Na literaturę XIX w. istotny wpływ miały odkrycia naukowe, a zwłaszcza teoria ewolucji Karola Darwina oraz poglądy pozytywistyczne Augusta Comte'a. Uważał on, że jedynie wiedza naukowa ukazuje prawdę o otaczającym świecie, natomiast uczucia, do których dużą wagę przywiązywali romantycy, nie są istotne. W literaturze i sztuce rozwinął się wówczas realizm -nurt, który dokładnie odzwierciedlał elementy życia codziennego. W jeszcze silniejszy sposób do wiernego przedstawienia rzeczywistości- a w szczególności biedy i brzydoty-dążył naturalizm. W powstających w tym czasie powieściach uwieczniono wszechstronny obraz społeczeństwa industrialnego i poruszano problematykę nie tylko warstw najbogatszych, lecz także ludzi ubogich lub pochodzących z marginesu społecznego. Najwybitniejszymi z ówczesnych pisarzy byli Francuzi Emil Zola i Gustave Flaubert oraz Anglik Charles Dickens. Dużą popularnością cieszyły się również powieści Lwa Tołstoja, Fiodora Dostojowskiego i Josepha Condrada. Dzięki szybkiemu upowszechnieniu się umiejętności czytania i polepszeniu warunków materialnych społeczeństw dzieła literackie docierały do coraz szerszych kręgów odbiorców. Częściej i chętniej czytano również czasopisma, w których zamieszczano zarówno aktualne wiadomości, jak i artykuły dotyczące ogólnej wiedzy o świecie. Na łamach prasy publikowano także krótkie odcinki utworów literatury pięknej. Intensywny rozwój czasopiśmiennictwa sprawił, że redakcje z całego świata zaczęły poszukiwać wiarygodnych źródeł informacji. Dostarczały ich pierwsze agencje informacyjne. Do najstarszych i najbardziej znanych należy założona w Wielkiej Brytanii Agencja Reutera. W XIX-wiecznym malarstwie europejskim pojawiło się wiele nowych kierunków artystycznych. W pierwszej połowie stulecia dominowały klasycyzm i romantyzm, jednak pod wpływem przemian społecznych oraz rewolucji przemysłowej zaczął kształtować się realizm. Jego przedstawiciele w swojej twórczości rezygnowali z tematyki mitologicznej i religijnej na rzecz prezentowania scen z życia codziennego. Artyści tego nurtu często ukazywali też niesprawiedliwość społeczną. Jednym z najsłynniejszych przedstawicieli malarzy realistów był Gustave Courbet. W drugiej połowie XIX w. narodził się impresjonizm. Jego nazwa pochodzi od tytułu obrazu Claude'a Moneta "Impresja-wschód słońca". Reprezentanci tego kierunku utrwalali w swoich dziełach subiektywne wrażenia wzrokowe. Te ulotne odczucia próbowali uwiecznić m.in. na malowniczych pejzażach za pomocą czystych barw, zbliżeń i nieostrych konturów. Do grona najwybitniejszych twórców tego nurtu, oprócz Claude'a Moneta, należeli Auguste Renoir i Edgar Degas. Impresjoniści zapoczątkowali okres dynamicznego rozwoju sztuk plastycznych oraz poszukiwań przez twórców nowych środków wyrazu. W architekturze nawiązywano do stylów historycznych i naśladowano estetykę minionych epok. Nurt ten nazywano historyzmem. Powstawały wówczas budowle w stylach neoromańskim i neogotyckim, podobne do zabytków średniowiecznych. Do architektury wieków późniejszych nawiązywały budynki neorenesansowe i neoklasycystyczne. Pod koniec XIX w. zaczęto jednak odchodzić się od inspiracji stylami historycznymi. W wyniku poszukiwania nowych rozwiązań ukształtowała się secesja, dla której charakterystyczne były bogate zdobienia o motywach roślinnych i zwierzęcych, a także falująca i opływowa linia. Kierunek ten zdominował architekturę wnętrz, rzemiosło artystyczne, meblarstwo, malarstwo i witraż przełomu XIX i XX w. Wykorzystanie nowych wynalazków w dziedzinie komunikacji, wzrost dochodów niższych warstw społecznych i demokratyzacja życia publicznego spowodowały, że kultura zaczęła docierać do coraz liczniejszej grupy odbiorców. W ten sposób narodziła się kultura masowa.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 25
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie