Przydatność 75%

Fazy rozwoju człowieka wg. koncepcji Ericka H. Eriksona

Autor:

FAZY ROZWOJU CZŁOWIEKA WEDŁUG KONCEPCJI ERIKA H. ERIKSONA

I. faza ufności ( 1. r. ż.) ? ?Jestem nadzieją, jaką mam i daję?.
W tej fazie najważniejsze jest rozwinięcie poczucia ufności. Jeżeli dziecko będzie potrafiło zaufać innym, to będzie także umiało zaufać samemu sobie. Pierwszym obiektem ufności jest matka. Dziecko nabywa ufność poprzez kontakt z rodzicielką oraz za pomocą zmysłów (smak, zapach, dotyk, obraz, dźwięk). Jak pisze Lech Witkowski rozmiary ufności wydają się zależeć od ?jakości więzi macierzyńskiej?, jako, że to ?matka tworzy poczucie ufności?. Jak mówi prof. Ewa Bilińska ? Suchanek: ?jeżeli dziecko będzie miało ufność wobec matki, to będzie ją miało także w stosunku do świata, bo matka jest światem?. Poczucie ufności to podstawowy mechanizm ?włączenia się? rozwojowego jednostki do świata . Jednakże nadmierna ufność jest równie niekorzystna, jak jej brak. Istotne jest zachowanie homeostazy. Pewna doza nieufności jest nie tylko nieuchronna, skoro ?doświadczenia zawsze dostarczają okazji do nieufności?, jest wręcz warunkiem dalszego udanego rozwoju. W obliczu niepewności pozwala uczyć się ?w jakim stopniu nadzieja może się spełnić (?) Frustracja jedynie wtedy prowadzi do odczuć niepewności i zasadniczego poczucia nieufności, gdy nie znajdzie rozwiązania prowadzącego ku ufności . Jak pisze Witkowski: zarówno poczucie ufności, jak i ?nadzieja? są tu kategoriami oddającymi obecny potencjał czy skłonność wyrażająca się w zakresie i jakości ?włączania się do świata? .
W myśl zasady epigenezy jest to najważniejsza faza w rozwoju człowieka.

II. faza autonomii (2 ? 3 r. ż.) ? ?Jestem tym, co wyraża moja wolna wola?.
Cała ta faza (?) staje się walką o autonomię (?). Generalnie jednak chodzi o to, że wraz z tym, dziecko nabywa umiejętności solidnego stania na własnych nogach ?uczy się także zakreślać swój świat jako ?ja? i ?ty?, ?mnie? i ?moje? . Jak pisze Witkowski: jest to szczególnie ważna faza, gdyż w niej wyraża się pierwsza emancypacja, mianowicie od matki i jej ścisłej kurateli . Faza ta charakteryzuje się także pędem do demonstrowania własnej woli , dociekliwością, nietolerancją dziecka na restrykcje, uporem. Do wzrostu autonomii niezbędna jest dobrze rozwinięta wczesna ufność (?) Poczucie samokontroli jest ontogenetycznym źródłem poczucia wolnej woli . Znamienne dla tego okresu są także uczucie wstydu i wątpienia. Wstyd wiąże się z poczuciem wystawienia na widok innych, w sytuacji pragnienia ukrycia. Wątpienie natomiast jako ?postawa?, ma wiele wspólnego ze świadomością, że jest jakieś ?za mną?, które może ingerować, z którym muszę się bezwzględnie liczyć .
Dziecko domaga się prawa do robienia samemu tego, co staje się dla niego dostępne równocześnie z nabywanymi przez niego umiejętnościami. Te żądania mieszają się z obawą przed odepchnięciem i osamotnieniem.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 3 4 ... 7 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 100
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie