Po zakończeniu II wojny światowej nastąpił nowy podział świata, który w założeniu miał zażegnać powstawanie konfliktów zbrojnych i utrwalenie pokoju na świecie. W tych sprawach odbyły się 3 konferencje: w Teheranie (1943), w Jałcie (1945), i w Poczdamie (1945). W konferencji w Teheranie udział wzięli przedstawiciele: USA - Roosevelt, W. Brytanii - Churchill, ZSRR - Stalin. Decyzje, jakie podjęto dotyczyły otwarcia drugiego frontu. Po kapitulacji Niemiec miały być one okupowane przez wojska aliantów. Stalin za walkę z Hitlerem zażądał wschodniej części Polski (do linii Curzona), oraz pozwolenia na ekspansję terytorialną. W Jałcie przedstawiono wschodnie granice Polski, oraz ustalono, że mają odbyć się demokratyczne wybory. Za tereny wschodnie przyznano Polsce rekompensatę w postaci ziem zachodnich. Ustalono ponadto, że w okupacji Niemiec bierze udział również Francja. W Poczdamie zmienili się przedstawiciele państw USA - Harry Truman, W. Brytanii - Clement Richard Attle. Powołano na niej Sojuszniczą Radę Kontroli (Francja, ZSRR, USA, W. Brytania), wprowadzono ład Jałtański (podział Europy na strefy wpływów anglosaskich i radzieckich), oraz 4D ? demilitaryzacja, denazyfikacja, demokratyzacja, demonopolizacja w sprawie Niemiec.
26.06.1945 r. ? powstała Organizacja Narodów Zjednoczonych, której celem było utrzymanie międzynarodowego pokoju, rozwijanie przyjaznych stosunków, współpraca w szerokim zakresie działania. Współpraca sojusznicza Związku Radzieckiego i mocarstw zachodnich, mimo założeń, bardzo szybko się skończyła. Już po zakończeniu działań wojennych, zaczęły pojawiać się poważne różnice w najważniejszych kwestiach. Stopniowo nasilała się rywalizacja między dwoma supermocarstwami ZSRR i USA. Pogłębiał się podział Europy na dwa przeciwstawne obozy. W zasadzie trudno określić, kiedy rozpoczęła się zimna wojna, ale był to proces, który narastał w latach 1945-1947. Z jednej strony towarzyszyła mu teza sformułowana przez Stalina o zaostrzeniu walki klasowej oraz o rozbudowie socjalizmu, z drugiej zaś proklamowana w Stanach Zjednoczonych doktryna, która miała na celu powstrzymywanie wszelkimi dostępnymi środkami rozszerzania wpływów komunistycznych na świecie. W ślad za tym rozpoczęły się krwawe konflikty lokalne na świecie, w które angażowały się Stany Zjednoczone po stronie sił kapitalistycznych i Związek Radziecki po stronie sił komunistycznych. I tak mocarstwa zachodnie poszerzały swoje strefy wpływów w Grecji, Korei Północnej, częściowo w Chinach (gdzie popierano siły Kuomintangu). Waszyngton umocnił swoją obecność wojskową w Norwegii (Spitsbergen), podpisano umowę z Danią (bazy wojskowe na Grenlandii). Natomiast dużą popularność miały siły komunistyczne w Austrii, Belgii, Francji i we Włoszech, ale w latach 1946-47 zostały odsunięte od współudziału we władzy.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 70
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie