W kształtowaniu się starożytnego świata bardzo ważną rolę spełniły trzy państwa: Ateny i Sparta, będące największymi polis greckimi oraz Rzym. Rozwój ustroju w wyżej wymienionych państwach przypada na okres od IV do VI w. p.n.e. Na ustrój każdego z tych państw starożytnych składały się trzy, różniące się między sobą elementy: Zgromadzenie Ludowe, Rada i urzędnicy. Ażeby w państwie mógł powstać ustrój polityczny, ów państwo musi osiągnąć pewien poziom rozwoju cywilizacyjnego. Ustrój jest niezwykle ważnym elementem kształtującego się państwa, gdyż daje on poczucie władzy, wyboru i bezpieczeństwa społeczeństwu. Przyjrzyjmy się zatem jak wyglądało on w poszczególnych starożytnych społecznościach.
Zgromadzenie ludowe, które w Atenach nazywamy Ekklezją, cieszyło się najszerszymi kompetencjami spośród przedstawianych przeze mnie państw starożytnych. Zgromadzenie zbierało się 40 razy w roku, a uczestniczyć mogli w nim tylko pełnoprawni obywatele, którzy ukończyli 20. rok życia. Ów obywatele wybierali i kontrolowali urzędników, projektowali i zatwierdzali ustawy, stanowili podatki oraz decydowali o wojnie i pokoju. Karą za próbę obalenia ustroju był tak zwany sąd skorupkowy inaczej mówiąc ostracyzm, mianowicie sąd, który odbywał się na wiosennych zebraniach Zgromadzenia Ludowego i dający Zgromadzeniu możliwość wydalenia z polis na okres 10. lat osoby zagrażającej ustrojowi.
W Rzymie Zgromadzania dzieliły się na kurialne, centurialne, tribusowe i plebeskie. Rzymska Comittia, czyli ogół obywateli podzielonych na jednostki terytorialno – administracyjne, posiadała możliwość wyboru urzędników i ich kontroli, wydawania wyroków za drobne przestępstwa, zatwierdzania ustaw oraz decyzji o wojnie i pokoju.
Zgromadzenie Ludowe w Sparcie, mianowicie Apella miało bardzo małe kompetencje, nic dziwnego, gdyż społeczeństwo spartańskie miało charakter typowo wojskowy. W Zgromadzeniu zasiadali wszyscy spartiaci powyżej 30. roku życia. To właśnie oni wybierali urzędników i członków Rady, czyli Geruzji oraz zatwierdzali ustawy.
Jeśli zaś chodzi o Radę to największe kompetencje posiadał rzymski Senat, w którego skład wchodzili najbogatsi obywatele rzymscy, czyli nobilowie, zmieniający swoją kadencję co 5 lat. Jego liczba zmieniała się w zależności od okresu państwa od 300 do 900 członków. Ów organ państwowy posiadał ogromy autorytet w kraju oraz był on symbolem ciągłości władzy w państwie rzymskim. Kompetencje, jakie posiadał senat były, jak już wcześniej pisałam, bardzo rozległe, w ich skład wchodziły między innymi polityka zagraniczna, dyplomacja, sądownictwo w sprawach ciężkich, zatwierdzanie ustaw, władza nad skarbem, odwoływanie wodzów, mianowicie dyktatora, zatwierdzanie prowincjami oraz doradzanie urzędnikom.
Znaczne kompetencje w sprawach rządzenia państwem miała także spartańska Geruzja.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 87
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy