Po zakończeniu II wojny światowej nastąpił nowy podział świata, który w założeniu miał zażegnać powstawanie konfliktów zbrojnych i utrwalenie pokoju na świecie. W tych sprawach odbyły się 3 konferencje: w Teheranie (1943), w Jałcie (1945), i w Poczdamie (1945). W konferencji w Teheranie udział wzięli przedstawiciele: USA - Roosevelt, W. Brytanii - Churchill, ZSRR - Stalin. Decyzje, jakie podjęto dotyczyły otwarcia drugiego frontu. Po kapitulacji Niemiec miały być one okupowane przez wojska aliantów. Stalin za walkę z Hitlerem zażądał wschodniej części Polski (do linii Curzona), oraz pozwolenia na ekspansję terytorialną. W Jałcie przedstawiono wschodnie granice Polski, oraz ustalono, że mają odbyć się demokratyczne wybory. Za tereny wschodnie przyznano Polsce rekompensatę w postaci ziem zachodnich. Ustalono ponadto, że w okupacji Niemiec bierze udział również Francja. W Poczdamie zmienili się przedstawiciele państw USA - Harry Truman, W. Brytanii - Clement Richard Attle. Powołano na niej Sojuszniczą Radę Kontroli (Francja, ZSRR, USA, W. Brytania), wprowadzono ład Jałtański (podział Europy na strefy wpływów anglosaskich i radzieckich), oraz 4D ? demilitaryzacja, denazyfikacja, demokratyzacja, demonopolizacja w sprawie Niemiec.
26.06.1945 r. ? powstała Organizacja Narodów Zjednoczonych, której celem było utrzymanie międzynarodowego pokoju, rozwijanie przyjaznych stosunków, współpraca w szerokim zakresie działania. Współpraca sojusznicza Związku Radzieckiego i mocarstw zachodnich, mimo założeń, bardzo szybko się skończyła. Już po zakończeniu działań wojennych, zaczęły pojawiać się poważne różnice w najważniejszych kwestiach. Stopniowo nasilała się rywalizacja między dwoma supermocarstwami ZSRR i USA. Pogłębiał się podział Europy na dwa przeciwstawne obozy. W zasadzie trudno określić, kiedy rozpoczęła się zimna wojna, ale był to proces, który narastał w latach 1945-1947. Z jednej strony towarzyszyła mu teza sformułowana przez Stalina o zaostrzeniu walki klasowej oraz o rozbudowie socjalizmu, z drugiej zaś proklamowana w Stanach Zjednoczonych doktryna, która miała na celu powstrzymywanie wszelkimi dostępnymi środkami rozszerzania wpływów komunistycznych na świecie. W ślad za tym rozpoczęły się krwawe konflikty lokalne na świecie, w które angażowały się Stany Zjednoczone po stronie sił kapitalistycznych i Związek Radziecki po stronie sił komunistycznych. I tak mocarstwa zachodnie poszerzały swoje strefy wpływów w Grecji, Korei Północnej, częściowo w Chinach (gdzie popierano siły Kuomintangu). Waszyngton umocnił swoją obecność wojskową w Norwegii (Spitsbergen), podpisano umowę z Danią (bazy wojskowe na Grenlandii). Natomiast dużą popularność miały siły komunistyczne w Austrii, Belgii, Francji i we Włoszech, ale w latach 1946-47 zostały odsunięte od współudziału we władzy.

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 Następna Pokaż wszystko

Przydatna praca? tak nie 67
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy