Przydatność 70%

Adam Asnyk - "Daremne żale" analiza.

Autor:

W wierszu występuje motyw drogi - wędrówki. Utwór ma ramową kompozycję. Adresat wypowiedzi "wy" to przedstawiciel(e) zstępującej formacji ideowej lub kulturowej.
Poetykę wiersza budują liczne elementy retoryczne. Przeważa ton apelatywny - "Trzeba z żywymi naprzód iść...". Należy podkreślić uniwersalizację problemu: Asnyk pisze o prawidłowości ogólnej, prawie przemian dziejowych, a nie o konkretnej przemianie, np. przełomie romantyzmu i pozytywizmu. Swoje refleksje formułuje w imieniu pewnej zbiorowości, a przedmiot opisu stanowi nie indywidualny los człowieka, lecz ciągłość życia wyrażająca się w następowaniu po sobie kolejnych pokoleń. W filozofii Asnyka sensem życia są wspólne wysiłki pokoleń i wspólna odpowiedzialność. Podstawą życia jest ruch i zmiana, obumieranie starych form i rodzenie się nowych. Człowiek powinien te prawa zrozumieć i dobrowolnie je respektować.
Po szczegółowej interpretacji zapewne dojdziemy do wniosku, iż mimo wezwania:
"Trzeba z żywymi naprzód iść, / Po życie sięgać nowe..." w wierszu dominuje melancholia..
Klęska zrywu narodowowyzwoleńczego musiała zaciążyć nad poglądami Asnyka na historię i wpłynąć na jego postawę poetycką. Zdaje on sobie sprawę z nieprzydatności ideałów romantycznych, widzi w nich źródła niemocy
i klęski, ale chyba skłania się ku nim całym sercem. Jest rozdarty między tęsknotą za epoką romantyczną a przekonaniem, że nowe życie (choć obce duchowo jego pokoleniu) musi zwyciężyć.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 149
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie