Wielofunkcyjne pochodne węglowodorów – tłuszcze, aminokwasy, białka i węglowodany.

CH3 H
H CH2 O H CH O H CH2 N O
N C + N C → N C CH-C + H2O
H OH H OH H O CH3 OH
glicyna (Gly) alanina (Ala) glicynoalanina
(Gly-Ala)
lub

CH3 CH2 O CH3 H O
CH O + H-N C → CH N C + H2O
H- N C H OH H-N C CH2 OH
H OH H O
alanina glicyna alanyloglicyna
(Ala) (Gly) (Ala-Gly)
W związku z tym, że jak wspomniałem dipeptydy pochodzące z kondensacji różnych aminokwasów tworzą izomery, ważne jest jednoznaczne ich nazywanie, by nie dochodziło do pomyłek. W każdym z peptydów wyróżnia się koniec zawierający wolną grupę aminową, jest to tzw. N-koniec oraz koniec z wolną grupą karboksylową, od zawartego w niej atomu węgla, nazywany C-końcem.

H2N COOH
N-koniec C-koniec

Zdolność aminokwasów do kondensacji nie kończy się na tworzeniu dipeptydów, bo łańcuch takie mogą być bardzo długie. W związku z tym jeżeli dochodzi do kondensacji trzech lub więcej różnych peptydów powstaną tripeptydy, itp., ale im więcej aminokwasów będzie się kondensować tym większe łańcuch peptydowe zostaną utworzone. Peptydy trzy- i więcej aminokwasowe będące dla siebie izomerami różnią się sekwencją, czyli kolejnością, występowania w łańcuchu.
Cząsteczki peptydów spotykanych w przyrodzie zawierają wielkie ilości reszt aminokwasowych. Peptydy można otrzymywać też syntetycznie. Jako pierwszy syntezę aminokwasów udanie przeprowadził Emil Fischer. Jego sukces ma olbrzymie znaczenie dla chemii, bo pozwoliła na wyjaśnienie budowy białek.


III. Białka

Są nieodłączną i zarazem najważniejszą częścią składową żywych organizmów. Stanowią podstawę wszystkich życiowych funkcji dla każdej z żywych istot. Możemy je spotkać wszędzie tam, gdzie istnieje życie na naszej planecie.
W organizmach zwierząt i ludzi białka są zarówno ośrodkiem przemiany materii, jak i elementem budulcowym, od komórki począwszy a na tym całym organizmie skończywszy.