Antarktyda i jej położenie

Antarktyda to kontynent położony wokół Bieguna Południowego, w całości znajdujący się w strefie klimatu polarnego. Jest to najbardziej odizolowany kontynent, otoczony przez wody trzech oceanów: Oceanu Atlantyckiego, Oceanu Indyjskiego oraz Oceanu Spokojnego. Wody te tworzą wspólnie tzw. Ocean Południowy, który opływa Antarktydę.

Cechą charakterystyczną otaczających wód jest zimny prąd morski znany jako Dryf Wiatrów Zachodnich. Ten prąd tworzy barierę termiczną, która oddziela wody Antarktydy od cieplejszych mas wodnych z innych części świata, utrzymując kontynent w surowym, polarnym klimacie.

98% powierzchni Antarktydy pokrywa lód, co czyni ją najzimniejszym, najsuchsze, najbardziej wietrznym i najwyżej położonym kontynentem na Ziemi. Tylko 2% powierzchni jest wolna od lodu, a te obszary nazywamy oazami antarktycznymi. W oazach, które są szczególnie trudne do życia, występuje ograniczona roślinność, głównie mchy i porosty, które są jedynymi formami roślinności zdolnymi do przetrwania w ekstremalnych warunkach tego kontynentu.

Antarktyda jest także miejscem, gdzie zarejestrowano najniższą temperaturę na Ziemi. Rekord zimna wynosi -89,2°C i został zarejestrowany na Stacji Wostok w 1983 roku.

Oprócz ekstremalnych temperatur, Antarktyda jest również znana z niespotykanej nigdzie indziej siły wiatru. Rekordowe prędkości wiatrów, osiągające 80-90 m/s (co odpowiada prędkości 288-324 km/h), występują głównie w pobliżu wybrzeży. Te silne wiatry, zwane wiatrami katabatycznymi, powstają na skutek gwałtownego spływu zimnego, gęstego powietrza z wyższych partii lądolodu w kierunku wybrzeża.