Przydatność 80%

Dwa światy w „Odzie do młodości” Adama Mickiewicza.

Autor:

„Oda do młodości” to wiersz uznawany za programowy dla młodych romantyków. Adam Mickiewicz napisał go w grudniu 1820 roku i przesłał filomatom do Kowna. W tym rękopisie znajdziemy motto z Schillera, które umieścił poeta przed tekstem „Ody...”. Brzmiało ono w przekładzie na język polski: „stare kształty rozpadają się”. Mickiewicz przepowiadał nadejście nowego świata, w którym siła młodości zwycięży przeciwności. W swym utworze na zasadzie kontrastu przedstawił dwa światy: młodych i starych. Wezwał młodych do przemiany świata na drodze rewolucji. Twierdził, że starsi nie są już w stanie zaprowadzić żadnych zmian, stali się nieczułymi egoistami „... wzbił się jakiś płaz w skorupie. Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem;”. Temu egoizmowi „starych” przeciwstawia altruizm „młodych”. Poeta uważa, że „starzy” stracili już serce do walki, wypalili się: „Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy;”. Tylko młodość może rozwinąć skrzydła do walki, jest pełna zapału i siły. To właśnie ludzie młodzi mają szerokie horyzonty i interesują się światem wokół siebie. Potrafiliby więc go zmienić, mają na to dość ochoty. „Starzy” zastygli już w bezruchu, są słabi: „Patrz na dół – kędy wieczna mgła zaciemia obszar gnuśności zalany odmętem: To ziemia!”. Mickiewicz uważa, że „młodzi” potrafią się zjednoczyć i wspólnie walczyć i wtedy też mogą osiągnąć wybrany cel. Charakteryzuje ich takimi cechami jak: siła, przyjaźń, rozum, entuzjazm. Wzywa ich do działania: „Razem, młodzi przyjaciele!...”. Poeta jest przekonany, że „młodzi” są pełni poświęcenia i dzięki temu zwyciężą: „I ten szczęśliwy, kto padł wśród zawodu, jeżeli poległym ciałem dał innym szczebel do sławy grodu.” Tylko szalona młodość potrafi dokonać rzeczy niemożliwych. Mickiewicz namawia jeszcze do tego, by: „Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga; Łam, czego rozum nie złamie: ...”. Dla niego tylko „młodzi” ruszą z posad bryłę świata. Według wieszcza świat „starych” „... jeszcze noc głucha”. Dopiero wtedy, gdy „młodzi” zjednoczą siły: „... Wyjdzie z zamętu świat ducha: Młodość go pocznie na swoim łonie, a przyjaźń w wieczne skojarzy spojnie.”
„Oda do młodości” Adama Mickiewicza stała się wezwaniem do walki nie tylko dla współczesnych poecie młodych romantyków, ale także dla każdego zrywu rewolucyjnego narodu polskiego.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 112
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie