Przydatność 65%

Polacy na froncie zachodnim w czasie II wojny światowej

Autor: gunslinger

1 Plan Bardsea

Podczas operacji Overlord w 1944 r. , której celem była inwazja na kontynent, Brytyjski Sztab Imperialny przewidział szereg akcji sabotażowo-dywersyjnych. Miały one zatrzymać ruchy wojsk niemieckich i uniemożliwić zepchnięcie aliantów do morza w czasie pierwszych dni inwazji. Działania te nazwano planem „Bardsea”. Część zadań przypadła specjalnej organizacji (Polska Organizacja Niepodległościowa we Francji) zakonspirowanej pod kryptonimem Monika-W. W Francji miała też działać Samodzielna Kompania Grenadierów. Byli oni wytypowani z dużej liczby kandydatów i poddani ciężkim ćwiczeniom. Rekrutowano ich głównie z Polonii. Przewidywano zrzucanie tych oddziałów w małych grupkach na określonym terenie, gdzie potem mieli czekać na dalsze dokładne rozkazy. „Plan Bardsea” nigdy w pełni nie został zrealizowany na skutek zmiany sytuacji w północnej Francji. Lecz wysiłek nie poszedł na marne gdyż SKG skutecznie obniżyła skuteczność nalotów rakiet V-1.

2 Bitwa pod Falaise

2 sierpnia Hitler wpadł na pomysł odcięcia amerykańskich i kanadyjskich oddziałów zmierzających z południa i północy w celu przegrupowania się i uderzenia na Niemcy. Chciał opóźnić ich atak wysyłając kilkadziesiąt dywizji w kierunku zachodnim, podczas gdy wojska alianckie zmierzały na zachód. Akcja nie udała się, ponieważ jednostki niemieckie zostały okrążone przez nacierające z północy dywizje kanadyjskie, a z południa amerykańskie. Nazistom nie udało się uciec gdyż jedyna drogę odwrotu zablokowała im 1Dpanc.

W sierpniu 1944 w Falaise w Normandii stoczono bitwę. Uczestniczyła w niej 1 Dywizja Pancerna pod dowództwem gen. Stanisława Maczka wchodząca w skład 1 armii kanadyjskiej. Miała za zadanie zająć miasto Falaise w celu opanowania ważnego węzła komunikacyjnego i tym samym odcięcia drogi odwrotu dla wojsk niemieckich. Chociaż własne lotnictwo omyłkowowo zbombardowało szyki polskiej dywizji to ta przełamała pozycje nieprzyjacielskie i odparła kontrataki. Falaise zajęła piechota kanadyjska, a 1 DPanc, 17 VIII wyznaczono zadanie opanowania wzgórza Mont Ormel, wzgórza 262 oraz miasteczka Chamboise. Miała to na celu zablokowanie jedynej drogi ucieczki Niemców. Całkowicie odosobniona, podjęła tu zacięty bój, największy i najkrwawszy na jej szlaku bojowym. Była atakowana z dwóch stron – od zachodu nacierały na nią wycofujące się jednostki niemieckie, a od wschodu wojska usiłujące przyjść z pomocą okrążonym. Polakom przyszła na odsiecz kanadyjska dywizja pancerna i przy jej udziale pierścień okrążenia został ostatecznie zamknięty. Montgomery później tak skomentował tę sytuację: „ Niemcy znaleźli się jakby w butelce, a korkiem do tej butelki była 1DPanc. ” Dywizja zadała dotkliwe straty wrogowi biorąc do niewoli ponad 5000 jeńców, a wśród nich wielu oficerów.

3 Bój o Axel

Axel to miasto w południowo zachodniej Holandii leżące nad kanałem Axel-Hulst. Zostało zdobyte przez 1 DPanc gen. Maczka. Dywizja do natarcia została podzielona na 10 BKPanc, która znajdowała się na południowy wschód od Axel i na 3 BS walczącą w rejonie Gandawy, na zachód od Axel. 3 BS miała za zadanie częścią wojsk bronić Gandawy, a głównymi siłami uderzyć na port Terneuzen. 16 XI dziesiąty pułk dragonów przeprawił się przez kanał Axel-Hulst i utworzył przyczółek. Równocześnie 9 batalion strzelców dotarł na południowe przedpola Axel. Saperom nie udało się wybudować mostu do przeprawy ciężkiego sprzętu. W nocy z 16 na 17 XI 1944 wzmógł się ogień artylerii a następnie doszło do kontrataku nieprzyjaciela, który zmusił 10 pułk dragonów do wycofania się. Na jego miejsce przybył 8 batalion strzelców i 10 pułk strzelców konnych. 18 IX wznowiono zdobywanie kanału. Na przyczółku wysadzono batalion strzelców podhalańskich, pod którego osłona wybudowano most i przeprawiono resztę oddziałów. Po krótkotrwałych walkach miasto upadło, a Polaków entuzjastycznie witała tamtejsza ludność. 20 XI 1944 został wydany rozkaz opanowania całego ujścia rzeki Skaldy. W ciągu popołudnia wszystkim zgrupowaniom udało się osiągnąć cel.

4 Walki pod Arnhem




Miasto Arnhem leży we wschodniej Holandii. W okolicach tej miejscowości działała brytyjska 1 DPD i polska 1 SBSpad w ramach operacji Market-Garden, której celem było opanowanie mostów na Renie. Przeprowadzono ją w dniach 17-26 IX. 1 DPD wyparto z Arnhem do miejscowości Oosterbeck, gdzie została otoczona przez Niemców, gdyż dowództwo zlekceważyło pobliski korpus pancerny. 21 IX 1 SBSpad zrzucono w Driel w celu pomocy 1 DPD ( na zachód od pierwotnej strefy zrzutu w Elden). Wylądowało jedynie 50% żołnierzy, ponieważ pozostałe 61 samolotów zawrócono z powodu złych warunków atmosferycznych. Dopiero 23 XI zrzucono resztę desantu w rejonie Grave ale aż 30 km od głównego rzutu brygady. Lądowanie odbywało się pod ciężkim ogniem nieprzyjaciela. Byli ranni. Niektórzy rzucali granaty już w locie, widząc pod sobą niemieckich żołnierzy. Brygada w dniach 22 IX – 25 IX 1944 w liczbie ok. 1000 żołnierzy na zmianę broniła Driel i próbowała forsować rzekę aby wspomóc 1 DPD na północy. 25 X wydano rozkaz odwrotu 1 DPD. Tego samego dnia przybyła druga połowa 1 SBSpad spod Grave. Polacy mieli osłaniać odwrót. Jako ostatni wycofywali się z przyczółka, płynąc przez rzekę wpław.
Akcja nie udała się z kilku powodów:
· Zrzucenia oddziałów aż 10 km od mostów, co uniemożliwiło ich szybkie zdobycie
· Wysadzenia wszystkich mostów oprócz drogowego
· Silnego oporu Niemców uniemożliwiającego szybkie dotarcie odsieczy w postaci 30 KP
· Niepotrzebnego zarządzenia 24h odpoczynku przez dowódcę 30 KP
· Kłopoty z systemem łączności radiowej

5 Zdobycie Bredy i walki o Moerdijk

Breda to miasto zamykające dostęp do zatoki Hollendsh Diep, która miała duże znaczenie militarne, gdyż oczyszczenie jej z jednostek nieprzyjaciela umożliwiłoby szybkie wykorzystanie ogromnego portu w Antwerpii. W ten sposób dostawy zaopatrzenia nie musiałyby biec wzdłuż wybrzeża Normandii tylko bespośrednio do Antwerpii, skąd jednostki aliantów byłyby szybciej zaopatrywane w odpowiedni sprzęt.
22 X 1944 1 DPanc otrzymała rozkaz wyparcia Niemców z tego rejonu. 29 X 1944 główne siły po zajęciu odpowiednich pozycji przystąpiły do uderzenia. W trakcie walk odparto kontratak niemiecki skierowany na prawe skrzydło dywizji. 30 IX trwało oczyszczanie rejonu Bredy i walki o przyczółek na kanale. Następnie 1 DPanc przerzucono do walk o port Moerdijk i opanowanie tamtejszych mostów w celu pełnego wykorzystania portu w Antwerpii. Miasto było silnie umocnione oraz bronione przez pułk marynarzy pod osłoną artylerii. Świtem 5 XI na Niemców uderzyły odziały 3 brygady strzelców 1 DPanc wsparte ogniem lotnictwa. Walki zakończono 9 XI kapitulacją załogi niemieckiej. Mosty zostały wysadzone w przeddzień przez nieprzyjaciela.

6 Polacy w Wilhelmshaven

Wilhelmshaven było największą bazą marynarki wojennej Niemiec w północno wschodniej części półwyspu fryzyjskiego. 6 V 1945 roku Niemcy poddali port 1 DPanc. 1 V podzielona połączyła się w celu uderzenia na Wilhelmshaven. 4 V rozpoczęto natarcie lecz silne umocnienia uniemożliwiły dalszy marsz bez wsparcia ognia artylerii. 5 V 1945 wszelkie działania ustały gdyż wojska niemieckie skapitulowały. Ostatni łup wojenny 1 Dywizji Pancernej, wzięty w Wilhelmshaven wynosił: 34.000 jeńców, w tym 1.900 oficerów w tym dwóch admirałów i generał, 3 krążowniki, 18 okrętów podwodnych, 215 mniejszych okrętów wojennych i pomocniczych, około 250 dział. Straty dywizji w czasie kampanii na Froncie Zachodnim wyniosły: 1 290 poległych, 3 803 rannych i 585 zaginionych żołnierzy.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 55
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy