Przydatność 80%

Analiza i interpretacja wiersza Kamila Krzysztofa Baczyńsiego "Biała magia"

Autor: tabakaaa

Krzysztof Kamil Baczyński
„Biała magia”

Stojąc przez lustrem ciszy
Barbara z rękami u włosów
nalewa w szklane ciało
srebrne kropelki głosu.

I wtedy jak dzban – światłem
zapełnia się i szkląca
przejmuje w siebie gwiazdy
i biały pył miesiąca.

Przez ciała drżący pryzmat
w muzyce białych iskier
łasice się prześlizgną
jak snu puszyste listki.

Oszronią się w nim niedźwiedzie,
jasne od gwiazd polarnych,
i myszy się strumień przewiedzie
płynąc lawiną gwarną.

Aż napełniona mlecznie,
w sen się powoli zapadnie,
a czas melodyjnie osiądzie
kaskadą blasku na dnie.

Więc ma Barbara srebrne
ciało. W nim pręży się miękko
biała łasica milczenia
pod niewidzialną ręką.


Wiersz Kamila Krzysztofa Baczyńskiego powstał w czasie okupacji Polski przez hitlerowskie Niemcy. Jego charakter jest nietypowy jak na wiersz pisany w czasach okrutnych, i wcale nieromantycznych. Poprzez utwór autor chciał wyrazić zachwyt swoją żoną, Barbarą, której w całości go poświecił. W wyobraźni poety kobieta ta jest ucieleśnieniem piękna i spokoju. Jej obecność i bliskość sprawia, że Kamil Baczyński zapomina o wojnie, ulatują gdzieś jego myśli o bólu trawiącym dusze wszystkich Polaków. Jest dla niego ostoją w trudnych czasach. Dzięki niej poeta odzyskuje wiarę w istnienie dobra i piękna, widzi w niej istotę fantastyczną i ponadczasową. Jest dla niego ucieleśnieniem piękna i spokoju. Do wychwalania jej urody i wdzięku nie wystarczają zwykle komplementy – aby wyrazić swój zachwyt i miłość autor wiersza używa niebanalnych metafor („ma Barbara srebrne ciało”, „przyjmuje w siebie gwiazdy”), porównań (jak dzban – światłem zapełnia się”) i epitetów („aż napełniona mlecznie”, „przez ciała drżący pryzmat”). Ciało Barbary jest symbolem harmonii, doskonałości i szczodrości natury, a jej sen niesie spokój i zatrzymuje czas (w sen się powoli zapadnie,/ a czas melodyjnie osiądzie/ kaskadą blasku na dnie.”). Symbolizuje ona matkę ziemię i życie. Kobieta zachowuje się spokojnie, wykazuje opanowanie, tak jakby była „ponad” problemami ówczesnego świata, chciała je zwalczyć, zachowując energię i pogodę ducha. To wszystko czyni ją w oczach Krzysztofa Kamila Baczyńskiego jeszcze piękniejszą i wspanialszą.

Utwór jest utrzymany w sennej wizji, kolorami fantazji autora są biel i srebro, które stanowią odzwierciedlenie czystości, miłości i uwielbienia. Światło gwiazd daje nadzieję, oświetlając mroki tamtych czasów. Ciepły i miły nastrój wiersza czyni go przyjemnym, delikatnym i lekkim w odbiorze. Autor użył niezwykle subtelnych środków wyrazu.

Wiersz jest typowym wierszem stroficznym, składającym się z sześciu strof, z których każda liczy sobie po 4 wersy. Jest przykładem wiersza nieregularnego – ma różną ilość sylab w wersach (7, 8, 9 lub 10). W utworze występują rymy (zazwyczaj niedokładne, np.: włosów/ głosu) w układzie krzyżowym, ale nie mają dokładnego wzoru powtarzania się (np. w czwartej strofie rymuje się ostatnie słowo pierwszego i trzeciego wersu, w piątej drugiego i czwartego).

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 296
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy