Przydatność 50%

Rodzaje i gatunki literackie w literaturze II połowy XVII wieku.

Autor: Nieznany

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Jakie rodzaje i gatunki literackie występują w literaturze II połowy XVII wieku: ich źródła, czemu zawdzięczają swą popularność?

W oświeceniu bardzo rozwinęły się gatunki literackie, które nadawały się do celów dydaktycznych, a to wymuszone zostało potrzebą tego okresu: ratowaniem Rzeczypospolitej przed upadkiem

Nurt klasyczny:

- bajka: jest podstawowym gatunkiem literatury dydaktycznej; znana już w starożytności (Ezop); jest utworem z pogranicza epiki i liryki (wierszowana, ale zwykle zawiera narrację); cechuje się alegorycznością (motyw o domyślnych, ukrytych cechach), widać to na przykładzie bajek Krasickiego: bohaterami są zwykle zwierzęta, o stałych i oczywistych cechach; są dwa rodzaje bajek: epigramatyczna i narracyjna (dłuższa z fabułą); ważnymi cechami są: zwięzłość, prostota, również języka, zawiera łatwe do zapamiętanie przesłanie, przedstawione wprost w morale, albo ukryte w treści; bajka jest gatunkiem realistycznym, bez fantastyki i rzeczy nadprzyrodzonych; zawierają treści uniwersalne, aktualne przez stulecia i zwykle dotyczące spraw międzyludzkich;

- Satyra: również dydaktyczny, wierszowany, tym razem wprost pokazujący to, co krytykuje; krytyka polega na ośmieszaniu przez wyolbrzymienie, koncentrację śmiesznych sytuacji, karykaturę; zwykle krytykuje ludzkie wady, przywary, obyczaje;

- poemat heroikomiczny: polega na parodiowaniu poematu heroicznego przez skontrastowanie podniosłego języka (jak w oryginale) z przyziemną tematyką; podobnie jak wzorzec, zawierają często opisy heroicznych bitew, ale są one również parodią ("Monahomachia"); wspaniałe opisy rekwizytów jak w poematach; często występuje humor sytuacyjny, dowcip językowy spowodowały, że z nich wyrosły przysłowia ("prawdziwa cnota, krytyk się nie boi"); dzięki temu wszystkiemu, często zdobywały popularność;

- powieść: stworzona na kanwie nisko cenionego romansu, ale często wykorzystywana przez twórców dla zaprezentowania własnego światopoglądu i własnych przemyśleń nad lepszym światem; zdarzenia i postacie są zwykle fikcyjne, ale realistyczne; postacie są silnie zindywidualizowane i dokładnie zarysowane;

- komedia: silnie oparta na konwencji antycznej; opisane zabawne intrygi zawsze kończyły się szczęśliwie; jednak najważniejsze było tu ośmieszanie przeciwników politycznych (ich programu i idei) oraz zachowań i obyczajów; komedia polityczna zwykle polega na minimalizacji fabuły i intrygi pod kątem przedstawienia tego, co chciał wyrazić autor; popularność zdobyła dzięki komicznej prezentacji znanych wszystkim wydarzeń; nie była ona ceniona jednak tak, jak tragedia; w tej tragiczne sytuacje były pretekstem do długich i wzniosłych monologów aluzyjnie nawiązujących do tematów aktualnych;

- w nurcie sentymentalnym pojawia się nam sielanka: prezentuje ją nam Karpiński ("Laura i Filon"); łączy ona prostą fabułę z lirycznymi monologami eksponującymi wzruszenia i emocje; wprowadziła do oświecenia subiektywizm i bohatera plebejskiego; wieś jest krainą pełną uroku, spokoju, i jedynymi problemami mieszkańców są kłopoty miłosne;

- powieść sentymentalna: bardziej koncentruje się na jednostce, prezentuje jej życie wewnętrzne, analizuje je; zajmuje się tym, co do tej pory było odrzucane jako tematyka;

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 25
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy