Przydatność 55%

Fantastyka i irracjonalizm w Romantyzmie - omówienie na 2 wybranych przykładach.

Autor:

Romantyzm to epoka trwająca w Europie od 1789r. kiedy to wybuchła Wielka Rewolucja Francuska do końca lat czterdziestych XIX wieku . To epoka zupełnie różniąca się od poprzedniej jaką było Oświecenie. Różnice te nie przejawiały się tylko w dziedzinach sztuki takich jak: malarstwo, muzyka czy literatura, ale także a być może przede wszystkim w sposobie postrzegania rzeczywistości zwykłych ludzi. Romantycy uważali iż istnieją 2 światy, które wzajemnie się przenikają i łączą: świat realny i nadprzyrodzony. Sądzili iż komunikują się one ze sobą za pomocą zjawisk przyrody, snów, przeczuć czy wizji. Wierzyli także, że bezpośredni kontakt z tym niezwykłym światem może nawiązać tylko nie skażony przez cywilizację, prosty lud. Głosili pogląd iż świat fantastyczny daje się poznać jedynie za pomocą wiary, intuicji i uczuć, jest on niedostępny poznaniu rozumowemu co nosi miano irracjonalizmu. Właśnie dlatego natura tak bardzo fascynowała romantycznych twórców, którzy czuli się jej częścią. Dlatego sięgali oni do ludowych podań czerpiąc z nich inspiracje. To również było powodem występowania w ich dziełach fantastycznych zjawisk i postaci.
Elementy te pojawiają się w wielu dziełach literackich m.in. w „Romantyczności” Adama Mickiewicza. Utwór ten doskonale odzwierciedla romantyczną wizję świata, ponadto konfrontując ją z oświeceniowym światopoglądem. Dzieło to jest zatem swego rodzaju manifestem poetycko- ideologicznym i doskonale odpowiada na pytanie „dlaczego romantycy fascynowali się kulturą ludową?” „Romantyczność” przeciwstawia martwym i bezdusznym prawdom oświeceniowego racjonalizmu- prawdy „żywe”, drzemiące w sercach i uczuciach prostego ludu. To w nim według Mickiewicza ukryte są prawdy pierwotne, naturalne, odporne na wpływ z zewnątrz.
Już samo motto zaczerpnięte z „Hamleta” Szekspira: „ zdaje mi się, że widzę…gdzie?/ Przed oczyma duszy mojej.” Sugeruje jaka będzie tematyka utworu. Akcja rozgrywa się o poranku, w małym miasteczku, gdzie wśród tłumu znajduje się cierpiąca po stracie ukochanego-Karusia. Autor w najzwyklejszą, prozaiczną rzeczywistość wprowadza zjawę zmarłego Jasienka, który odwiedza swoją jedyną. Dziewczyna widząca ducha kochanka wykonuje dziwne gesty, zdaje się być nieobecna, oderwana od rzeczywistego świata. Próbuje dotknąć ukochanego, popada w dziwne stany: raz uśmiecha się z radości iż widzi Jasienka, za chwilę jednak płacze z tęsknoty i obawy, że zjawa lada chwilę zniknie. Dziewczyna stara się myśleć w sposób racjonalny, jednak uczucia biorą nad nią górę. Jest bardzo wrażliwa, niewątpliwie mocno wierzy w to, co widzi. Problem jednak w tym, że nikt poza nią nie dostrzega ducha. Panienka pragnie umrzeć, by połączyć się ze swoim najdroższym: „ Weź mnie, ja umrę przy Tobie, nie lubię świata”.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 22
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie