Glista ludzka

Glista ludzka (Askaris lumbricoides hominis) należy do nicieni, żywicielem ostatecznym jest wyłącznie człowiek. Żywicielem ostatecznym jest wyłącznie człowiek. Zarażenie następuje z chwilą połknięcia jaj inwazyjnych. Jaja te powstają w środowisku zewnętrznym po wydaleniu ich z organizmu żywiciela z kałem. Z jaja inwazyjnego po wniknięciu do przewodu pokarmowego uwalniają się larwy, przenikają przez ścianę jelita i dostają się do układu krwionośnego. Tam z prądem krwi trafiają do wątroby. Następnie w dalszym ciągu drogą krwionośną po przejściu prawego serca trafiają do płuc gdzie dostają się do pęcherzyków płucnych (tam w procesie dojrzewania), tam zachodzą kolejne linienia larwy. Larwy po przebiciu się do dróg oddechowych mogą drażnić gardło i krtań powodując odruchowe ich połknięcie. Larwy w ten sposób ponownie dostają się do przewodu pokarmowego, gdzie przechodzą ostanie linienie i osiągają dojrzałość płciową. Glisty są rozdzielno płciowe (samice są znacznie dłuższe od samców). Objawy chorobowe są związane z wędrówką larw i dotyczą narządów, w których larwy migrują. Powodują uszkodzenia jelit, pęcherzyków płucnych, powodują powstawanie nacieków eozynofili; stale bytując w przewodzie pokarmowym powodują dolegliwości bólowe, mogą prowadzić do zaczopowania światła jelit, mogą przedostawać się do przewodu trzustkowego, przewodów żółciowych powodując ich stany zapalne i niedrożność. W przebiegu glistnicy mogą pojawić się reakcje alergiczne wywoływane obecnością nicieni (dotyczy to też osób mających zawodowo związek z glistami np. laborantów, weterynarzy, parazytologów). Leczenie tylko farmakologiczne, bardzo ważne jest przestrzeganie higieny osobistej i higieny żywności