Przydatność 75%

Kierunki i rodzaje gimnastyki

Autor:

Zadania gimnastyki różnią się głównie celami oraz metodami prowadzenia. Ogólnopolska Konferencja Gimnastyczne, wyróżniła następujące zasadnicze kierunki gimnastyki:
1) gimnastykę podstawową,
2) sport gimnastyczny,
3) gimnastykę pomocniczo-specjalną,
4) gimnastykę leczniczą.

W ramach wymienionych kierunków wydzielono szereg rodzajów gimnastyki.
Gimnastyka podstawowa dla dzieci i młodzieży:
- dla dzieci w wieku przedszkolnym (3-6 lat),
- dla dzieci w młodszym wieku szkolnym (7-10 lat),
- dla młodzieży w średnim wieku szkolnym (11-13 lat),
- dla młodzieży w starszym wieku szkolnym (14-18 lat).
Gimnastyka podstawowa dla dorosłych:
- dla kobiet i mężczyzn.
Gimnastyka dla osób w wieku starszym.


I. Gimnastyka podstawowa

Zadaniem gimnastyki podstawowej jest:
- dostarczenie ćwiczącym w zależności od wieku, płci i przygotowania fizycznego szeregu bodźców wszechstronnego rozwoju fizycznego,
- kształtowanie u ćwiczących szeregu nawyków ruchowych o podstawowym znaczeniu dla życia, pracy i zdrowia,
- harmonijne rozwijanie organizmu, tj. układu ruchowego oraz czynności wegetatywnych nerwowych,
- wdrażanie praktycznego stosowania nabytych nawyków ruchowych w różnych warunkach sytuacjach życiowych.


Gimnastyka podstawowa dla dzieci w wieku przedszkolnym

Gimnastyka stosowana w wieku przedszkolnym ma na celu ogólny rozwój wzmocnienie organizmu oraz kształtowanie prawidłowej postawy. Stosując ją należy mieć na uwadze fizyczne możliwości dzieci w danym wieku, a proces wychowania fizycznego podporządkować właściwościom rozwijającego się organizmu.

Uwzględniając właściwości rozwojowe kośćca, mięśni, narządów wewnętrznych, systemu nerwowego i psychiki dziecka – należy stosować najprostsze rodzaje chodu, biegu, rzutu, pełzania i ćwiczeń równowagi. Natomiast starszym wieku przedszkolnym można stosować ruchy elementarne i proste ich kombinacje.


Gimnastyka podstawowa dla dzieci w młodszym wieku szkolnym

Stosowana w tym okresie gimnastyka ma na celu systematyczne rozwijanie organizmu, kształtowanie prawidłowej postawy, doskonalenie funkcji układu krążeniowo-oddechowego. Winna też pomagać w opanowaniu ogólnych zasad ruchu i określonych nawyków ruchowych oraz ogólnie doskonalić cechy psychiczne i fizyczne. W realizacji jej zadań należy zwracać uwagę na czynnościowy rozwój organów zmysłów, tj. poprawienie ogólnej koordynacji ruchowej, dobrą orientację w przestrzeni w prostych sytuacjach oraz kształtowanie szybkiej i dokładnej reakcji. Przy tym należy brać pod uwagę fakt, że możliwości dzieci w młodszym wieku szkolnym są jeszcze ograniczone.

Gimnastyka podstawowa dla młodzieży w średnim wieku szkolnym

Celem stosowania gimnastyki w tym okresie jest przyczynienie się do harmonijnego rozwoju układu mięśniowego kostno-stawowego, kształtowanie prawidłowej postawy oraz polepszenie funkcji układu krążenia i oddychania. Równocześnie tym okresie następuje opanowanie i utrwalenie techniki podstawowych ruchów i ważniejszych nawyków ruchowych
Gimnastyka podstawowa w tym okresie winna pomagać w opanowaniu elementarnych nawyków sportowych
Gimnastyka podstawowa dla średniego wieku szkolnego powinna być zróżnicowana i odpowiednio dostosowana do specyfiki rozwojowej dziewcząt chłopców.


Gimnastyka podstawowa dla młodzieży w starszym wieku szkolnym

Stosowana gimnastyka w tym okresie ma na celu wpływanie na dalszy rozwój i wzmocnienie całego organizmu oraz kształtowanie i utrwalanie nawyków umiejętności sportowych, a także czynności praktycznych, stosowanych w życiu codziennym.
W tym okresie rozwojowym młodzież nabiera cech charakterystycznych dla dorosłego człowieka toteż gimnastyka powinna pomagać w normalnym przebiegu odpowiednich procesów biologicznych. Jednocześnie w tym przedziale wiekowym należy wyodrębnić metodykę prowadzenia zajęć z młodzieżą męską i żeńską.


Gimnastyka podstawowa dla osób dorosłych

Gimnastyka podstawowa dla osób dorosłych obejmuje gimnastykę dla kobiet i mężczyzn z uwzględnieniem wieku, wykonywanego zawodu, przygotowania fizycznego stanu zdrowie. W ogólnych zarysach ma ona na celu:
- regulowanie przemiany materii
- odprężenie i zrównoważenie systemu nerwowego,
- wytworzenie dobrego samopoczucia i wiary we własne siły,
- zachowanie sprawności układu ruchu,
- polepszenie wydolności układu krążenia i oddychania,
- podtrzymywanie ogólnej sprawności fizycznej,
- wyhamowywanie procesów inwolucyjnych


Gimnastyka dla osób w starszym wieku

Zadaniem gimnastyki w wieku starszym jest podnoszenie stanu zdrowia, zachowanie sprawności fizycznej i ogólnej aktywności życiowej oraz wyhamowywanie procesów inwolucyjnych.

Racjonalne stosowanie ćwiczeń fizycznych w wieku starszym skutecznie przeciwdziała procesom starzenia się oraz umożliwia podtrzymywanie sprawności ruchowej, tak niezbędnej w wieku podeszłym w życiu codziennym, co także wywiera korzystny wpływ na sferę psychiczną.

W gimnastyce dla osób starszych nie należy stosować ćwiczeń w pozycjach głową w dół, zeskoków głąb z większych wysokości oraz statycznych ćwiczeń siłowych.


II. Sport gimnastyczny

Zadaniem sportu gimnastycznego jest rozwijanie i doskonalenie określonych umiejętności ruchowych do poziomu mistrzostwa sportowego i osiągnięcie możliwie najwyższej oceny na zawodach sportowych. Celem wysokiej specjalizacji w sporcie gimnastycznym jest:
- opanowanie techniki sportowej i systematyczne jej doskonalenie,
- maksymalny rozwój funkcji organizmu i osiągnięcie możliwie najwyższego rozwoju cech psychomotorycznych,
- przygotowanie psychiczne i taktyczne do startu w zawodach w określonym rodzaju sportu gimnastycznego.
Sport gimnastyczny obejmuje 3 rodzaje gimnastyki:
1) gimnastykę sportową,
2) akrobatykę sportową,
3) gimnastykę artystyczną.


Gimnastyka sportowa

Ten rodzaj sportu gimnastycznego uprawiany jest zarówno przez kobiety jak i mężczyzn startujących w określonych wielobojach. Kobiety startują w czwórboju, tj. w ćwiczeniach: 1) wolnych, 2) na równoważni, 3) na poręczach asymetrycznych (nierównych), 4) nierównych skoku przez konia: mężczyźni – w sześcioboju, tj. w ćwiczeniach: 1) wolnych, 2) na drążku, 3) na poręczach symetrycznych, 4) na kółkach, 5) na koniu z łękami, 6) w skoku przez konia.


Akrobatyka sportowa

Akrobatykę sportową uprawiają zarówno kobiety, jak i mężczyźni, a charakteryzuje się ona brakiem przyrządów, przyrządów wyjątkiem trampoliny (siatki odrzutowej, potocznie zwanej „batutem”)
W skład akrobatyki sportowej wchodzą następujące konkurencje:
1) skoki akrobatyczne,
2) ćwiczenia dwójkowe,
3) ćwiczenia zespołowe,
4) skoki na trampolinie


Gimnastyka artystyczna

Jej charakterystyczną cechą są ćwiczenia z przyborami, wykonywane przy akompaniamencie muzycznym, z przekazywaniem charakteru muzyki za pomocą wyrazu ruchowego. W skład jej wchodzą następujące konkurencje z przyborami:
1. ćwiczenia ze skakanką,
2. ćwiczenia z obręczą,
3. ćwiczenia z piłką,
4. ćwiczenia z wstążką,
5. ćwiczenia z maczugami,
6. układy zbiorowe, w konkurencji tej startuje 6 zawodniczek, a ocena dotyczy obok kompozycji i elementów technicznych, zgodności ćwiczeń występujących zawodniczek.


III. Gimnastyka pomocniczo – specjalna

W ramach tego kierunku gimnastyki istnieje podział na dwa rodzaje:
1) na gimnastykę pomocniczą w sporcie
2) na gimnastykę specjalną w zakładach pracy.


Gimnastyka pomocnicza w sporcie

Gimnastyka pomocnicza w sporcie ma na celu wszechstronny rozwój fizyczny sportowców przez systematyczne doskonalenie cech motorycznych. Celem jej jest osiągnięcie jak najlepszych wyników w wybranej dyscyplinie sportowej.
Gimnastyka pomocnicza w sporcie ma również charakter korektywny. Przeciwdziała ona zbytniej jednostronności, spowodowanej wąską specjalizacją sportową.


Gimnastyka specjalna

Zasadniczą formą gimnastyki specjalnej jest rekreacja ruchowa w zakładach pracy. Jej celem jest odnowa fizyczna i psychiczna oraz regeneracja sił organizmu człowieka znużonego pracą zawodową. Rekreacja ruchowa polega na stosowaniu podczas przerw w pracy odpowiednio dobranych i prowadzonych zestawów ćwiczeń gimnastycznych.


IV. Gimnastyka lecznicza

Zadaniem tego kierunku gimnastyki jest leczenie ruchem przez zastosowanie odpowiedniego systemu ćwiczeń ogólnych i specjalnych. W gimnastyce leczniczej, w zależności od celu, stosuje się ćwiczenia:
- profilaktyczne, czyli zapobiegające różnych schorzeniom i deformacjom postawy,
- korekcyjne, które mają za zadanie usuwanie ewidentnych wad postawy i płaskostopia,
- rehabilitacyjne, które mają na celu przyspieszenie powrotu do zdrowia rekonwalescentów przywrócenia optymalnej sprawności fizycznej w życiu codziennym i pracy zawodowej.
Ćwiczenia lecznicze w zależności od ich wpływu na organizm ludzki dzielą się na:
- ćwiczenia działające miejscowo, odcinkowo na pewne grupy mięśniowe
- ćwiczenia ogólnie usprawniające,
Biorąc pod uwagę sposób wykonania, ćwiczenia lecznicze dzielą się na
- ćw. bierne
- ćw. czynne,
- ćw. specjalne
- ćw. koordynacji ruch ów, ćwiczenia rozluźniające, itp.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 116
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy