Przydatność 70%

Cechy dramatu antycznego

Autor:

Cechy dramatu antycznego


Początek tragedii greckiej sięga misteriów dionizyjskich, podczas których uczestnicy śpiewali pieśni obrzędowe ku czci Dionizosa. W pierwotnej swej postaci spektaklowa część obchodów dionizyjskich związana była z występami chórów, którym przewodził Koryfeusz, chór wykonywał pieśni zwane dytyrambami. Dalszym krokiem w kierunku wykształcenia się tragedii jako utworu scenicznego było wprowadzenie mówiącego aktora. Tę zasługę przypisuje się poecie Tespisowi.
W tragedii antycznej nie ma podziału na akty i sceny:
- prologos- zapowiedź
- parodos- wstępna pieśń chóru
- epejsodiony- sceny dialogowe
- stasimony- wystąpienia chóru
- kommos- lament bohatera
- eksodos- ostatnia pieśń chóru
- epilog- część ostatnia dramatu

Cechy tragedii antycznej:
- podział na tragedię i komedię
- zasada trzech jedności: czas- 24 h, miejsce: przed palacem w Tebach, akcja: klotnia Kreona i Antygony
- istnienie chóru
- ograniczona liczba aktorów na scenie- 3
- aktorzy byli mężczyznami
- tragizm postaci
- konflikt tragiczny- zderzenie się dwoch przeciwnych swiatopogladow- tragiczne zakonczenie
- emocje i wzruszenia po przeczytaniu lub obejrzeniu
Katharsis: w poetyce Arystotelesa termin okreslenia estetyczno- emocjonalnego funkcji tragedii, polegajacej na wyzwoleniu się widza z uczucia strachu i litosci poprzez intensywne ich przezycie.
Stan oczyszczenia, wyładowania się, wyżycia się, który ma nastapic pod wplywem ogladalnego przedstawienia, w dzisiejszych czasach można to osignac poprzez pojscie do kina, teatru.

W dramacie antycznym pojawia się wieszcz- posrednik ludzi z Bogiem.

Przydatna praca?
Wersja ściąga:
Przydatna praca? tak nie 611
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie