Przydatność 70%

Dokonaj analizy i interpretacji opowiadania „Zabawa w klucz” Idy Fink

Autor:

Dokonaj analizy i interpretacji opowiadania „Zabawa w klucz” Idy Fink, zwracając uwagę na sposób ujęcia tematu zagłady Żydów w czasie II wojny światowej.


-narrator trzecioosobowy, wszechwiedzący;
-opowiada o wydarzeniach z mieszkania ukrywającej się, żydowskiej rodziny;
-opowiadanie to sprawia wrażenie bezuczuciowej relacji, jednak nacechowane jest grozą i przeraża;
-autorka porusza problem holocaustu;
-narrator opisuje grozę wojenną i codzienność Żydów w czasie II wojny światowej;
-miejsce akcji: mieszkanie żydowskiej rodziny - matki i ojca z małym dzieckiem; mieszkanie jest ciemne, zawilgocone; jest to trzecie mieszkanie tej rodziny – z poprzednich musieli uciekać;
-wilgotne, ciemne, małe mieszkanie potęguje dramatyczny obraz sytuacji – ciągłe poczucie zagrożenia, braku bezpieczeństwa, obawa przed śmiercią, czyli to, z czym Żydzi borykali się codziennie;
-akcja rozgrywa się w okupacyjny wieczór;
-ojciec jest przerażony, ciągle się ukrywa;
-mężczyzna ma wygląd chorego człowieka: jest blady, ma tiki nerwowe ( mruganie oczami );
-jest zdenerwowany; niejako wymusza na rodzinie „zabawę”, która w rzeczywistości jest próbą w razie, gdyby ktoś po nich przyszedł;
-matka – prawdopodobnie nie jest Żydówką – dziecko nie ma typowo żydowskiej urody, jest „pyzate i niebieskookie”;
-kobieta chwali dziecko, mimo „niepowodzenia zabawy”; mężczyzna pochwalił dziecko „machinalnie”, wcale nie jest zadowolony z wyników tej próby;
-matka zrzuca na dziecko ogromną odpowiedzialność, niejako wmawia trzylatkowi dorosłość – „I wcale nie jesteś mały. Zachowujesz się jak dorosły, jesteś dorosły prawda?”;
-dziecku trudno pojąć, dlaczego ma mówić, że tatuś „umarł”, dlatego to zadanie jest dla malucha - to od zachowania dziecka zależy, czy rodzinie uda się przetrwać w ukryciu, dlatego „zabawa” jest ciągle powtarzana, ćwiczona;
-„zabawa w klucz” to tak naprawdę ciężka próba, trening w razie zagrożenia, monotonna tresura dziecka, które musi być przekonane, że wszystko, co robi to właśnie zabawa, aby w momencie ostatecznej próby nie popełniło żadnego błędu;
-przedstawienie żmudnych ćwiczeń zachowania jako zabawy sprawia, że sytuacja jawi się jako jeszcze bardziej tragiczna i dramatyczna;


Żydowska codzienność okupacyjna ukazana jest za pomocą codzienności życia jednej rodziny. Problem holocaustu nie jest tu ukazany w przestrzeni obozu koncentracyjnego, czy na przykład getta - autorka lokuje bohaterów w mieszkaniu, które według stereotypu powinno być azylem bezpieczeństwa i ciepła rodzinnego. W rzeczywistości dom ten jest przestrzenią ciągłego zagrożenia i śmierci. Za życie rodziny odpowiedzialny nie jest mężczyzna, ojciec, który powinien być głową rodziny. Odpowiedzialność ta spadła na trzyletnie, nie świadome powagi i grozy sytuacji dziecko, które swoje zadanie traktuje jako zabawę.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 74
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie