Przydatność 60%

Artur,bohater Tanga Sławomira Mrożka

Autor:

Artur, bohater Tanga Mrożka, jak każdy młody człowiek szuka własnej drogi życia.
Odrzuca świat stworzony przez rodziców, buntuje się, pragnie żyć inaczej, lepiej.
Nietypowe jest w jego sytuacji co innego: bohater buntuje się nie przeciwko ograniczającym
go zasadom, ale przeciwko… brakowi jakichkolwiek zasad. Rodzice Artura
marzyli o nieskrępowanej wolności, dlatego odrzucili wszelkie normy i ograniczenia.
W ich świecie wszystko jest dozwolone, a więc właściwie nie ma przeciwko
czemu się buntować. Artur zauważa, że ta wolność jest pozorna, stała się pozą. Babcia
w trampkach i dżokejce, grająca w karty, wcale nie wydaje mu się nowoczesna,
jego zdaniem „wszystko jej się w głowie pomieszało”. I on sam na tym traci, bo została
mu odebrana możliwość buntu i samookreślenia. Mrożek parodiuje w swoim
dramacie odwieczny schemat walki pokoleń. Artur pozostaje jednak jedyną postacią
w utworze, która nie została karykaturalnie zdeformowana. To sprawia, że widzimy
w nim bohatera tragicznego, a jego klęska naprawdę porusza.
Znaczenie postaci
Kim jest Artur? Bohaterem tragicznym. Rewolucjonistą. Idealistą, który ponosi klęskę
w starciu z pozbawionym skrupułów prymitywem. Słabym inteligentem, niezdolnym
do zmienienia rzeczywistości. Spadkobiercą romantycznych buntowników, których
działania także zakończyły się przegraną. Zdradzonym kochankiem.
Człowiekiem samotnym w rodzinie, pozbawionym szacunku dla własnych rodziców.
Człowiekiem poszukującym idei. Jak widać, Artura można określić na wiele różnych
sposobów. W ten sposób losy bohatera Tanga mogą być dobrym przykładem
w rozważaniach dotyczących wielu trudnych problemów współczesnego człowieka.]
CV – Biografia
Artur jest zmęczony chaosem panującym w jego własnym domu. Marzy o przywróceniu
tradycyjnych ról wszystkim członkom rodziny. Dlatego złości się, gdy zastaje Eugenię
i Eugeniusza grających w karty z prymitywnym Edkiem.. Jest zbulwersowany na
wieść, że z tym właśnie Edkiem sypia jego matka. Bohater widzi, że odrzucenie wszystkich
zasad wcale nie stworzyło lepszego świata. Jednak dyskusje z rodzicami czy babcią
nie przynoszą skutku. Sojusznika znajduje tylko w tchórzliwym Eugeniuszu, który
też źle się czuje w „nowoczesności”. Artur postanawia działać – pierwszym krokiem
w przywracaniu dawnego porządku miałby być ślub z Alą. Zamknąć świat w jakiejś
konkretnej formie – oto marzenie Artura. Bez przeszkód on i Ala mogliby zostać kochankami.
Nie o to jednak chodzi. Bohater przekonuje dziewczynę, że dużo lepiej
będzie, gdy wezmą prawdziwy ślub – z organami, białą suknią, orszakiem itd. Dawne
zasady przywrócą kobietom wolność i szacunek. Ala zgadza się. Bohater kolejny raz
dyskutuje z ojcem, stara się zmusić go, by zareagował na zdradę matki. To jednak
starania bezskuteczne. Artur atakuje więc – oświadcza się Ali, potem zmusza babcię,
by ich pobłogosławiła. Każe się rodzinie odpowiednio ubrać, „zapiąć”. Jednak gdy już
wszyscy założą odświętne ubrania (niewygodne, więc siedzą sztywno i nieruchomo),
gdy już posprzątają, Artur rezygnuje ze swojego planu. Przychodzi spóźniony, „wyblakły
jakiś”, pijany i całkowicie pewny, że pusta forma nie odmieni świata. Forma wyrastała
przecież zawsze z jakiejś idei! Co mogłoby nią być? Podpowiedzi są różne: Bóg,
sport, eksperyment, postęp (pomysł Edka – byle „przodem do przodu”). W czasie tej
dyskusji babcia kładzie się na katafalku i umiera. To podpowiedź dla Artura – „Śmierć…
wspaniała forma”. Bohater znajduje swoją ideę we władzy, która pozwala panować nad
życiem i śmiercią. Jest pełen entuzjazmu, chce narzucić nowy porządek, zbawić świat.
Tyle że wówczas Ala wyznaje: „Ja cię zdradziłam z Edkiem”. To zbyt silny cios dla
wrażliwego Artura. Bohater zapomina o swoich planach, krzyczy, płacze, chce zastrzelić
Edka. Okazał się zbyt wrażliwy, zbyt słaby… Ten moment wykorzystuje Edek – zakrada
się od tyłu i kolbą rewolweru uderza Artura w kark. Bohater umiera, a zwycięski prostak
narzuca pozostałym swoją władzę. Nie o takim świecie marzył młody idealista…
Najważniejsze momenty w życiu bohatera
• Decyzja o ślubie z Alą – wybór konkretnego działania, które miałoby zmienić świat
• Rezygnacja ze ślubu – świadomość, że sama forma nie uzdrowi rzeczywistości
• Uznanie władzy za ideę mogącą odmienić świat
• Wiadomość o zdradzie Ali – załamanie
• Zabicie przez Edka – klęska bohatera
Związki bohatera z innymi postaciami utworu
• Stomil – ojciec Artura; awangardowy artysta. W młodości razem z Eleonorą buntował
się przeciwko wszelkim zasadom i konwenansom.
• Eleonora – matka Artura, która „od czasu do czasu” zdradza swego męża z Edkiem.
Kobieta „uwięziona” w nowoczesności.
• Eugenia – babcia Artura, która gra w karty z Edkiem i udaje nowoczesną.
• Eugeniusz – starszy pan nazywany wujciem. Popiera plany Artura, bo sam czuje się
zagubiony w świecie bez zasad. Uległy i słaby – po śmierci Artura łatwo podda się
Edkowi.
• Ala – osiemnastoletnia kuzynka, później narzeczona Artura. Egoistka, której zdrada
doprowadzi do klęski bohatera.
• Edek – morderca Artura. Niechluj, prymityw, pozbawiony wrażliwości i zasad. Ma za
to silny cios…
O utworze źródłowym
Opublikowane w 1964 r. Tango
Sławomira Mrożka jest dramatem,
który można interpretować na
wiele sposobów. W zwycięstwie
prymitywnego Edka jedni widzą
symbol narzucenia totalitarnej
władzy, inni klęskę kultury, dowód
słabości inteligencji czy komentarz
do ówczesnej sytuacji
politycznej w Polsce. Można
w Tangu zobaczyć zarówno kryzys
tradycyjnej rodziny, jak i kryzys cywilizacji,
poczucie „samotności
w tłumie”, brak zasad i idei. Te
ważne problemy współczesnego
świata zostały przez Mrożka pokazane
w sposób groteskowy, za
pomocą absurdu, karykatury. Język
Tanga – mieszanina różnych
nieprzystających do siebie odmian
– jest znakiem niemożności
porozumienia się ludzi.
W odczytywaniu dramatu Mrożka
bardzo istotne okazują się związki
z innymi utworami. Nie bez powodu
Tango zostało nazwane
„współczesnym Weselem polskim”,
można je też powiązać z literaturą
romantyzmu (np. III cz.
Dziadów, Pan Tadeusz).
Ważne słowa bohatera
Tu już nie ma w ogóle żadnej tradycji ani żadnego
systemu, są tylko fragmenty, proch!
Bezwładne przedmioty. Wyście wszystko
zniszczyli i niszczycie ciągle, aż zapomnieliście
sami, od czego się właściwie zaczęło.
I coście stworzyli? Ten burdel, gdzie nic nie
funkcjonuje, bo wszystko dozwolone, gdzie
nie ma ani zasad, ani wykroczeń?
Buntować się przeciwko wam? A kto wy jesteście?
Bezkształtna masa, amorficzny
stwór, zatomizowany świat, tłum bez formy
i konstrukcji. Waszego świata już nie można
nawet rozsadzić. Sam się rozlazł.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 46
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie