Przydatność 45%

Pedagogika - współczesne kierunki pedagogiczne

Autor:

TEMAT 2 PEDAGOGIKA POZYTYWISTYCZNA

Punkt 1.1 Orientacja pozytywistyczna i jej nowe odmiany: empiriokrytycyzm oraz neopozytywizm.

Pojęcie pozytywizmu jest pojęciem wieloznacznym. W filozofii oznacza dążenie do stworzenia programu naukowej filozofii i naukowego światopoglądu.
Orientacja pozytywistyczna związana jest z powstaniem nowej formy myślenia o edukacji, zwanego naukowym, obok istniejącego już myślenia potocznego i filozoficznego.
Istotą orientacji pozytywistycznej w pedagogice jako dyscyplinie naukowej jest dążenie do wytwarzania wiedzy pewnej o rzeczywistości edukacyjnej i oświatowej, przydatnej do przewidywania tego, co na pewno się zdarzy(może się zdarzyć, dobrze by było, aby się przydarzyło), czyli wytwarzanie takiej wiedzy, która umożliwia racjonalne, tzn. skuteczne przewidywanie i projektowanie działań, zmierzających do osiągnięcia określonych celów, które gwarantują opanowywanie wszelkiej żywiołowości i czynienie przez to świata bardziej przewidywalnym oraz uporządkowanym.
Pedagogika uprawiana w orientacji pozytywistycznej oferuje wytwarzanie takiej wiedzy, która pozwala w sposób pewny przewidywać zachowania ludzi.
Pełen program pozytywizmu wraz z nazwą został przedstawiony w sześciotomowym dziele Augusta Comte wydanym w latach 1830-1842. (Comte ?wykształcenie wyższe techniczne,
Zdaniem Comte?a ludzkość w swym rozwoju przeszła już dwie fazy:
Faza teologiczna - gdy w wyjaśnieniach zjawisk ludzie odwoływali się? do sił nadprzyrodzonych czy istoty boskiej i ich myśleniem rządziły uczucia;
Faza metafizyczna - współczesna:, gdy ludzie wyjaśniają zjawiska? poprzez abstrakcyjne pojęcia i rozumową kontemplację a ich myśleniem rządzi intelekt, (który wszelako również tworzy fikcję);
Faza pozytywna - rozpoczynająca się:, gdy ludzie formułują? twierdzenia oparte na faktach i zależnościach współistnienia lub następstwa między faktami. W tej fazie
Ludzie mogą ustalać i przewidywać nieznane dotąd fakty. Zadaniem? filozofii pozytywnej miało być stworzenie metody dla tej fazy rozwoju.
Ta ostatnia faza różni się od poprzednich, że jest wolna od złudzeń poznawczych, szczególnie tych, które mają charakter mityczny i metafizyczny.
Obok Comte?a dużą rolę w upowszechnianiu i popularyzacji pełnego programu filozoficzno-naukowo-metodologicznego pozytywizmu odegrał Jon Stuart Mill(1806-1873), który scalił dorobek wielu pokoleń empirystów, przezwyciężył jednostronność i skrajność w dotychczasowym empiryzmie, w nauce widział też miejsce dla dedukcji. Jako konsekwentny empirysta głosił, że jedynym źródłem wiedzy jest doświadczenie, które składa się z wrażeń zmysłowych.
Ewolucja poglądów pozytywistycznych miała miejsce na przełomie XIX i XXw. Najważniejsze nowe odmiany pozytywizmu noszą miano ?empiriokrytycyzmu? i ?neopozytywizmu?

EMPIRIOKRYTYCYZM ? najwybitniejsi przedstawiciele to: Richard Avenarius (1843-1896) i Ernest Mach(1838-1916) ? bronili oni główne tezy ?czystego? doświadczenia jako przedmiotu badań naukowych.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 3 4 ... 45 Następna Pokaż wszystko

Załączniki:
Podobne hasła:
Przydatna praca? tak nie 30
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie