Przydatność 80%

Wpływ ołowiu na organizm człowieka

Autor: mateusz_ek

WIADOMOŚCI OGÓLNE O OŁOWIU
Ołów symbol chemiczny Pb toksyczny, miękki, łatwo topliwy metal ciężki jest znany od ponad 3 tys. lat.
Występuje głównie w postaci:
· galeny (siarczek ołowiu),
· anglezyt (PbS04),
· cerusyt (PbCOs),
· krokoit (PbCr04).

Metaliczny ołów stosowany jest do produkcji:
· kwasu siarkowego,
· celulozy,
· wapna bielącego,
· powłok ochronnych,
· osłon do kabli elektrycznych,
· licznych stopów takich jak stopy czcionkowe czy stopy łożyskowe.

Do atmosfery ołów emitowany jest głównie z antropogenicznych źródeł emisji takich jak:
· hutnictwo,
· odlewnictwo metali,
· spalanie paliw,
· produkcja akumulatorów,
· zanieczyszczenia motoryzacyjne,
· huty szkła,
· przemysł gumowy, naftowy,
· przestarzałe drukarnie,
· produkcja pestycydów.
Stężenie ołowiu w powietrzu atmosferycznym waha się od 1 ng/m3 na biegunie południowym do 20 tys. ng/m3 w aglomeracjach miejskich . Najczęściej wynosi ono 70- 8 00O ng/m3, przy naturalnej zawartości 0,5-10 ng/m3 w powietrzu.
W glebie naturalna zawartość wynosi ok. 20 ppm, ale ze względu na długoletnie oddziaływanie zanieczyszczeń za normę przyjmuje się zakres 25-40 ppm.
W glebach skażonych stężenie ołowiu sięga od 1 100 – 18 500 ppm. Zawartość ołowiu w glebach używanych rolniczo nie powinna przekraczać 100 ppm, podwyższona zawartość ołowiu w lekkich glebach kwaśnych stanowi największe zagrożenie dla organizmów żywych.
Naturalna zawartość ołowiu w wodach morskich wynosi 0,01-O,O6 μg/l .
W wodach płynących 0,2 μg/l dopuszczalne stężenie w wodzie pitnej to 50 μg/l.
W wodzie ołów podlega silnej bioakumulacji. Nie pełni żadnej biochemicznej i fizjologicznej funkcji w organizmach żywych. Przez rośliny ołów pobierany jest biernie i proporcjonalnie do stężenia jego rozpuszczalnych form w podłożu. Intensywność pobierania ołowiu zależy od właściwości roślin i warunków glebowych.
Około 73-95% ołowiu zawartego w roślinach pochodzi z opadu atmosferycznego. Naturalny poziom ołowiu w roślinach uznaje się 1-3 ppm .
Na terenach zanieczyszczonych 10-900 ppm.
Toksyczne działanie ołowiu na rośliny polega głównie na zaburzeniu fotosyntezy, podziału komórek i gospodarki wodnej.

Do organizmów zwierzęcych i człowieka ołów dostaje się:
· drogą pokarmową jest zawarty w wodzie, pożywieniu a także przez używanie naczyń glazurowanych ołowiem.
· oddechową lub przez skórę.

Jest absorbowany głównie w płucach (ok. 35%) i przewodzie pokarmowym
(2-16%) wydalany głównie z moczem i kałem ( 16%). Akumulowany jest przede wszystkim w kościach (ok. 90%).

Najbardziej wrażliwe na działanie ołowiu są:
· układ krwiotwórczy,
· centralny system nerwowy,
· nerki.

Zawartość ołowiu w tkankach zwierząt jest na ogół proporcjonalna do stężenia ołowiu w środowisku naturalnym i czasu ekspozycji. Obecność ołowiu we krwi wskazuje, że organizm był niedawno narażony na ten pierwiastek. Stężenie w kościach świadczy o długotrwałej ekspozycji.
Ołów przechodzi przez baterię łożyskową, jest mutagenny i kancerogenny, Szczególnie niebezpieczny dla płodu i młodych osób.
Poziom 10 μg/dl we krwi matki lub noworodka prowadzi do opóźnienia rozwoju dziecka, niskiej wagi urodzeniowej, przedwczesnego porodu i nieprawidłowości wzrostu.
Stężenie powyżej 10 μg/dl może być śmiertelne dla dzieci.
Stężenie powyżej 120 μg/dl może zakończyć się zgonem dla dorosłych.
U zwierząt toksyczne oddziaływanie stwierdzono przy poziomie 30 μg/dl
we krwi, 10 μg/g suchej wątrobie i 20 μg/g suchej masy w nerce.

Czteroetylek ołowiu

Czteroetylek ołowiu jest bezbarwną oleistą cieczą o słabym aromatycznym zapachu. Używany jako środek przeciwstukowy do benzyny samochodowej
( 0,4 – 0,6% ) i lotniczej ( 1,0 – 1,5 % ). Stąd nazwa benzyna etylizowana lub etylina. Czteroetylek ołowiu jest substancją bardzo toksyczną .
Dawka śmiertelna nie jest dokładnie ustalona, ale obserwowano zgon po wypiciu kilku mililitrów. Istnieje możliwość zatrucia się przez wdychanie par oraz przez skórę. Rozpuszcza się w tłuszczach i dla tego odkłada się przede wszystkim w lipach tkanki nerwowej.


OŁOWICA jako choroba wywoływana przez ołów

Przewlekłe zatrucie ołowiem występujące u osób pracujących z tym trującym pierwiastkiem.
Ołów i jego związki wchłaniają się przez drogi oddechowe (pary i pyły) oraz
z przewodu pokarmowego. Jony ołowiu wiążą się z niektórymi enzymami i powoduj uszkodzenie krwinek czerwonych, ośrodkowego układu nerwowego
i narządów miąższowych takich jak wątroba i nerki. W organizmie ołów odkłada się w kośćcu skąd pod wpływem niektórych czynników takich jak kwasica, alkoholizm, choroby zakaźne, niedobór wapnia i inne , może przechodzić do krwi powodując zaostrzenie przebiegu choroby.
Objawy ołowicy : bladoszare zabarwienie skóry, niebieskawo-czarna obwódka na dziąsłach, rąbek ołowiczny, osłabienie, bezsenność, niedokrwistość, brak łaknienia, kolka ołowiczana, bóle i zawroty głowy, drżenie mięśniowe, objawy uszkodzenia wątroby i nerek, zmiany miażdżycowe naczyń krwionośnych.
Leczenie: odsunięcie od pracy z ołowiem, chelaton (wiąże jony ołowiu), witaminy, leki objawowe.

Tak więc ołow jest toksycznym pierwiastkiem, który nas otacza i z którym mamy styczność wszędzie nawet na ulicy.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 117
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy