Przydatność 65%

Formy wolkalne i instrumentalne okresu baroku

Autor: ewunia

Epoka baroku w muzyce nastąpiła w okresie renesansu. Trwała w przybliżeniu XVII wiek i jeszcze połowę wieku XVIII. Graniczna data 1750rok oddzielający barok od następnej epoki (klasycznej) jest rokiem śmierci najwybitniejszego jej przedstawiciela- Jana Sebastiana Bacha. Kompozytor ten doprowadził formę polifoniczną do największego rozkwitu. W epoce tej powstało basso continuo (wym. basso kontinuo).
Basso continuo- przyczyniło sie do wyodrębnienia najniższego -basowego- oraz najwyższego - sopranu, który prowadził linię melodyczną (homofonia). Srodkowe głosy utwoeu muzycznego harmonicznie wypełniały głosy skrajne. W okresie baroku nastąpiła dalsza krystalizacja dur, moll. Wykształciły się następne faktury utworu muzycznego. Faktura wokalna, instrumentalna i wokalno-instrumentalna.
Forma instrumentalna- concerto grosso jest typem koncertu polegającym na przeciwstawieniu się grupy solistów przeciw pozostałej części orkiestry.
Koncert solowy- polega na wyodrębnieniu w grze jednego solisty, który grając z orkiestrą realizował jednocześnie swoją partię w sposób wirtualizowski.
Sonata- była utworem instrumentalnym w odróżnieniu od kantaty- utworu wokalnego. Istniały dwa rodzaje sonaty: sonata da chiesa i sonata da camera.
Toccata- była formą muzyczną o charakterze improwizacyjnym, tworzona przez kompozytorów na instrumenty klawiszowe z czasem na orkiestrę.
Suita barokowa-forma muzyczna składająca się z kilku tańców.

W baroku powstały liczne formy polifoniczne oparte na zasadzie initalnej.

Inwencja i fuga stanowiły najdoskonalszą postać formy polifonicznej, największymi kompozytorami baroku byli: Georg Friedrich Haendel, Jan Sebastian Bach oraz Antonio Vicaldi.

Do form wokalno- instrumentalnych zalicza się: operę, oratorium, pasję, kantatę i mszę.

Opera- jest największą formą woklaną powstałą w okresie baroku. Ma ona swój początek w tzw. monodii akompaniowanej.
Monodia- oznaczała śpiew jednego śpiewaka
Monodia akompaniowana- dotyyczyła śpiewu z akompaniamentem , basso continuo.
Oratorium- (dom modlitwy) jest rodzajem muzyki dramatycznej, ale bez akcji scenicznej. Oratorium w odróżnieniu od opery wykonywane było na estradzie koncertowej. Istnieją oratoria o charakterze religijnym, jak równiez świeckim.
Pasja- jest formą muzyki kościelnej, zbliżonej do oratorium. Posiada charakter religijny, wyraża treści wiążące się z męką Chrystusa. Podstawę literacką stanowią teksty czterech ewangelistów: Marka, Mateusza, Łukasza i Jana
kantata- była formą, która wykształciła się z monodii akompaniowanej. Dzieło takie wykonywane jest na sposób koncertowy i składa się z kilku części. Kantata jest mniejsza od opery, a także od oratorium. Teksty mogą być religijne, mitologioczne, dramatyczne.
Msza- jest jedną z najstarszych form religijnych. Składa się z sześciu części zasadniczych:
1) Kyrie
2) Gloria
3) Credo
4) Benedictus
5) Sonetus
6) Agnus Dei

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 160
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy