Przydatność 60%

Analiza bajki Ignacego Krasickiego – „Kruk i lis”.

Autor: Kasia

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Kruk i lis z Ezopa
Bywa często zwiedzionym,
Kto lubi być chwalonym.
Kruk miał w pysku ser ogromny;
Lis, niby skromny,
Przyszedł do niego i rzekł: "Miły bracie,
Nie mogę się nacieszyć, kiedy patrzę na cię!
Cóż to za oczy!
Ich blask aż mroczy!
Czyż można dostać
Takową postać?
A pióra jakie!
Szklniące, jednakie.
A jeśli nie jestem w błędzie,
Pewnie i głos śliczny będzie".
Więc kruk w kantaty; skoro pysk rozdziawił,
Ser wypadł, lis go porwał i kruka zostawił.

Pierwszy tomik „Bajek i przypowieści” Ignacego Krasickiego ukazał się w 1779r. Zawiera on wstęp do bajek oraz 106 tych utworów. W tym zbiorze przeważają bajki krótkie, epigramatyczne, nawiązujące do wzorców ezopowych. Drugi zbiór bajek pt.:,,Bajki nowe” ukazały się już po śmierci autora w 1802r. Znajdują się tam bajki dłuższe narracyjne.

Bohaterami bajek Ignacego Krasickiego są najczęściej zwierzęta będące alegoriami ludzi, ich zachowań i cech charakteru.

Przedmiotem mojej analizy jest bajka „Kruk i Lis” rozpoczynająca się przesłaniem „Bywa często zwiedzionym, Kto lubi być chwalonym...”Następnie poeta chcąc poprzeć swój morał przedstawia sytuację ilustrującą tę sentencję.

Akcja utworu prawdopodobnie rozgrywa,się w lesie bądź na jego skraju, gdzie głodny lis spotyka kruka mającego „... w pysku ser ogromny...”. Chytre zwierze postanawia tę sytuację natychmiast wykorzystać. Aby utaić swe zamiary i zdobyć zaufanie ptaka zwraca się do niego zwrotem: „...Miły bracie...”. Zaczyna wychwalać jego wygląd zewnętrzny: „... Cóż to za oczy? Ich blask aż mroczy...” oraz zachwyca się jego lśniącymi piórami. Bezkrytyczny kruk, łasy komplementów i próżny wysłuchuje wszystkich pochwał skierowanych pod jego adresem. Nie pozostaje również obojętny na tak szyderczą prowokację, jaką jest głos ptaka: „... Pewnie i głos śliczny...”.

Dalej następuje dwuwersowy fragment, w którym akcja nabiera tempa „...Więc kruk w kanty; skoro pysk rozdziawił, Ser wypadł, lis go porwał i kruka zostawił...”. Kruk chcąc pochwalić się swym głosem, otworzy dziób zapominając o serze, który trzymał. Spadający ser pochwycił lis i uciekł.

Naiwny i otumaniony pochwałami kruk przeciwstawiony został chytremu lisowi. Postacie zwierząt są alegoriami postaw ludzkich. Kruk odzwierciedla nam człowieka bezkrytycznego i „łasego” na pochlebstwa. Jest synonimem głupoty i próżności. Natomiast lis jest symbolem spryciarza wykorzystującego słabości.

Bajka „Kruk i Lis” jest utworem narracyjnym; dłuższym od innych bajek. Ukazuje ona świat pełen zła, chytrości jak również wykorzystywanie słabszych oraz ich naiwności. Odnosi się do wszelkich spraw życia XVIII wiecznej ojczyzny. Bo czyż w polityce bądź życiu nie brakowało takich kruków i lisów?. Na przestrzeni wieków nie wiele się zmieniło. Historia niejednokrotnie wskazuje nam osoby przebiegłe, chytre, żądne władzy oraz próżne – skłonne do nieuzasadnionego pochlebstwa. I właśnie na tym polega artyzm bajek.. Na ich ponadczasowym charakterze oraz uniwersalnej tematyce. Ich puenta zawarta jest w krótkiej, zobrazowanej scenie.

Bajki te odnosiły się do rzeczywistości XVIII wiecznej, ale ich przesłanie jest uniwersalne, ponieważ dotyczą natury ludzkiej, która nie ulega zmianie.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 300
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie