Przydatność 65%

Wierzenia Starożytnych Greków

Autor:

Wierzenia Starożytnych Greków różnią się zasadniczo od dzisiejszych religii. Grecy wierzyli, że bogowie mają wpływ na ludzkie losy, dlatego dbano o ich przychylność, wznosząc świątynie oraz odmawiając modlitwy i składając ofiary. Grek był na swój sposób bardzo religijny. Obecność bóstwa dostrzegał w całym otaczającym go świecie.
Obrzędy te miały charakter wesoły, wspólnych zabaw. Najpowszechniejszą formą zapewniania sobie poparcia bogów były modlitwy. Nie odprawiano ich jednak w świątyni, gdyż uważano, że jest ona mieszkaniem boga. Wszelkie obrzędy odbywały się, więc poza jej murami. Grecy modlili się, stojąc ze wzniesionymi do góry rękami. Modłom towarzyszyła ofiara na cześć bogów – palono część jedzenia pochodzącego z uczty. W święta urządzano uroczyste procesje. Ważnym elementem kultu były tańce, zawody sportowe, konkursy poetyckie i muzyczne. Z tej tradycji narodziły się igrzyska sportowe oraz teatr.
W Grecji nie istniał odrębny stan kapłański. Obrzędy religijne w rodzinie sprawował ojciec, a w imieniu państwa – odpowiedni urzędnik wybierany przez obywateli. Ogromną rolę odgrywali w Grecji wróżbici. Zwykle skupiali się oni przy świątyniach. Pragnąc poznać wolę bogów, Grecy zwracali się z pytaniami do wyroczni, oczekując, że bóg za pośrednictwem kapłanów udzieli im odpowiedzi. Najbardziej znana wyrocznia znajdowała się w Delfach. Przez usta młodej kapłanki, zwanej Pytią, przemawiał do Greków sam Apollon. Pytia, odurzona trującymi wyziewami wydobywającymi się z nad szczelin, nad którą siedziała na trójnogu, wypowiadała niepowiązane ze sobą słowa, z których kapłani układali wierszowaną, najczęściej wieloznaczną odpowiedź.
Za siedzibę dwunastu głównych bogów Grecy uważali ośnieżony szczyt Olimpu położony w północno - wschodniej Grecji. Bogowie podobni są z wyglądu do ludzi, lecz są nieśmiertelni i o wiele piękniejsi.
Królem bogów, władcą Ziemi i niebios był Zeus. Rażący piorunami nieposłusznych i krnąbrnych.
Jego bratem był władający morzami, rzekami, porywczy i gniewny Posejdon.
Świat podziemny, do którego trafiały dusze zmarłych, podlegały Hadesowi. O bogini mądrości Atenie opowiadano, że wyskoczyła w pełnej zbroi z głowy samego Zeusa.
Zeus przez długi czas cierpiał na silne bóle głowy. Ponieważ nie chciał ustąpić, postanowił rozłupać ją sobie toporem i tak powstała bogini mądrości, sprawiedliwej wojny i różnych rzemiosł.
Bogiem sztuk pięknych, poezji i opiekunem dziewięciu Muz był Apollo. Szczególnej czci dostawał w Delfach, gdzie znajdowała się jego wyrocznia.
Natomiast Dionizos wiecznie wesołej kompani satyryków, służebnic menat był bogiem winnej latorośli i wina. Jego to prosili bogowie, aby w raz ze swoim orszakiem sprowadził z powrotem na Olimp obrażonego Hefajstosa, boga kowala i znakomitego rzemieślnika.
Hera, żona i siostra Zeusa, opiekowała się rodziną i kobietami zamężnymi.
Artemidę otaczały zwierzęta, władała ona dzika przyrodą była boginią łowów. Boginią miłości była Afrodyta - żona patrona kowali Hefajstosa, kulawego od czasu, gdy ojciec Zeus zrzucił go z Olimpu. Hestia patronka ogniska domowego i rodziny. Mocarski Ares rządził wojną okrutną i krwawą.
Hermes – bóg kupców, podróżnych i złodziei.
Do bóstw olimpijskich należała także Demeter, mająca w swojej sferze działania rolnictwo i zbiory. To ona nauczyła ludzi uprawy zbóż.
Między światem bogów i ludzi umieszczali Grecy wielką liczbę bóstw niższego rzędu. Należały do nich nimfy, które, podobnie jak bogowie, nigdy się nie starzały, ale podobnie jak ludzie, choć żyły od nich dłużej, w końcu umierały. W źródełkach, rzecznych, jeziorach mieszkały najady, na ukwieconych łąkach lub w lasach. Grek z szacunkiem i pokorą odnosił się do otaczającego go tajemniczego świata. Grecy wierzyli w herosów, potomków bogów i ziemianek, którzy boskiemu pochodzeniu zawdzięczali różne zdolności.
O bogach opowiadały mity, ale nie miały one charakteru świętego. Odpowiadały na zasadnicze pytania dotyczące świata i ludzkiego istnienia. Tłumaczyły pochodzenie miast, zwyczajów. Greckie mity nie miały stałej formy można je było zmieniać, uzupełniać, dodawać dodatkowe wątki. Jeden mit mógł występować w wielu wersjach lokalnych. Wielki wpływ na formułowanie mitów mieli poeci. Wprawdzie mity stanowiły ważny składnik wyobrażeń Greków o bogach, nie były jednak przedmiotem wiary.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 443
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie