Przydatność 85%

Charakterystyka Zośki - Tadeusza Zawadzkiego.

Autor:

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Jednym z głównych bohaterów powieści Aleksandra Kamińskiego pt. "Kamienie na szaniec" jest Tadeusz Zawadzki - pseudonim Zośka. Urodził się 24 stycznia 1921 r. w Warszawie.

Zośka pochodził z rodziny inteligenckiej. Był synem działaczki społecznej oraz wybitnego chemika.

Obdarzony niemal dziewczęcą urodą. Miał delikatną cerę, regularne rysy twarzy, jasnoniebieskie oczy, złociste włosy, wdzięczny uśmiech i dłonie o długich subtelnych palcach.

Był człowiekiem wrażliwym i uczuciowym. Bardzo kochał swoją matkę. Miał wyjątkowe zdolności i odznaczał się wybitną inteligencją. Czego się nie tknął - wszystko układało się pomyślnie. Prowadził notatki w których zapisywał swoje myśli i uczucia.

Zośka wyróżniał się w strzelectwie, hokeju i tenisie. Wiele razy w turniejach zdobywał pierwsze miejsca. Potrafił "przełamać" samego siebie. Mimo lęku przed wodą w bardzo krótkim czasie nauczył się pływać.

Nie zjednywał sobie kolegów i nie szukał przyjaciół. Jednak ludzie sadami do niego lgnęli. Każdemu starał się pomóc. Podczas wojny, wraz z innymi kolegami zajmował się szklarstwem, wyrobem marmolady.

Zośka był urodzonym organizatorem i przywódcą. Należał do organizacji Wawer. W czasie Małego Sabotażu przewodniczył w wielu akcjach. Był bardzo pomysłowy. Bil rekordy w rysowaniu "kotwic" na murach. Był to symbol Polski walczącej. W czasie pracy odznaczał się dużym opanowaniem i spokojem. Rozplanowywał szczegółowo każdą pracę, wyznaczoną jego rejonowi przez Komendę Wawra.

Zośka dawał przykład kolegom z harcerstwa. Nauczył ich między innymi służby i obowiązkowości, punktualności, rzetelności, odwagi i koleżeństwa. Często mówił: "W służbie potrzebny jest spokój , trzeźwa ocena, jasny umysł i pogoda ducha".

Niecałe pół roku służył w dywersji, dzięki czemu zmienił się psychicznie. Stał się twardy, szorstki, męski i pewny siebie. Pomagał uwolnić Rudego, podczas akcji pod Arsenałem i był cały czas przy nim, podczas ostatnich godzin życia przyjaciela. Cierpiał patrząc jak on cierpi. Bardzo przeżył śmierć Rudego i Alka. Przez wiele dni nie mógł dojść do siebie. Jednak pozbierał siły i dalej walczył o dobro ojczyzny.

Tadeusz Zawadzki poległ w akcji pod Sieczychami prowadząc towarzyszy do walki - 20 sierpnia 1943 r.

Moim zdaniem Zośka był człowiekiem godnym podziemiu. Mimo młodego wieku i wielu ciężkich przeżyć wspaniale pełnił swoją służbę. Świetnie radził sobie z obowiązkami i był silny psychicznie, co bardzo pomogło mu przetrwać trudne chwile. Był "ideałem BOHATERSTWA I SŁUŻBY, KTÓRY POTRAFIŁ PIĘKNIE ŻYĆ I PIĘKNIE UMIERAĆ"

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 767
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy