Przydatność 40%

Uzdrowiska i wody mineralne w Polsce

Autor:

  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image
  • image

Uzdrowisko to miejscowość lub jej część, mająca klimat oraz warunki środowiskowe o właściwościach leczniczych (klimatoterapia, przyrodolecznictwo), zasobna w naturalne tworzywa lecznicze (np. wody lecznicze, borowiny), wyposażona w budynki i urządzenia umożliwiające działalność leczniczą i wypoczynkowo-turystyczną (m.in. sanatoria, zakłady kąpielowe, pijalnie wód, zakłady fizykoterapii). Istnieją liczne kryteria klasyfikacji uzdrowisk, np. ze względu na posiadane tworzywa lecznicze i położenie fizjograficzne rozróżnia się uzdrowiska: zdrojowe (wody lecznicze), borowinowe i klimatyczne, uzdrowiska nizinne (do 200 m n.p.m.), podgórskie (do 400 m n.p.m.), górskie (400–800 m n.p.m.), wysokogórskie (powyżej 800 m n.p.m.). W Polsce, poza 37 uzdrowiskami istniejącymi od dawna, wyodrębnia się jeszcze 25 miejscowości spełniających niektóre warunki określone w ustawie z 1966 roku o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym.
Busko Zdrój: Idealne miejsce do rehabilitacji pourazowej. Skutecznie leczy się tu również schorzenia dermatologiczne, kardiologiczne, neurologiczne i reumatyczne. Wiele buskich sanatoriów mieści się w zabytkowych starannie odrestaurowanych budynkach. Kuracjusze szczególnie lubią sanatorium „Markojn”, wybudowane w1836 roku w sąsiedztwie pięknego parku zdrojowego. Naturalne walory lecznicze Buska to wody siarczkowe, solanki jodkowo-bromkowe i pokłady borowiny. Będąc w Busku warto wybrać się do polskiego Pińczowa, zabytkowej wiślicy i sąsiedniego uzdrowiska Solec. Ciekawe są również rezerwaty przyrodnicze: „Owczary” ze źródłem siarczkowo-solankowym oraz „Skoroniecz" z Jaskiniami wydrążonymi w gipsowych skałach. Majowe Spotkania z Folklorem i letni Buski festiwal Muzyczny -to najważniejsze punkty oferty kulturalnej uzdrowiska.
Ciechocinek: Leczy się tu choroby nadciśnienie choroby kobiece i otyłość. Wytwarzany przez tężnie mikroklimat ma też zbawienny wpływ na układ oddechowy. Ponadto w Ciechocinku pomaga się chorym cierpiącym na choroby skóry oraz narządów ruchu. Główną atrakcją tego znanego już od XlX wieku uzdrowiska są słynne tężnie służące jako inhalatorium na wolnym powietrzu. Wraz z zakładem przyrodoleczniczym, pijalnią wód mineralnych, basenami rehabilitacyjnymi i termalno-solankowymi tworzą one bazę leczniczą tutejszych sanatoriów. Ciechocińskie solanki hipotermalne o temperaturze 26-27OC pochodzą z odwiertów o głębokości ponad 1300m. Do ciekawszych zabytków miasteczka należy warzelnia soli z 1830r. i XlX-wieczna prawosławna cerkiew. Wyjątkowo bogata jest oferta kulturalna uzdrowiska, na którą składają się między innymi przedstawienia w teatrze Zdrojowym, cykl imprez rozrywkowych „lato pod tężniami".
Długopole Zdrój: Tylko tutaj można poddać się rehabilitacji po żółtaczce zakaźnej. Miejscowe wody mineralne - szczawy radoczynne, żelaziste i wodorowęglanowe magnezowo-wapniowe - służą też leczeniu otyłości. Długopole jest małą miejscowością położoną 7km na południe od Bystrzycy Kłodzkiej. Łagodne zalesione stoki Góry Bystrzyckiej i płynąca w głębokim kanionie Nysa Kłodzka tworzą niepowtarzalny krajobraz. Z Długopola warto wybrać się do staropolskiego Międzygrodzia z ciekawą drewnianą zabudową w stylu szwajcarskim a także do jaskini w Kletnie. Interesujące jest Muzeum Filumenistyczne w Bystrzycy Kłodzkiej z wielką kolekcją etykiet z całego świata.
Rymanów Zdrój: Leczy się tu schorzenia kardiologiczne i ortopedyczne. Kilka spośród 12 rymanowskich sanatoriów specjalizuje się w leczeniu dzieci. W Rymanowie są również znakomite warunki do leczenia przewlekłych nieżytów gardła i dolegliwości układu oddechowego. Miejscowe wody mineralne szczawy węglowo-wodorowosodowe i jodkowe skutecznie pomagają w terapii osób cierpiących na schorzenia układu moczowego. Rymanów w prawdzie nie imponuje zabytkami ani bogatą ofertą kulturalno-rozrywkową, nie mniej kuracjusze znajdą tu wiele okazji do relaksu. Szczególnie godne polecane są spacery po malowniczej okolicy i wędrówki znakomitymi szlakami turystycznymi, prowadzącymi wśród malowniczych wzgórz Beskidu Niskiego. Kto pragnie wypoczynku bardziej aktywnego, ma do dyspozycja otwarty basen, kort tenisowy i ścieżki rowerowe.
Nałęczów: Uzdrowisko specjalizuję się w leczeniu chorób serca oraz rehabilitacji pozawałowej. Miasteczko położone wśród łagodnych wzgórz na wyżynie Lubelskiej, jest oazą ciszy i spokoju. Okolica charakteryzuję się łagodnym klimatem i dużym nasłonecznieniem. Zalety Nałęczowa doceniał m.in. Stefan Żeromski, spędził tu kilka lat mieszkał w wybudowanej przez siebie niewielkiej drewnianej willi, która nazywał chatą. Obecnie w tej chacie mieści się muzeum pisarza. W latach 80 XlX wieku często gościł w Nałęczowie Bolesław Prus. Pamiątki z nim związane eksponowane są w małym muzeum urządzonym w zabytkowym pałacu Małachowskich. Rozległy i doskonale utrzymany park zdrojowy, pijalnia wód w mineralnych wraz z palmiarnią, a także liczne w okolicy wąwozy lessowe to główne walory Nałęczowa. Nie wątpliwą atrakcją dla kuracjuszy jest kolejka wąskotorowa kursująca latem na 24 km trasą łączącą Nałęczów z Karczeniskami
Rabka: Jest to jedyne w Polsce uzdrowisko w całości nastawione na leczenie dzieci. Górski klimat szczególnie sprzyja małym astmatykom i alergikom. Ponadto leczy tu się cukrzycę, choroby skóry i choroby układy krążenia. W miasteczku położonym w głębokiej dolinie, wszystko podporządkowane jest potrzebom dzieci. Wielką atrakcjo dla kilku – kilkunastoletnich pacjentów są doroczne imprezy. Zimowy karnawał, karpacki Festyn dziecięcych Zespół, czyli święto dzieci gór. W okolicy Rabki wytyczono kilka łatwych szlaków turystycznych przez beskidzkie szczyty, z których przy dobrej pogodzie można podziwiać rozległą panoramę niedalekich Tatr. Wszystkich sanatoriach dzieci mają zapewnioną opiekę nie tylko lekarską, ale również pedagogiczną.
Krynica: Doskonałe efekty osiąga się tutaj w leczeniu cukrzycy, chorób krwi i układu krwiotwórczego, kamicy nerkowej oraz chorób kobiecych. Krynica położona jest wśród zalesionych wzgórz Beskidu Sądeckiego. Nowa pijalnia, która serwuje pochodzące z miejscowych źródeł wody mineralnej: Jan, Mieczysław, Słotwinka i Zuber. Zabytkowa architektura drewniana, deptak, kolejka linowa nad Jaworznem i linowo-terenowa na górę Parkową liczne lokale fajfami i dancingami - to wszystko sprawia że Krynica nigdy nie narzeka na brak kuracjuszy. Inne atrakcje to: Festiwal im. Jana Kiepury - Międzynarodowy Festiwal Gitarowy i codzienne koncerty orkiestry zdrojowej. Warto też odwiedzić muzeum słynnego malarza prymitywisty - Nikifora oraz ośrodek pszczelarstwa w pobliskiej Kamiennej.
Lądek Zdrój: Osteoporoza, reumatyzm, choroby kobiece, schorzenia układów krążenia, trawienia, oddechowego i narządów ruchu - to dolegliwości, które w Lądku leczy się z dużym powodzeniem. Kuracjusze najchętniej korzystają z zabytkowego zakładu przyrodoleczniczego „Wojciech”, w którym znajduje się basen wypełniony termalną wodą mineralną. Piękne okolice sprzyjają spacerom i turystyce górskiej. Znakowane szlaki turystyczne prowadzą przez malownicze Góry Bialskie, doprowadzają też do wapiennej jaskini Radochowskiej. W Lądku nie brakuje rozrywki. Licznych zwolenników ma np.: Przegląd filmów turystycznych i Górskich. Poza tym znajduje się tam mnóstwo lokali z fajfami i dancingami.
Połczyn: Leczy się tu choroby reumatyczne, osteoporoze, schorzenia układu nerwowego oraz niepłodność. Prowadzona jest także rehabilitacja dzieci z porażeniem mózgowym. Uzdrowisko położone w śród wzgórz i jezior Pojezierza Drawskiego jest nie tylko rajem dla wodniaków, ale z uwagi na obfite źródła wód solankowych i pokłady borowiny - wspaniałym miejscem dla osób ze słabym zdrowiem. Sanatoryjna sława Połczyna sięga początków XIX wieku. Kuracjuszy czekają tu liczne atrakcje kulturalne i krajoznawcze takie jak: Turniej Sztuki Rycerskiej i poezje śpiewane. W mieście warto zwiedzić XIV-wieczny zamek, który był siedzibą księcia Bogusława IV pomorskiego, oraz zabytkowy młyn wodny z wielkim kołem zamachowym o średnicy 13m.
Szczawnica: Choroby układu oddechowego i płuc oraz wszystkiego rodzaju alergie - to dolegliwości, które leczy się w tym uzdrowisku najczęściej. Szczawnica licznymi drewnianymi willami pamiętający wiek XIX, zadbanymi parkami zdrojowymi i bliskim przełomem Dunajca w pełni zasługuje na miano perły Pienin. Największą atrakcją Szczawnicy są słynne spływy Dunajcem na Flisackich tratwach. Zaś amatorzy słonecznych kąpieli najchętniej opalają się na stokach Palenicy w sąsiedztwie górnej stacji kolejki krzesełkowej. Stacja dolna znajduje się nad potokiem Grajcarek, niedaleko centrum miasteczka. Bogactwo silnie mineralizowanych wód leczniczych sprawia, że w miejscowej pijalni nigdy nie brakuje kuracjuszy. Szczawnicki sezon trwa okrągły rok.
Wieliczka: Wspaniałe miejsce dla osób cierpiących na choroby reumatyczne oraz dolegliwości układu oddechowego. Kopalnia soli w Wieliczce została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESKO, jest to nie tylko niezwykły zabytek myśli technicznej, ale także pierwsze na świecie podziemne sanatorium alergologiczne. Zlokalizowane jest na poziome V kopalni,czyli na głębokości 211 metrów. W sanatoryjnych komorach: „Lill” i „Skulimowski” pacjenci przebywają pod opieką medyczną 5 godzin w ciągu dnia i 10 godzin w nocy. Pełna kuracja trwa 3 tygodnie, można wykupić jednak dowolną liczbę dni pobytu. W komorze „Jeziora Wesel” (135m pod ziemią chorzy na astmę poddawani są 14-dniowej kuracji na hiperwentylacji dróg oddechowych. Sama kopalnia, która po 700 latach eksploatacji zaniechała wydobywania soli, jest obecnie skansenem. Możemy tu podziwiać solne jeziora i wielkie komory, a ta górze kaplice z rzeźbionymi w soli zdobieniami i postaciami świętych. W niektórych salach odbywają się przedstawienia teatralne. Kuracja w Wieliczce stanowi doskonałą okazje do zwiedzenia Krakowa.
Wysowa: Leczenie uzdrowiskowe w Wysowej Zdroju to tradycja już dwóch wieków. Walory lecznicze zdrojów wysowskich doceniło wielu kuracjuszy ze schorzeniami przewodu pokarmowego, a szczególnie w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Czyste powietrze regionu Wysowej oraz inhalacje doceni każdy, kto ma problemy z układem oddechowym. Właśnie tu powstała pierwsza i jedyna w Polsce uzdrowiskowa stacja dializ przyjmujących chorych z kraju i zagranicy. O jakości oferty stanowi nie tylko nowoczesny sprzęt, na którym prowadzone jest leczenie, ale nade wszystko kwalifikacje, fachowość i doświadczenie kadry lekarskiej, magistrów rehabilitacji, analityki medycznej czy personelu średniego.

Wody mineralne są to wody podziemne zawierające sole mineralne i gazy w ilości nie mniejszej niż 1 g/l. Rozróżnia się:
- solanki zwykłe, zawierające głównie sól kamienną NaCl;
- solanki gorzkie (tzw. woda gorzka, przeczyszczająca);
- siarczany: magnezu MgSO4 i sodu Na2SO4;
- szczawy — wodorowęglany (kwaśne węglany): wapnia Ca(HCO3)2 i sodu NaHCO3, oraz dwutlenek węgla CO2;
- szczawy żelaziste — zawierające ponadto związki żelaza;
- wody siarkowe — siarkowodór H2S, siarczki: sodu Na2S i wapnia CaS oraz siarczany: wapnia CaSO4 i magnezu MgSO4;
- wody radoczynne — małe ilości pierwiastków promieniotwórczych.
Część z tych wód mineralnych stanowią wody lecznicze, do których zalicza się także wody, tzw. słabo zmineralizowane, zawierające mniej niż 1 g/l soli mineralnych i gazów leczniczych. Wyróżnia je obecność składników o szczególnej aktywności farmakodynamicznej (np. żelaza, manganu, fluoru, bromu, jodu, siarki, radu, radonu, dwutlenku węgla). W nazwie wód leczniczych uwzględnia się najpierw aniony, potem kationy w kolejności malejących stężeń, np. woda chlorkowo-sodowa, woda siarczanowo-magnezowa. Woda lecznicza słabo zmineralizowana, zawierająca co najmniej 10 mg/dm3 żelaza (w postaci jonów Fe2+), nazywa się żelazistą, co najmniej 1,0 mg/dm3 manganu (Mn 2+) — manganową, fluoru (F-) — fluorkową, jodu (I-) — jodkową, siarki (S2-) — siarczkową, co najmniej 2 nCi/dm3 radonu lub radu — wodą radoczynną, 250–999 mg/dm3 wolnego dwutlenku węgla — wodą kwasowęglową, a ponad 1000 mg/dm3 wolnego dwutlenku węgla — szczawą. Do wód leczniczych zalicza się także wody termalne (cieplice) o temperaturze powyżej 20C u źródła. Wody mineralne i wody lecznicze stosuje się w balneoterapii do kąpieli leczniczych, przepłukiwań, okładów, kuracji pitnych, inhalacji itp. Do celów spożywczych używane są wody mineralne stołowe. W Polsce występują różne rodzaje wód mineralnych i leczniczych.

Balneologia – jest to nauka o właściwościach i leczniczym wykorzystaniu naturalnych tworzyw uzdrowiskowych, tj. wód leczniczych, ich niektórych składników gazowych oraz peloidów. Balneologia obejmuje:
- balneofizjologię doświadczalną — badającą wpływ na organizm naturalnych tworzyw uzdrowiskowych;
- balneoterapię — zajmującą się ich leczniczym zastosowaniem;
- balneochemię — badającą skład naturalnych tworzyw leczniczych;
- balneotechnikę, która zajmuje się konstruowaniem aparatów i urządzeń do leczniczego stosowania naturalnych tworzyw uzdrowiskowych.
Balneologia jest jedną z najstarszych gałęzi medycyny, kąpiele są zabiegiem leczniczym znanym od starożytności. Picie wód mineralnych wprowadzono w XVII w., a w XVIII i XIX w. powstały nowe metody wodolecznictwa. Twórcą balneologii polskiej był J. Dietl, który przeprowadził klasyfikację polskich wód leczniczych.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 185
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie
JAK DOBRZE ZNASZ JĘZYK ANGIELSKI? x ads

Otrzymałaś kupon na darmowe lekcje angielskiego.

3 MIESIĄCE NAUKI MOŻESZ MIEĆ GRATIS.
Odbierz kupon rabatowy