Przydatność 80%

Leki antyarytmiczne - Potencjał czynnościowy komórki mięśnia sercowego

Autor:

Faza O - depolaryzacja komórki, szybki przepływ jonów Na do wnętrza komórki.

Faza I - szybka repolaryzacja - wyrównanie potencjałów po obu stronach błony komórkowej -
napływ jonów Cl.

Faza II - powolna repolaryzacja"plateau", do komórki wnikają jony Ca i rozpoczyna się wpływ
jonów Ka.

Faza III - szybka repolaryzacja, wypływ jonów K z komórki.

Faza IV - potencjał spoczynkowy


Leki stosowane w terapii zmian czynności skurczów i przewodnictwa dzielimy na 5 grup:

Grupa I

I A leki zwalniające przewodnictwo i przedłużające czas repolaryzacji. Stosowane leki to:
- Chinidyna;
- Prokainamid;
- Disopyramida;
Działanie dotyczy przedsionków i komór.

I B minimalne zwolnienie przewodnictwa, skrócenie czasu repolaryzacji ;
- Lidokaina;
- Meksyletyna;
- Fenytoina;
- Tokainid;
Działanie blokady komór.

I C znaczne zwolnienie przewodnictwa, minimalne przedłużenie czasu działania potencjału:
- Flekainid;
- Enkainid;
- Propafenon;
Działanie dotyczy przedsionków i komór.


Grupa II

Działanie pośrednie:
- B(beta) adrenolityki
Działanie dotyczy węzła przedsionkowo-komorowego, komory. Oddziaływanie błonowe ma niewielkie znaczenie.
Blokada receptorów B(beta) w sercu.

Grupa III

Wydłużenie czasu działania potencjału:
- Amiodaron;
- Sotalol;
- Ibulitid;
- Dofetilid;
- Bretylinum;
Działanie dotyczy przedsionków i komór.

Grupa IV

Oddziaływanie na potencjał w węźle przedsionkowo-komorowym.
- Verapamil;
- Dilitiazem;
Działanie na węzeł.

Grupa V

Leki o mieszanym mechanizmie działania:
- Digoksyna;
- Adenozyna;
- Amilidyna;


Leki antyarytmiczne wykazują dużo działań niepożądanych. Ponadto mogą wykazywać proarytmię a także mogą być arytmiogenne. Mogą nasilać zaburzenia rutmu prowadząc nawet do śmierci chorego. Często powyższe występuje u chorych, u których wystąpiło znaczne uszkodzenie mięśnia sercowego.

Działania niepożądane dzielimy na:

a) działania sercowe;
b) działania pozasercowe;

Pozasercowe efekty niepożądane działania Amiodaronu.

- narząd wzroku - odkładanie sięleku w rogówce, rzadko utrudnia widzenie, zanika po zaprzestaniu leczenia, lecz po wielu tygodniach;
- skóra - nadwrażliwość na światło słoneczne, przebarwienia, zabarwienie niebieskie twarzy i nosa;
- zaburzenia czynności tarczycy - wole, obrzęk śluzakowaty, nadczynność mogą występić przy dłuższym stosowaniu;
- ośrodkowy układ nerwowy - drżenie, atoksja, zaburzenia snu, nużliwość;
- neuropatie u pacjentów przyjmujących wysokie dawki;
- wątroba - podwyższenie stężenie enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby;
- płuca- śródmiąższowe zapalenie płuc prowadzące do zwłóknienia tkanki płucnej jest rzadkim, lecz groźnym powikłaniem stosowania amidaronu. Może ono wystąpić
po długotrwałej terapii dużymi dawkami;

Efekty niepożądane pozasercowe podczas stosowania innych leków:

DIZOPIRAMID - suchość w jamie ustnej, trudności z oddawaniem moczu, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia, zaparcia, nudności, bóle brzucha, wymioty,
wysypka skórna;
FLEKINID - zawroty głowy, nudności, światłowstręt, podwójne widzenie, wymioty;
LIDOKAINA - zawroty głowy, zaburzenia mowy, napady podaczki;
MEKSYLETENTA - zaburzenia świadomości, drżenia mięśniowe, oczopląs, nudności, bóle i zawroty głowy.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 10
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy