Jan Matejko (ur. 28 lipca 1838 w Krakowie – zm. 1 listopada 1893 także w Krakowie) –malarz epoki renesansu, najwybitniejszy polski twórca obrazów historycznych i batalistycznych. Do jego największych dzieł należą Bitwa pod Grunwaldem, Hołd pruski, oraz opisywany obecnie Jan Kochanowski nad zwłokami Urszulki powstały w 1862 roku. Natchnieniem do namalowania obrazu było przeczytanie przez Matejkę cyklu XIX trenów Jana Kochanowskiego napisanych po śmierci jego dwu i półrocznej córeczki Urszuli. Jest to scena rodzajowa, gdyż występują tam dwie postacie, a Mianowicie Jan Kochanowski i jego córeczka Urszula.
Scena ukazana na obrazie dzieje się zaraz po śmierci Urszuli w domu Kochanowskiego w małym pokoiku. Ojciec pochyla się nad dziewczynką. Jego twarz jest spokojna, opanowana, nie ukazuje złości, ani rozpaczy. Najwidoczniej pogodził się już ze śmiercią córki. Ubrany jest w żałobny strój, czyli czarny płaszcz z białym szerokim kołnierzem. Trzyma za rączkę swoją dziecinę i całuje ją w główkę, która leży na poduszce. Jej twarz jest spokojna, wygląda jak by zasnęła, a nie umarła. Dziewczynka ubrana jest w białą, długą, zwiewną sukienkę z czarną koronką pod szyją, ma szerokie rękawy. Jej głowę pokrywają jasne, falowane włosy. Leży w małej, czarnej trumience. Jej ściany zdobią ćwieki.
Drugi plan obrazu jest raczej ubogi. Po lewej stronie widnieje obraz ukazujący Matkę Boską z Dzieciątkiem. Obok płótna widnieje metalowy świecznik z palącą się gromnicą, która daje nienaturalne światło. Pod obrazem można dostrzec zapalony znicz. Po prawej stronie obrazu znajduje się potężny regał z grubymi, twardo oprawionymi książkami. W dolnym rogu dostrzegamy lutnię, która symbolizuje sztukę i talent poetycki, jaki niewątpliwie odziedziczyła po ojcu Urszulka. Instrument leży na czerwonym materiale, który oznacza zwycięstwo nad śmiercią. Można więc powiedzieć, że lewa strona obrazu ukazuje przedmioty związane z Bogiem, duchowością, a prawa – przedmioty używane w życiu codziennym.
Kolorystyka obrazu jest zimna, ograniczono się do czerni i bieli, ponieważ jest to szkic malowany węglem bądź ołówkiem. Obraz jest statyczny , utkwiony w bezruchu. Płótno jest ciemne, jedynym źródłem światła jest gromnica.
Matejko nie bez powodu użył ciemnych barw do przedstawienia tej sceny. Podkreślają one ponury i smutny, jednakże za razem spokojny nastrój , który udziela się oglądającemu. Wszelkie złe emocje Jan Kochanowski zostawił już za sobą, chce te ostatnie chwile przed zamknięciem Urszulki na wieki w trumnie spędzić z nią, trzymając ją za rękę. Zastosowana technika pracy dodatkowo oddaje spokój tego obrazu. Czerń i biel pozwalają wyzwolić wrażliwość obserwatora na tą smutną scenę. Nie jednemu na pewno zakręci się w oku łza przyglądając się bliżej i wczuwając się w nastrój obrazu. Patrząc na ten obraz rozumiemy, że śmierć czeka na wszystkich, czy to młodych ludzi, czy też starych. Godne przytoczenia są słowa ks. Jana Twardowskiego: " śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą...".

Tekst by Agata Sosińska.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 44
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy