Przydatność 55%

Wizja świata Izabeli Łęckiej

Autor:

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Bolesław Prus napisał ?Lalkę? w najlepszym okresie swojej twórczości, kiedy w pełni ukształtował się już właściwy jemu typ wielkiej powieści realistycznej o wyraźnie zarysowanej psychologii bohaterów. Powieść ukazywała się najpierw na łamach ?Kuriera Codziennego? w latach 1887 ? 1889. W 1890 roku, a więc już u schyłku epoki pozytywistycznej, opublikowano pierwsze wydanie książkowe. Powieść ta była więc swego rodzaju oceną i krytyką mijającej epoki oraz szczytnych haseł programowych pozytywizmu, takich jak: praca u podstaw, praca organiczna, emancypacja kobiet oraz asymilacja Żydów. Prus otwarcie krytykował stany wyższe za niewłaściwe ich podejście do głoszonych idei.
Główną bohaterką utworu, a zarazem przykładem typowej młodej arystokratki tego okresu, jest Izabela Łęcka. Jedyna córka hrabiego Tomasza Łęckiego ma 25 lat i odznacza się nieprzeciętną urodą. Podobno podziwiana była nawet przez włoskiego króla Wiktora Emanuela. Posiada gęste blond włosy, prosty nos, piękne usta, białe zęby oraz kształtne dłonie i stopy. Największe jednak wrażenie wywierały jej oczy o zmiennej barwie, od ciemnych i zamyślonych, poprzez pełne wesołości, aż po jasnoniebieskie, przypominające bryły lodu. Jej urok uwydatniał się szczególnie podczas rozmowy, gdy całą postacią zdawała się wyrażać targające nią uczucia. Były to jednak tylko złudzenia, o czym nieraz przekonali się jej rozmówcy. Niejednokrotnie spodziewali się już, że ?rozmarzona otoczy kogoś rękoma i oprze mu głowę na ramieniu?, ale ona w jednej chwili burzyła te oczekiwania i stawała się niedostępna. Jest chłodną i wyniosłą damą, mającą bardzo wysokie mniemanie o sobie. Często zachowuje się egoistycznie, a ludzi ocenia po wyglądzie, pochodzeniu i majątku.
Całe życie Izabeli upływało w salonach, gdyż od najmłodszych lat była przygotowywana do roli ?ozdoby towarzystwa?. Jej świat zamykał się w dostatnim i szczęśliwym życiu, balach, przyjęciach oraz wyprawach do teatru i galerii. Żyła w przeświadczeniu, że świat jest bajecznie piękny, a ona jest jego główną ozdobą (?Gdyby ją ktoś szczerze zapytał: czym jest świat, a czym ona sama? Niezawodnie odpowiedziałaby, że świat jest zaczarowanym ogrodem, napełnionym czarodziejskimi zamkami, a ona ? boginią czy nimfą uwięzioną w formy cielesne.?). Trwała w oderwaniu od świata rzeczywistego. Nie miały na nią wpływu pory dnia i roku, miejsca, w których się znajdowała, a nawet prawa natury. Sama kreowała swój świat ? świat wiekuistej wiosny, który przypominał bajkę. Wszystko było w nim piękne i doskonałe, a ludzie go zamieszkujący ?księżniczki i książęta, hrabianki i hrabiowie (?) bardzo stara i majętna szlachta? prowadzili wyidealizowane życie pełne zabaw (?wieczne święto?) i wolne od trosk. Od czasu do czasu w świecie panny Izabeli pojawiali się, oprócz arystokracji, także zwykli śmiertelnicy, jak dzielni kapitanowie i podróżnicy.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 3 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 14
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy