Przydatność 55%

Fantastyka i irracjonalizm w Romantyzmie - omówienie na 2 wybranych przykładach.

Autor:

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Romantyzm to epoka trwająca w Europie od 1789r. kiedy to wybuchła Wielka Rewolucja Francuska do końca lat czterdziestych XIX wieku . To epoka zupełnie różniąca się od poprzedniej jaką było Oświecenie. Różnice te nie przejawiały się tylko w dziedzinach sztuki takich jak: malarstwo, muzyka czy literatura, ale także a być może przede wszystkim w sposobie postrzegania rzeczywistości zwykłych ludzi. Romantycy uważali iż istnieją 2 światy, które wzajemnie się przenikają i łączą: świat realny i nadprzyrodzony. Sądzili iż komunikują się one ze sobą za pomocą zjawisk przyrody, snów, przeczuć czy wizji. Wierzyli także, że bezpośredni kontakt z tym niezwykłym światem może nawiązać tylko nie skażony przez cywilizację, prosty lud. Głosili pogląd iż świat fantastyczny daje się poznać jedynie za pomocą wiary, intuicji i uczuć, jest on niedostępny poznaniu rozumowemu co nosi miano irracjonalizmu. Właśnie dlatego natura tak bardzo fascynowała romantycznych twórców, którzy czuli się jej częścią. Dlatego sięgali oni do ludowych podań czerpiąc z nich inspiracje. To również było powodem występowania w ich dziełach fantastycznych zjawisk i postaci.
Elementy te pojawiają się w wielu dziełach literackich m.in. w „Romantyczności” Adama Mickiewicza. Utwór ten doskonale odzwierciedla romantyczną wizję świata, ponadto konfrontując ją z oświeceniowym światopoglądem. Dzieło to jest zatem swego rodzaju manifestem poetycko- ideologicznym i doskonale odpowiada na pytanie „dlaczego romantycy fascynowali się kulturą ludową?” „Romantyczność” przeciwstawia martwym i bezdusznym prawdom oświeceniowego racjonalizmu- prawdy „żywe”, drzemiące w sercach i uczuciach prostego ludu. To w nim według Mickiewicza ukryte są prawdy pierwotne, naturalne, odporne na wpływ z zewnątrz.
Już samo motto zaczerpnięte z „Hamleta” Szekspira: „ zdaje mi się, że widzę…gdzie?/ Przed oczyma duszy mojej.” Sugeruje jaka będzie tematyka utworu. Akcja rozgrywa się o poranku, w małym miasteczku, gdzie wśród tłumu znajduje się cierpiąca po stracie ukochanego-Karusia. Autor w najzwyklejszą, prozaiczną rzeczywistość wprowadza zjawę zmarłego Jasienka, który odwiedza swoją jedyną. Dziewczyna widząca ducha kochanka wykonuje dziwne gesty, zdaje się być nieobecna, oderwana od rzeczywistego świata. Próbuje dotknąć ukochanego, popada w dziwne stany: raz uśmiecha się z radości iż widzi Jasienka, za chwilę jednak płacze z tęsknoty i obawy, że zjawa lada chwilę zniknie. Dziewczyna stara się myśleć w sposób racjonalny, jednak uczucia biorą nad nią górę. Jest bardzo wrażliwa, niewątpliwie mocno wierzy w to, co widzi. Problem jednak w tym, że nikt poza nią nie dostrzega ducha. Panienka pragnie umrzeć, by połączyć się ze swoim najdroższym: „ Weź mnie, ja umrę przy Tobie, nie lubię świata”.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 22
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy