Początki powstania teatru sięgają starożytnej Grecji. Miał on źródło w obrzędach ku czci boga Dionizosa.
Państwo Ateńskie interesowało się życiem kulturalnym swych obywateli, zapewniając im możliwość uczestniczenia w widowiskach teatralnych. Charakterystycznymi cechami starożytnego teatru była orchestra czyli plac na którym występował nieistniejący już dziś chór, skene czyli budynek pełniący funkcję garderoby, proskenion ? odpowiednik dzisiejszej sceny oraz widownię ? theatron(początkowo drewniane ławki, później kamienne. Obecnie tatr jest to budynek, w którym scena jest podwyższona, nad nią unosi się kurtyna. Na samym początku istnienia teatru i Wielkich Dionizji występował tylko chór, śpiewają pieśni ku czci Dionizosa tzw. dytyramby. Aktorami mogli być tylko mężczyźni. Występowali zazwyczaj w koźlich skórach oraz w butach na koturnach , aby ich lepiej było widać z dalszych miejsc. Aktorzy grali w tzw. maskach tragicznych, które były dostosowane do charakteru sztuki. Maski postaci kobiet były malowane na biało, a mężczyzn na brązowo. Dzisiaj aktorami są zarówno mężczyźni jak i kobiety, a ich ilość jest dowolna. Starożytny teatr był dostępny dla wszystkich ? nie był elitarny. Ludzie bardzo lubili teatr na co wskazuje bardzo wysoki poziom kulturalny przeciętnego Ateńczyka w V w. W ciągu wielu lat teatr bardzo się rozwijał i przeobrażał. Dzisiejsze sztuki są pisane na każdy temat ,a starożytne zwykle były oparte na mitologii i podejmowano w nich bardzo wzniosłe tematy oraz musiały być zbudowane według ściśle określonych reguł ? musiał występować prolog (wstęp), parodos (pierwsza pieśń chóru), epejzodiony (sceny), stasimony (kolejne pieśni chóru po epejzodionach), a wszystko kończył exodos. Starożytnym twórcom sztuk chodziło o to, żeby widza poruszyć, widz miał doznać duchowego oczyszczenia. We współczesnym teatrze bardzo często zacierają się granice między poszczególnymi częściami sztuki. Dramat zmuszał do myślenia i wychowywał, zwłaszcza że żyli w tych czasach wspaniali twórcy, tacy jak Sofokles, Eurypides i Ajschylos greckim teatrze nad losami bohaterów tragedii ciążyło i fatum i każda tragedia kończyła się śmiercią głównego bohatera. W większości dzisiejszych sztuk tak nie jest, bohaterowie sami decydują o swoim losie. Kiedyś widz tylko oglądał, dzisiaj czasem nawet sam bierze udział w przedstawieniu (np. w słynnych inscenizacjach Tadeusza Kantora). Mimo tak wielu różnic, dzisiejszy teatr nie całkiem odbiega od swojego pierwowzoru. Ma widza zapoznawać z wieloma tematami, problemami, ma wzruszać, a przede wszystkim uszlachetniać.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 362
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy