Tytułowy bohater powieści Daniela Defoe, Robinson Crusoe, był najmłodszym synem kupca z Yorku. Był silnym, dobrze zbudowanym młodzieńcem, lecz przy tym zarozumiały i leniwy. Rodzice Robinsona chcieli, aby ich syn został prawnikiem. On jednak nie chciał wyuczyć się żadnego zawodu, a jego awanturnicza dusza spowodowała, że zaciągnął się na statek. Marzył o dalekich podróżach i wspaniałych przygodach.

Ocean zamienił marzenia Robinsona w walkę o przetrwanie.

Pobyt na bezludnej wyspie zmienił jego charakter. Konieczność zbudowania domu i zagrody, uprawianie pola, hodowanie zwierząt oraz szereg innych prac, które musiał na wyspie sam wykonywać, uczyniły go wzorem pracowitości. Brak podstawowych narzędzi i przedmiotów codziennego użytku wyzwoliły w nim pomysłowość i zaradność. Surowe i nieprzyjazne warunki życia na wyspie spowodowały, że Robinson stał się zapobiegliwy. Z upływem czasu coraz lepiej gromadził zapasy oraz przygotowywał się do przetrwania pory deszczowej. Odwaga, męstwo i przebiegłość wielokrotnie pozwoliły mu walczyć i zwyciężać. Jednocześnie kolejne miesiące i lata spędzane w samotności uczyniły go człowiekiem religijnym i cierpliwym. Wiara w Boga dawała mu nadzieję na ocalenie i powrót do domu.

Gdy po wielu latach na wyspę dotarli Anglicy, ujrzeli bardzo starego człowieka. Ogorzała twarz, siwe włosy i długa broda oraz ubranie ze skór dzikich zwierząt w niczym nie przypominały Europejczyka.

Robinson Crusoe dowiódł swym postępowaniem, że człowiek potrafi przetrwać w każdych, nawet w bardzo trudnych warunkach, jeśli nie traci nadziei i wiary we własne siły. Moim zdaniem wewnętrzna dyscyplina Robinsona jest godna do naśladowania, gdyż doprowadziła go do ocalenia, a każdego człowieka prowadzi do sukcesu.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 91
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie