Antracyt

Antracyt - skała osadowa lub/i metamorficzna, organogeniczna, stanowiąca odmianę węgla. Jest to najstarsza geologicznie odmiana węgla kamiennego, charakteryzująca się największą zawartością węgla, a co za tym idzie najwyższą wartością energetyczną ze spalania.

Charakterystyka:
•Typ węgla oznaczony w PN symbolem 42 charakteryzuje się bardzo małą zawartością części lotnych (3-10%), wysokim ciepłem spalania, brakiem zdolności spiekania oraz własności koksujących.
•Zawiera 1-3% wilgoci, 3-8% popiołu.
•Zawartość węgla w antracycie wynosi 90-97%.
•Barwa: Jest koloru czarnego lub ciemnoszarego
•Połysk: ma silny szklisty, półmetaliczny
Jest skałą zbitą i twardą, zawiera niewielkie ilości węglowodorow, niekiedy także pirytu i kwarcu. Jest najbardziej "uwęgloną' odmianą węgla.

Występowanie:
Antracyt powstaje w wyniku działania bardzo wysokich temperatur i olbrzymiego ciśnienia; podczas procesów diagenetycznych (diageneza) oraz metamorficznych. Jego złoża występują na dużych głębokościach, głównie w osadach karbońskich.

Miejsca występowania: Karbońskie zagłębia w Anglii - (Wielka Brytania), Francja, Belgia, Niemcy, Ukraina, USA, Kanada. Także w utworach permskich: Chiny, Australia, Syberia.
W Polsce - w okolicach Wałbrzycha i Nowej Rudy - (eksploatacja nie jest już obecnie prowadzona; na terenach pokopalnianych należacych do zlikwidowanej KWK Nowa Ruda utworzono muzeum, które udostepnia do zwiedzania podziemną trasę turystyczną biegnącą autentycznymi wyrobiskami górniczymi www.kopalnia.pnet.pl).

Wydobycie w Polsce
Antracyt był w Polsce wydobywany w latach 1993-1998 z jedynego, udokumentowanego w kraju złoża Wałbrzych-Gaj. Po likwidacji kopalń KWK Wałbrzych i KWK Victoria skreślono antracyt z listy zasobów geologicznych Polski.

Zastosowanie:
•Jest używany jako wysokokaloryczne paliwo.
•Wykazuje duże przewodnictwo elektryczne, dzięki czemu służy także do wyrobu elektrod.
•stosowany w przemyśle chemicznym i gumowym
•stosowany w przemyśle hutniczym
•do produkcji barwnikow
•do produkcji gazu przemysłowego i koksu.