Przydatność 60%

Analiza wiersza Adama Mickiewicza "Nad wodą wielką i czystą"

Autor: kluchi_op.pl

W trzech pierwszych strofach powtarza sie segment składniowy. Powstałe dzięki niemu zdania łączne ukazują jezioro, które jak lustro odbija zmienny obraz otaczającej je przyrody, a samo pozostaje niezmienione.
Z koleii w przedostatniej strofie występuje anafora "i". Podmiot liryczny mówi tu o swojej postawie wobec świata.
Trzykrotne powtórzenie bezokolicznika "płynąć" w ostatniej strofie ukazuje przeznaczenie podmiotu mówiącego.
Tekst dzieli się na dwie części: opisową i refleksyjną- dotyczą natury i relacji podmiotu mówiącego z otaczającym go światem.
Elementy pejzażu to: jezioro,góry, obłoki, błyskawice, człowiek.
Mamy tu do czynienia nie z odzwierciedleniem zewnętrznego pejzażu, ale z pejzażem wewnętrznym, którego kreatorem jest podmiot liryczny(coś "odbija", ale też coś "pomija"- ma możliwość panowania nad tym co "odbija"). I woda i podmiot są jak lustra- odbijają obrazy. Jednak pomiędzy funkcjonowaniem "wody lustra", a "człowieka lustra" są rórznice. "Wodę lusto" charakteryzuje statyczność i niezmienność, a "człowieka lustro" dynamika i zmienność.
Wiersz Adama Mickiewicza to liryk opisowy ukazujący relacje pomiędzy człowiekiem a naturą. Utwór porusza prblem przemijania (uniwersalna prawda o losie ludzkim).
Zakończenie utworu- występujący zaimek "mnie" może świadczyć o odniesieniu do roli poety.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 176
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie