Przydatność 75%

"Czcij ojca swego i matkę swoją" - problem autorytetu

Autor: loskamillos

"Czcij ojca swego i matkę swoją" - problem autorytetu

Wytworzenie przez rodziców właściwej pozycji w stosunku do dzieci oddziałuje na całokształt ich późniejszego postępowania. Obowiązujący autorytet rodzicielski zmusza rodziców do uznania powszechnie przyjętych wzorców osobowych: postaci historycznych, a także tych współczesnych. Idzie za tym motywacja do wykształtowania własnej osobowości w sposób pożądany ze społecznego punktu widzenia. Jednak należy pamiętać, że istnieją także negatywne wzory rodzicielskie. Rezultaty tych "wzorów do naśladowania" możemy spotkać w aktach sądowych, w wydziałach dla nieletnich, zakładach karnych, poprawczych itp.

Tuż po narodzinach, niemowlę obdarza swoich rodziców naturalnym przywiązaniem. Kilka miesięcy później owo przywiązanie przekształca się w coś, co możemy nazwać zalążkami autorytetu rodzicielskiego. W dziecku rozwijają się nowe umiejętności np. chodzenie, mówienie, posługiwanie się przedmiotami codziennego użytku. Uczy się także najważniejszego - posłuszeństwa. Ale wraz z usamodzielnieniem się dziecka, autorytet naturalny stopniowo zanika. Powstaje przestrzeń, która powinna być "wypełniona" autorytetem rodzicielskim. Jeśli rodzice nie dopilnują swoich obowiązków względem dzieci, puste miejsca zostaną "zainfekowane" przez niepożądane wpływy. Najczęściej jest to autorytet grupy rówieśniczej, gwiazdy estrady, bohatera filmowego itp. Jakikolwiek by on nie był, przeważnie jest on negatywny, bo osłabia oddziaływania rodzicielskie, powstałe w głównej mierze przez samych rodziców.

Odrębnym problemem jest wychowywanie dzieci w wierze katolickiej. Dziecko od najwcześniejszych lat poznaje osobę Boga i zasady wiary. Należny Bogu Ojcu autorytet jest - zgodnie z czwartym przykazaniem Dekalogu - przelewany na ojca i matkę. W tym wypadku wiara jest "zharmonizowana"; z oddziaływaniami rodziców, co stanowi wzmocnienie dla ich autorytetu. Nauka posłuszeństwa to przede wszystkim: stawianie nowych wymagań oraz sukcesywne egzekwowanie ich wykonania. Wiąże się to z umiejętnym dyscyplinowaniem dziecka i wymaganiami. W ten sposób kształtuje się charakter i osobowość dziecka. Przede wszystkim należy pamiętać, że autorytetu nie zbuduje się na przemocy (fizycznej lub psychicznej), zakazach i nakazach. Dziecko, kierowane nieraz szczątkowym już autorytetem naturalnym obserwuje zachowania rodziców.

Dlatego też kształtowanie osobowości dziecka na przykładzie własnego postępowania jest bardzo istotnym elementem wychowawczym. Pijący piwo ojciec, nigdy nie powinien tłumaczyć swojemu dziecku, że picie alkoholu jest szkodliwe, bo stanie się niewiarygodny. A co za tym idzie jego oddziaływania wychowawcze staną się mniej skuteczne. Konstruktywny wpływ oddziaływań wychowawczych daje się zauważyć w okresie burzliwych przemian hormonalnych u młodzieży. Okres dojrzewania jest idealnym sprawdzianem dla rodziców, a właściwie dla ich autorytetu.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Załączniki:
Przydatna praca? tak nie 20
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy