chciał pomocy. A gdy go zdiagnozowano, stwierdzono iż jest za późno – zmarł z krzyżem w dłoni. Ksiądz zmienił się, rozpoczął konsolidację z chorymi, odprawiał wspólne modlitwy za chorych i zmarł,.
Natomiast postawa Tomasza Judyma z utworu pt.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Załączniki:
Podobne hasła:
Przydatna praca? tak nie 45
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie