Przydatność 55%

Osiągnięcia starożytnych cywilizacji: Mezopotamii egiptu indii i chin

Autor:

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Mezopotamia- to ziemia leżąca między dwiema rzekami: Tygrysem i Eufratem, stąd nazwa Międzyrzecze. W starożytności istniało na tym terenie wiele państw sumeryjskich, a później semickich. Pierwszym ludem, który zamieszkiwał Mezopotamię, byli Sumerowie. Stworzyli oni najstarszą cywilizację, istniejącą od 3500 do 2000r. p.n.e. Panowanie Sumerów na obszarze Międzyrzecza zostało zastąpione rządami dynastii semickich związanych z dziejami Babilonu(2000-539 r. p.n.e.).
Sumerowie pozostawili po sobie sztukę budowania miast z suszonej cegły.
Wznosili także monumentalne budowle zwane zigguratami, na wierzchołku których znajdowały się świątynie ku czci boga nieba.
Sumerowie pozostawili po sobie praktyczną wiedzę o nawadnianiu i produkcji kolorowego szkła. Wykazali zatem dużą pomysłowość w dziedzinie rzemiosła. Wynaleźli również koło garncarskie i zdobyli barwnie w figuralne oraz geometryczne wzory ceramikę.
Jednak największy podziw wzbudzają dokonania Sumerów w dziedzinie nauki. Ich wiedza matematyczna i geometryczna miała przede wszystkim wymiar praktyczny. Sumerowie musieli bowiem wiedzieć, ile cegieł potrzeba do budowy świątyni oraz ile ziarna trzeba przechowywać do obsiania „ boskich pól” przy świątyniach. Już na piktograficznych tabliczkach z IV tys. P.n.e. powierzchnie były wyrażane iloczynem długości i szerokości. Znali także obliczanie stosunku obwodu koła do jego średnicy, co ułatwiało obliczenie zawartości spichlerza. Sumeryjskim wynalazkiem było pismo oraz sposób liczenia systemem sześćdziesiętnym, czego pozostałością jest podział koła na 360 stopni oraz jednostki czasu: godziny, minuty i sekundy.
W okresie sumeryjskim ludność Mezopotamii oddawała cześć siłom natury: niebu i wiatrowi, Księżycowi i Słońcu, wodom i górom. Z czasem bogowie byli przedstawiani w postaci ludzkiej, a ich świat odzwierciedlał świat ziemski.

1. Egipt:

Egipt powstał pod koniec czwartego tysiąclecia p.n.e. Istniały nad Nilem dwa królestwa; północne i południowe. Zjednoczył je władca południa- Meues. Uprawa ziemi rozwijała się tylko nad Nilem, który wylewał co roku, nanosząc żyzny muł. Nil wyznaczał rytm życia Egipcjan. Na początku III tysiąclecia p.n.e. doszło do zjednoczenia Egiptu górnego i Egiptu dolnego. Na czele państwa stał faraon. Sam ustanawiał prawa. Był sędzią i zwierzchnikiem wojska. Wolę faraona wykonywali urzędnicy. Zajmowali się oni różnymi dziedzinami gospodarki: rolnictwem, handlem, skarbem, itd... Również kobiety z zamożnych rodzin posiadały silną pozycję, ponieważ majątek dziedziczony był w linii żeńskiej. Kapłani mieli duże znaczenie w państwie. Opiekowali się świątyniami. Byli doradcami faraona. Największą część społeczną stanowili rzemieślnicy i chłopi. Za pomocą prymitywnych narzędzi uprawiali ziemię. Hodowali bydło, owce i drób. Dobrze rozwijało się jubilerstwo, tkactwo, kamieniarstwo. Importowano dobre gatunki drewna.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 294
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie