Przydatność 60%

Pedagogika specjalna-sciągi z wykładów

Autor:

PRZEDMIOT PEDAGOGIKI SPECJALNEJ
Wspieranie, wspomaganie rozwoju, nauczanie , wychowanie, opieka, terapia osób ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi
PODMIOT
Osoby ze specjalnymi potrzebami wynikającymi bądź z ponadprzeciętnych możliwości, bądź z ograniczeń i deficytów w funkcjonowaniu
SPECJALNE POTRZEBY EDUKACYJNE
To kategoria centralna we współczesnej pedagogice specjalnej
-wynik interakcji między możliwościami a brakami dziecka w osiąganiu celów edukacji oraz możliwościami a brakami otoczenia w tym zakresie
ZAKRES PED SPEC ZE WZGLĘDU NA ODCHYLENIA I FAZY ROZWOJOWE CZLOWIEKA
Pedagogika specjalna:
-pedagogika zdolnych i uzdolnionych
-norma płód, dzieciństwo, młodzież, dorośli, starzy
-pedagogika korekcyjna, resocjalizacyjna, rewalidacyjna, lecznicza, jednostki poniżej normy
DZIAŁY I PROBLEMY WĘZLOWE PED SPE
*pedagogika zdolnych i uzdolnionych
-wybitne zdolności ogólne
-uzdolnienia kierunkowe
*pedagogika rewalidacyjna(rehabilitacyjna) problemy węzłowe
-niepełnosprawność umysłowa
-niepełnosprawność wzrokowa(istotne uszkodzenia wzroku)
-niepełnosprawność słuchowa (istotne uszkodzenia słuchu)
-sprężona niepełnosprawność równoczesna np. słuchowa ze wzrokowa)
PEDAGOGIKA LECZNICZA (TERAPEUTYCZNA)-problemy węzłowe
-choroby przewlekłe (dłużej niż miesiąc)
-niepełnosprawność ruchowa, motoryczna
-odmienność somatyczna
w zakresie wagi , wzrostu, deformacje wyglądu twarzy
-autyzm, zespoły psychopodobne (zespół zaburzeń rozwojowych)
-starość (problemy wieku starszego)
PEDAGOGIKA RESOCJALIZACYJNA-problemy węzłowe
*Niedostosowanie społeczne
-aspołeczność -nie wchodzenie w relacje społeczne
-antyspołeczność
*demoralizacja
*przestępczość
PEDAGOGIKA KOREKCYJNA-problemy węzłowe
*trudności w uczeniu
*parcjalne zaburzenia rozwoju (zaburzenia analizatorów np. wzrokowych)
*zaburzenia mowy
*zaburzenia emocjonalne
CELE PEDAGOGIKI SPECJALNEJ:
-maksymalne i wszechstronne ukształtowanie całej osobowości jednostek ze specjalnymi potrzebami
-najlepsze przygotowania osób ze specjalnymi potrzebami do udziału w życiu społecznym
-osiągniecie jak najpełniejszego usamodzielnienia osób ze specjalnymi potrzebami we wszystkich jego postaciach i zakresach określających warunki przejścia do dorosłości
*samodzielność motoryczna, psychiczna, materialna, zawodowa, terytorialna

DZIAŁANIA SPECYFICZNE REALIZOWANE W RAMACH PED SPEC ( wynikają ze specyfiki specjalnych potrzeb edukacyjnych)
-rewalidacja (rehabilitacja)
długotrwała działalność terapeutyczno-wychowawcza, wielostronna stymulacja(pobudzenie) opieka, nauczanie, wychowanie
skoordynowane oddziaływanie lecznicze, psychologiczne, pedagogiczne, społ.-zawodowe zmierzające do przywrócenia zdolności, sprawności możliwości samodzielnego życia w społeczeństwie
-resocjalizacja
wychowanie jednostek wykazujących wzmożone trudności w dostosowaniu się do norm społecznych
polega na stosowaniu środków poprawczych i metod wychowawczych obejmujących psychotechnikę, socjotechnikę, kulturotechnikę, naukę szkolną oraz pracę ( w warunkach izolacji, w środowisku otwartym, pólwolnościowym pod nadzorem kuratora sądowego)
-terapia wychowawcza
oddziaływanie wychowawcze wobec dzieci i młodzieży z chorobami przewlekłymi wspomagające leczenie
*przybiera formę obciążeniową lub uczynniając
*realizowane jest z zastosowaniem środków uwzględniających rodzaj schorzenia, jego sile i zewnętrzne warunki chorowania
-terapia pedagogiczna-korygowanie(poprawianie)
niepełnosprawności w funkcjonowaniu i kompensowanie (wyrównywanie) deficytów parcjalnych będących przyczyną niepowodzeń dydaktycznych, uspołecznienie dziecka za pomocą środków pedagogicznych i odpowiednio dobranych sytuacji wychowawczych, stwarza się dziecku korzystne warunki rozwoju
-wspieranie i wspomaganie rozwoju
to istota funkcji praktycznych pedagogika specjalnej
*tworzenie warunków materialnych emocjonalnych, społecznych do zdobywania tożsamości autonomii i samodzielności w uczeniu się, komunikowaniu się, w interakcjach społecznych i realizowaniu czynności pedagogicznych (organizacyjne, diagnostyczne, usprawniające, profilaktyczne, kontrolne, stymulacyjne, korekcyjne, terapeutyczne, kompensacyjne, interwencyjne, wspierające rozwój)

MIĘDZYNARODOWA KLASYFIKACJA USZKODZEŃ AKTYWNOŚCI I UCZESTNICTWA(ICIDH-2)
Stan zdrowia rzutuje na aktywność i odwrotnie
Uszkodzenie wpływa na aktywność
Aktywność rzutuje na uszkodzenie i uczestniczenie
Czynniki kontekstowe:
1-indywidualne
wiek, wykształcenie, charakter i temperament, płeć, umiejętności radzenia sobie, stan zdrowia
2-środowiskowe
przyroda, środowisko wykreowane przez człowieka, czynniki polityczne, instytucje, normy i podstawy społeczne, dom i otoczenie, przedmioty(rzeczy)
np. wiek ma znaczenie na przezywanie upośledzeń
np. płeć inaczej kobiety przeżywają, są wrażliwsze
np. wykształcenie- ma świadomość pewnych ograniczeń szybciej niż człowiek niewykształcony
np. temperament i charakter –inaczej twardy np. sangwinik
1-przyroda-która wywołuje różnice, klimat
2-środowisko-przyroda wywołuje to co człowiek stworzył może ograniczać lub nie od kontekstu środowiskowego
3-czynniki polityczne
stanowienie prawa przez polityków i co państwo robi dla osób niepełnosprawnych
4-instytucje
„powiatowe Ośrodki Pomocy Rodzinie”
5-normy społeczne i postawy
*ludzie pomagają tzn. zaczynają pomagać niepełnosprawnym w jakim środowisku otoczeniu lokalnym żyje
6-dom, otoczenie
*potrzebują osoby np. rysujące nogami, ustami
*niepełnosprawność motoryczna: podnośniki, uchwyty w łazienkach

WSPÓŁCZESNE ROZUMIENIE NIEPEŁNOSPRAWNOSCI
(koncepcja bio- psycho- spoleczna) holistyczna koncepcja
CZŁOWIEK
*jest członkiem społeczności w życiu której uczestniczy
*jest to istota biologiczna, organizm człowieka o określonej strukturze wypełnia określone funkcje
*to określona osoba działająca i wypełniająca określone czynności i zadania życiowe
NIEPEŁNOSPRAWNOSC
Stanowi istotne odchylenie od normalnego funkcjonowania na wymienionych trzech poziomach lub na niektórych z nich
1-człowiek istota
zniesienie, ograniczenie lub zaburzenie przebiegu funkcji organizmu w zależności os stopnia i zakresu uszkodzeń
2-człowiek osoba
ograniczenie aktywności działania
3-człowiek członek
ograniczenie uczestnictwa w życiu społecznym
PRZYSTOSOWANIE SIĘ DO NIEPEŁNOSPRAWNOSCI
1-jako proces realizowany w kilku następujących po sobie etapach
założenie: osoby niepełnosprawne przechodzą zawsze te same etapy:
*szok(depersonalizacja)
*oczekiwanie” na wyzdrowienie”
(poszukiwanie ‘wyleczenia”)
*rezygnacja (apatia, „opłakiwanie strat”) śmierć społeczna, psychiczna
*reakcje obronne psychiki:
-pozytywne-racjonalizacja, transformacja(przemiana), kompensacja(wyrównywanie)
-negatywne: agresja, regresja(cofniecie się w okresy rozwojowe kiedy im było dobrze), represja(tłumienie w sobie negatywnych przeżyć), projekcja (rzutowanie, nie chce widzieć w sobie przyczyny ograniczeń tylko w innych)
*przystosowanie
-konstruktywne(pozytywne)
cele zgodne z możliwościami
-neurotyczne (negatywne)
człowiek nie radzi sobie ze sobą

WADY: zakres klasyfikacji dotyczy tylko jednego z trzech rodzajów niepełnosprawności (wrodzonej, nabytej nagle bądź nabytej stopniowo) różni autorzy podają różną liczbę etapów
2-jako kontinuum zmian osobowościowo-wychowawczych: od dezintegracji do (re)integracji
elementy składowe: przekonania, wartości, przeżywanie emocji
założenie-zbyt duża liczba składników i czynników wpływających na nie skłania do analizy procesów „składowych” bez ustalania sztywnych norm i ich kolejności
dezintegracja kontinuum (re)integracja
(od rozbicia)
WADY: ograniczona możliwość
3-jako stadialny proces z podobnymi
założenie: stadium nie jest okresem występowania konkretnego objawu, lecz okresem występowania pewnej struktury procesów
-w zależności od działania czynników indywidualnych istnieje przedział zmienności procesów w ramach danej struktury
-klasyfikacja-ogranicza się tylko do struktur koniecznych dla przejścia pełnego procesu przystosowania
Stadia:
-doznanie niepełnosprawności
-uświadomienie sobie ograniczeń
-próby funkcjonowania z niepełnosprawnością
-przystosowania(akceptacja niepełnosprawności)
EWOLUCJA POSTWA SPOŁECZNYCH WOBEC OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH
Czynniki decydujące o postawach:
*warunki życia w społeczeństwie(materialne)
*baza ekonomiczna
*sposób zdobywania(produkcji) dóbr materialnych i sposób zaspokajania potrzeb
*wierzenia religijne(sw. Augustyna kontakt z szatanem, palenie na stosach w średniowieczu)
*nauka (wraz z kultura)
ROZUMIENIE NIEPEŁNOSPRAWNOSCI
W różnych okresach rozwoju cywilizacji przyjmowano różne kryteria niepełnosprawności
Społeczeństwo posługujące się prymitywnymi narzędziami za osoby niepełnosprawne uważało tych którzy nie potrafili tymi narzędziami skutecznie władać i za ich pomocą zdobyć pożywienie
OKRESY
1-demonologiczny (działanie sił nadprzyrodzonych-demonów, kara za grzechy)
2-nozologiczny (naukowe wyróżnienia cech charakterystycznych XIX/XX)
3-dyferencjacji pojęciowej, normalizacji i integracji społecznej)
STOSUNKE SPOŁECZEŃSTW DO OSÓB NIEP:
-wyniszczanie przez ludy pierwotne
-porzucanie przez różne plemiona
-zezwalanie na żebranie ze względów ekonomicznych
-opieka w klasztorach lub świadczenia przez instytucje charytatywne
-reedukacja i rehabilitacja

WSPÓŁCZESNE:
-pierwotna integracja
-eliminacja(ekstreminacja)
-izolacja
-segregacja
-normalizacja i integracja
NORMALIZACJA ŚRODOWISK ŻYCIA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH
Założenie:
Rozwijanie samodzielności i aktywności życiowej według zasady „tyle samodzielności ile tylko możliwe, tyle motywacji ile potrzeba, tyle pomocy, ile konieczne i tyle ochrony ile niezbędne”

Normalizacja oznacza
-normalny rytm dnia dla osób niepełnosprawnych
-normalna rutyna życia( możliwości mieszkania, pracy, uczęszczania do szkoły, spędzania wolnego czasu w różnych miejscach-także przeznaczonych dla zdrowych ludzi zamiast odbywania terapii
-doświadczenie normalnego rytmu roku (z wakacjami, świętami rodzinnymi)
-możliwość poddania się normalnym doświadczeniom, które wiążą się z rozwojem w cyklu życiowym (wiek dziecięcy, szkolny, dorastanie, dorosłość, starość)
-to, ze wybory , życzenia potrzeby osób z niepełnosprawnością intelektualna powinny być brane pod uwagę
-życie w świecie biseksualnym
NORMALIZACJA ŻYCIA:
*dotyczy problemu społecznej oceny decydującej o przyznaniu naznaczającej etykiety upośledzonego
*mechanizmy istotne dla końcowego efektu takiej kwalifikacji to znaczy przyznanie statusu normalnego człowieka lub upośledzonego uzależnione są w dużym stopniu od normalizacji trzech podstawowych sfer ludzkiego życia:
-miejsca zamieszkania
-miejsca pracy
-sposobów spędzania wolnego czasu
NORMALIZACJA
1-nie oznacza unormalniania osób różniących się, dopasowywania ich osobowościowych, dążenie do przekształceń środowiskowych które pozwolą doświadczać mu normalności
2-jest szeregiem instytucjonalnych i pozainstytuacjonalnych działań zmierzających do stworzenia normalnych warunków życia, determinujących w dużej mierze jednostkowe relacje człowieka niepełnosprawnego w środowisku lokalnym
ZASADY NORMALIZACJI
*mieszkanie w domu
*normalizacja rytmu dnia
*normalizacja rytmu tygodnia
*normalizacja rytmu roku (święta, ferie)
*normalizacja rytmu życiorysu (wiek szkolny, bycie dzieckiem)
*normalizacja rytmu autonomii
*normalizacja kontaktów z płcią przeciwną
*normalizacja warunków normalnej egzystencji (zarabianie, wydawanie)
*normalizacja warunków życia
*normalizacja kontaktów socjalnych w środowisku lokalnym


INTEGRACJA
Ma wiele znaczeń, tworzenie całości z części, włączanie jakiegoś elementu w całość, jednocześnie jakichś osób, oznacza dynamiczna równowagę
*w ujęciu psychologicznym
proces integracji uważany za podstawową funkcję osobowości za przejaw dobrej organizacji, sprawności i podporządkowania składowych czynności psychicznych, całości osobowości -stanowi wyznacznik zdrowia psychicznego
*w ujęciu socjologicznym
-dotyczy funkcjonowania systemu społecznego i wzajemnych relacji (koordynacji i kooperacji) zachodzących pomiędzy jednostkami tworzącymi ten system
-zespolenie i zharmonizowanie elementów zbiorowości społecznej(rodziny, społeczności lokalnej) lub całych grup społecznych ( w obrębie narodu czy społeczeństwa) przejawiające się w intensywności i częstotliwości kontaktów miedzy członkami danej zbiorowości oraz przez akceptacje i realizacje wspólnych systemów, wartości norm, ocen
Ważnym czynnikiem integracji społecznej jest wspólność interesów i podobieństwo sytuacji życiowej członków danej grupy
Przeciwieństwem integracji społecznej jest społeczna dezintegracja, objawiająca się ustaniem kontaktów, zerwaniem związków społecznych, zanikiem reguł i norm współżycia społecznego
Integracja jest wiec pewnym stanem poziomem więzi społecznej
W jej zakresie możemy wyróżnić:
*integracje funkcjonalną
ma ona charakter obiektywny i wynika z funkcjonalnego podziału ról pełnionych przez jednostki w zbiorowości (np. ról zawodowych wynikających z podziału pracy)
*integracje normatywna
opiera się ona na wspólnych wartościach, dążeniach, celach oraz wspólnych kryteriach ocen
*integracja komunikatywna
rozumiana jako zasób wspólnej wiedzy (o normach, funkcjach, celach)

w pedagogice integracja funkcjonuje w 2 obrazach
1-integracja w dydaktyce
rozumiana jako scalanie wiedzy w wyniku łączenia treści programowych w odpowiednie bloki interdyscyplinarne
2-integracja w ped spec i rehabilitacji
rozumiana jako
*wielokierunkowe, zespolone działanie, mające na celu rewalidację jednostek odbiegających od normy
*cel kształcenia ogólnego oraz specjalnego bądź wynik procesu rehabilitacji niepełnosprawnych
*proces integrowania osób
jako włączanie osób niepełnosprawnych w zwykłe formy życia społecznego odbywa się na rożnych poziomach i różnorodnym zakresie ludzkiej działalności dając szansę pełnej samorealizacji dzięki umożliwieniu realizacji rożnych funkcji

INTEGRACJA TRAKTOWANA JEST JAKO:
*niezbędny warunek pomyślnego przebiegu rehabilitacji osób niepełnosprawnych
*metoda działań rehabilitacyjnych kiedy niepełnosprawni podejmują równorzędne partnerstwo z otoczeniem w zakresie realizacji spraw ich dotyczących a także aktywnie kształtują proces własnej rehabilitacji przez określenie swoich potrzeb i znajdowanie sposobów ich zaspakajania oraz przekazują własne doświadczenia innym niepełnosprawnym
WARTOŚCI INTEGRACJI
*pozwala niepełnosprawnym na optymalny rozwój w naturalnym środowisku społecznym w warunkach umożliwiających zaspokojenie ich różnorodnych potrzeb
*przygotowuje osoby niepełnosprawne do pracy zawodowej, pełnienia ról społecznych i samodzielnego podejmowania decyzji

Opracowanie integracyjnego systemu nauczania i wychowania polegającego na maksymalnym włączaniu dzieci i młodzieży z odchyleniem od normy do zwykłych szkół, placówek oświatowych, umożliwiania dzieciom niepełnosprawnym nauczania w gronie zdrowych rówieśników bez obniżania poziomu nauczania w klasie.
SYSTEM EDUKACJI
Polega na kształceniu i wychowaniu osób z odchyleniami od normy w stanie zdrowia i rozwoju w powszechnych szkołach oraz placówkach oświatowych
POZYTYWY INTEGRACJI
Dziecko niepełnosprawne może przebywać w rodzinie i uczyć się w pobliżu miejsca zamieszkania (każde dziecko ma prawo do wychowania we własnej rodzinie i do wzrastania w naturalnym środowisku rówieśników
Dzieci niepełnosprawne lepiej i szybciej rozwijają, dostrzegają swoje możliwości w otoczeniu dzieci pełnosprawnych
W szkole masowej dzieci niepełnosprawne otrzymują znacznie więcej bodźców
PRZESŁANKI INTEGRACJI EDUKACYJNEJ
*prawa człowieka
*prawa dziecka
*cele edukacji
*doświadczenia współdziałania osób niepełnosprawnych z pełnosprawnymi
WARUNKI STWORZENIA RÓWNYCH SZNAS
Musi zaistnieć:
*drożność kształcenia
*dostępność architektoniczna budynków szkolnych
*pełna osłona psychopedagogiczna wspierająca nauczanie
*wsparcie rodzin osób niepełnosprawnych w ich specyficznej sytuacji
*bezpłatny dostęp dzieci i młodzieży niepełnosprawnej do sprzętu rehabilitacyjnego i nowoczesnego oprotezowania
WARUNKI WDROŻENIA PROGRAMU
1-specjalistyczne i kierunkowe przygotowanie kadry pedagogicznej
2-przygotowanie od strony architektonicznej placówki do przyjęcia uczniów niepełnosprawnych
3-odpowiednie oprzyrządowanie dla uczniów
4-zapewnienie środków finansowych przez organ prowadzący placówkę na wdrożenie programu
FORMY INTEGRACJI EDUKACYJNEJ
1-klasy i szkoły integracyjne od 15-20 uczniów w tym od 3-5 uczniów niepełnosprawnych
2-nauczanie indywidualne uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (według programu odnośnej szkoły specjalnej) w klasach zwykłych
3-zajęcia korekcyjno-kompensacyjne i dydaktyczno-wychowawcze wobec uczniów z deficytami parcjalnymi (częściowe zaburzenie rozwoju w edukacji masowej)
4-klasy specjalne w szkołach masowych (klasy terapeutyczne, klasy wyrównawcze)
5-szkoły specjalne w sąsiedztwie szkół masowych tzw. „szkoły sąsiedzkie”
6-szkoły specjalne i ośrodki szkolno-wychowawcze otwarte na integracje społeczną ze środków lokalnych
POZIOMY INTEGRACJI EDUKACYJNEJ
*fizyczny
umieszczenie w jednym miejscu lokacyjnie uczniów pełnosprawnych i niepełnosprawnych
*funkcjonalny
wspólne uczenie się z realizacja rożnych programów nauczania lub /i jest to bardziej zaawansowany poziom (wspólne uczenie się i realizacja jednego integracyjnego programu nauczania z uwzględnieniem rożnych potrzeb edukacyjnych uczniów
*społeczny integracji szkolnej
PRAWA DZIECKA NIEPEŁNOSPRAWNEGO:
-prawo do nauki
-bezpłatnego transportu do szkoły
-z nieodpłatnego zakwaterowania w internacie
-z opieki psychologiczno-pedagogicznej
-do uzyskania opinii do indywidualnych potrzeb

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 62
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy