Przydatność 75%

Obozy koncentracyjne w Polsce podczas II wojny światowej

Autor:

Obóz koncentracyjny, hitlerowski -miejsce więzienia i odosobnienia, przymusowej i niewolniczej pracy oraz masowej zagłady ludzi, organizowane przez władze hitlerowskie na terenie III Rzeszy (Niemcy) oraz krajów przez nią okupowanych.



Oświęcim – Auschwitz:

Konzentriatonslager Auschwitz-Birkenau (Obóz Koncentracyjny Oświęcim-Brzezinka). Dzisiaj jest to miasto w południowej Polsce, lecz do historii przeszło jako największy cmentarz świata. Utworzony w drugiej połowie 1940 roku w maju na rozkaz Heinricha Himmlera jako zwykły obóz koncentracyjny dla wrogów III Rzeszy. W ciągu następnych lat obóz stale był rozbudowywany i składał się z trzech głównych części: Auschwitz I, Auschwitz II-Birkenau, Auschwitz III-Monowitz. Największy z jego podobozów, KL Birkenau w 1942 stał się obozem zagłady głównie dla europejskich Żydów, był przeznaczony na 100 tysięcy więźniów, później na 200 tysięcy. Do 1943 roku zbudowano w Auschwitz-Birkenau cztery komory gazowe i cztery krematoria, w wyniku czego liczba mordowanych i spalanych wzrosła do około 20 tysięcy osób na dobę. Auschwitz II był jedynym hitlerowskim obozem koncentracyjnym, w którym od marca 1943 roku tatuowano więźniom numery ewidencyjne - na lewym przedramieniu. Niemowlętom oraz małym dzieciom tatuowano na lewym udzie. Jeńcom radzieckim tatuowano na piersi. Na bramie wjazdowej do obozu w Oświęcimiu, widnieje napis: "Arbeit Macht Frei" co oznacza "Praca czyni wolnym". 3 września 1941 roku przeprowadzono na 850 więźniach (w tym na 600 jeńcach radzieckich) pierwsze próby masowego uśmiercania za pomocą gazu - cyklonu B. To tu mordowali pierwsze masowe transporty Żydów, prowadzili pierwsze zbrodnicze eksperymenty na więźniach, wykonywali większość egzekucji przez rozstrzelanie. Tutaj mieścił się centralny areszt obozowy w bloku nr 11 dla więźniów z wszystkich części obozowego kompleksu, a także główna komendantura obozu i większość biur SS. To stąd władze obozowe kierowały dalszą rozbudową kompleksu obozowego. W sierpniu 1942 roku powstał także tutaj podobóz przeznaczony wyłącznie dla kobiet. Do 1943 roku zwłoki palono na stosach i w wykopanych do tego celu dołach. Według byłego komendanta obozu R.Hossa, 6-7 kg gazu Cyklon B wystarczało do zabicia 1 500 ludzi. 27 stycznia 1945 roku radzieckie wojska 1 Frontu Ukraińskiego wyzwoliły obóz. Pozostało w nim 7,5 tysiąca ocalonych, w tym 180 małych dzieci.


Sztutowo – Stutthof:

2 września 1939 roku rozpoczęła się długa i tragiczna historia tego obozu. Niemcy założyli w pobliżu wsi Sztutowo w powiecie Nowy Dwór Gdański "obóz dla jeńców cywilnych". Był on przeznaczony dla Polaków z Pomorza. Do połowy września 1939 roku uwięziono w nim 6 tysięcy Polaków. W 1942 roku przywieziono do niego więźniów innych narodowości niż polska (Niemców, Holendrów, Belgów, Francuzów, Czechów, Litwinów, Łotyszów, Rosjan, Duńczyków, Norwegów, Jugosłowian, Węgrów, Żydów i Cyganów) i obóz nabrał charakteru międzynarodowego. W 1942 roku zmieniono status obozu Stutthof na obóz koncentracyjny. Od tego momentu najliczniejszą grupą więźniów zostali Żydzi, a pod względem przynależności państwowej - Polacy. Liczbę wszystkich Żydów można oceniać, na co najmniej 50 tysięcy. Od czerwca 1944 roku stał się obozem masowej zagłady, gdy włączono go do akcji eksterminacji Żydów z całej Europy. Od tego roku więźniów uśmiercano w komorze gazowej. Ciała ofiar służyły między innymi Instytutowi Higieny w Gdańsku do eksperymentalnej produkcji mydła. W ciągu ponad pięciu lat istnienia Stutthof powiększył się dziesięciokrotnie i w ostatniej fazie posiadał 45 filii m.in. w Elblągu, Policach, Gdyni, Gdańsku i Pruszczu Gdańskim.. W obozie zbudowano krematorium do palenia zwłok. W okresie od 2 września 1939 roku do 9 maja 1945 roku, jego bramę przekroczyło około 110000 ludzi, w tym mężczyźni, kobiety i dzieci. W tym czasie w wyniku wyniszczających warunków życia, rozstrzeliwania, wieszania, mordowania w komorze gazowej, bicia i katowania oraz podczas ewakuacji obozu w 1945 roku - śmierć poniosło około 65 000 ludzi. Obóz ten był prawdopodobnie jedynym, który trwał dłużej niż III Rzesza. Został wyzwolony 9 maja 1945 roku przez wojska radzieckie, gdy kapitulacja państwa hitlerowskiego była już faktem. W obozie pozostali nieliczni ocaleni więźniowie.


Majdanek- Konzentration Lager Lublin:

Obóz koncentracyjny w Lublinie zwany Majdankiem został założony jesienią 1941 roku na obszarze 270 hektarów, z rozkazu szefa SS i policji III Rzeszy Heinricha Himmlera Obóz w Lublinie (zwany Majdankiem) był drugim, co do wielkości, po Oświęcimiu, tego typu obozem nazistowskim w Europie Praktycznie od początku był to obóz koncentracyjny - Konzentrationslager der Waffen SS Lublin (Obóz Koncentracyjny w Lublinie). Początkowo planowano obóz dla 25-50 tys. więźniów, ale w trakcie budowy plany te zmieniano, ustalając ostatecznie pojemność obozu na 250 000 więźniów. Obóz w Majdanku posiadał 6 podobozów: w Bliżynie, Budzyniu, Lublinie, Puławach, Radomiu i Warszawie. Na terenie obozu w Majdanku znajdowało się krematorium i 7 komór gazowych, gdzie mordowano więźniów cyklonem B i tlenkiem węgla. Pierwszymi więźniami KL Majdanek było 5 tysięcy jeńców radzieckich, zatrudnionych przy rozbudowie obozu. Wymordowano ich w ciągu kilkunastu tygodni. Od wiosny 1942 roku KL Majdanek stał się obozem zagłady Żydów. W 1942 roku powstał specjalny oddział kobiecy (11 tysięcy kobiet w 1943 roku). Dzieci przywiezione do obozu wraz z matkami przebywały na tym samym, co one tzw. polu więźniarskim, ale oddzielone wysokim parkanem. Z dzieci w wieku 8-12 lat organizowano grupy robocze, młodsze natychmiast mordowano. Początkowo masowe egzekucje więźniów dokonywano w pobliskim lesie, zwanym krępickim, później w pobliżu krematorium. Od października 1941 do lipca 1944 roku więźniami Majdanka byli członkowie 54 narodowości Europy i Azji. Najliczniejszą grupę stanowili Żydzi, Polacy i obywatele byłego ZSRR. W wyniku ludobójczej polityki Niemiec zginęło w komorach gazowych, masowych egzekucjach i na skutek nieludzkich warunków życia około 240 tysięcy osób. 23 lipca 1944 roku obóz został wyzwolony przez radzieckie jednostki 1 Frontu Białoruskiego i 1 armię Wojska Polskiego. Na mocy ustawy Sejmu PRL z 2 lipca 1947 roku utworzono Państwowe Muzeum na Majdanku.





Treblinka:

Latem 1941roku Niemcy założyli karny obóz pracy Treblinka (tzw. Treblinka I). Zsyłano tu głównie mieszkańców okolic Warszawy. Więźniów zatrudniano przy wydobywaniu i transportowaniu żwiru. Latem 1942 roku w odległości 2 km od karnego obozu pracy Niemcy rozpoczęli budowę obozu zagłady Treblinka II. Pociągi z więźniami wjeżdżały na specjalnie wybudowaną fikcyjną stację kolejową, która miała na celu wprowadzenie ofiar w błąd. Rozbieralnia dla więźniów była połączona wąskim przesmykiem z komorą gazową - w Treblince ten odcinek nazywano "drogą do nieba". Początkowo istniały 3 komory gazowe o wymiarach 5 x 5 metrów. Jesienią 1942 roku wybudowano dodatkowo 10 komór o wymiarach 7 x 7 metrów. Ofiary uśmiercano gazami spalinowymi, uzyskiwanymi z dieslowskiego silnika radzieckiego czołgu T 34, ze specjalnym filtrem usuwającym ze spalin charakterystyczną woń, dzięki czemu uzyskiwano bezbarwny i bezwonny tlenek węgla, który zabijał ofiary w ciągu 20 minut. Zwłoki palono na stosach. Popioły ze zwłok wsypywane były albo do przygotowanych (lub pozostałych po ekshumacji) dołów, lub wrzucane do rzek. W komorach gazowych mordowano około 15 tysięcy ludzi na dobę. W wyniku głodu, pracy ponad ludzkie siły, chorób, tortur i egzekucji, zginęło około 7 tysięcy Polaków. W latach 1941-1944 przez obóz przeszło 10 tysięcy więźniów. Pierwszy transport Żydów z getta warszawskiego przybył do Treblinki 23 lipca 1942 roku. Do sierpnia 1943 roku Niemcy wymordowali w Treblince około 750 tysięcy ludzi, głównie Żydów z Polski oraz między innymi z Austrii, Belgii, Bułgarii, Czechosłowacji, Francji, Grecji, Jugosławii, Niemiec i ZSRR.

Gross rosen:

Arbeitslager Gross-Rosen (Rogoźnica pod Wrocławiem) został założony 2 sierpnia 1940 roku jako podobóz obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Pierwszy transport więźniów przybył 2 sierpnia 1940 roku. Więźniowie byli przeznaczeni do pracy w miejscowym kamieniołomie granitu. 1 maja 1941 roku obóz uzyskał status samodzielnego obozu koncentracyjnego. Mordercza praca w kamieniołomie, bardzo małe racje żywnościowe i maltretowanie przez załogę SS, powodowały dużą śmiertelność. W następnych latach istnienia rozbudowano sieć podobozów, z których 81 znajdowało się na ziemiach dzisiejszej Polski, 15 w Czechach i Słowacji i 10 w Niemczech. KL Gross-Rosen był postrzegany jako jeden z najcięższych obozów koncentracyjnych. Od października 1941 roku do kwietnia 1942 roku znajdował się w nim podobóz dla jeńców sowieckich (2500 osób). Rosjanie nie byli nawet zarejestrowani i zostali przeznaczeni na egzekucję. W obozie więziono również przedstawicieli innych narodowości, z których najliczniejszą grupę stanowili Żydzi (obywatele różnych państw), Polacy i jeńcy radzieccy. Najtragiczniejszym momentem w dziejach Gross-Rosen był końcowy okres istnienia obozu. W lutym 1945 roku, gdy Armia Czerwona rozpoczęła ofensywę, rozpoczęto pośpieszną ewakuację więźniów na zachód. Podczas wielotygodniowych transportów w środku zimy, zginęło wiele tysięcy więźniów. Teren obozu został wyzwolony przez armię radziecką 11 lutego 1945 roku. Przez Gross-Rosen i jego filie przeszło 125 tysięcy osób, z których zginęło ponad 40 tysięcy. Z zabudowań obozowych pozostało dzisiaj niewiele - brama wejściowa, kantyna oficerów SS, kuchnia, łaźnia i fundamenty baraków, które zostały rozebrane tuż po wojnie w niewyjaśnionych do dziś okolicznościach. Zobaczyć również można polowy piec krematoryjny, ogrodzenie z drutem kolczastym i słupy, na których wisiał dzwon obozowy wzywający na apele. Obóz można zwiedzać - znajduje się tutaj Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy powołane do życia w 1983 roku.



Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 261
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy