Przydatność 75%

Adam Asnyk "Między nami nic nie było" Analiza i Interpretacja

Autor: Dodano: 2010-04-09

Adam Asnyk, Między nami nic nie było

Miłość jest uczuciem, które wypełnia życie każdego człowieka. Porównywane jest nawet z tlenem, którego brak ogranicza, bądź nawet pozbawia człowieka możliwości do odpowiedniego funkcjonowania. Najczęściej jednak łączy ona tak wiele pozytywnych emocji oraz wspaniałych wyobrażeń, które opisywane są w bajkach, jako przykład wartości wiecznych i najpotężniejszych. Uczucie to żywimy nie tylko do ludzi, ale też do otaczającego nas świata. Niestety nie zawsze możemy sobie pozwolić na tak pochlebne stwierdzenia. Coraz częściej miłość kojarzy się z rozczarowaniem, tęsknotą czy bólem. Bez względu na to czy kończy się ona happy endem czy też nie, od wieków jest przedmiotem badań wielu twórców. Każdy z nich przedstawia inną drogę, którą podążała zakochana para oraz trudności, które wiązały się z tą 'podróżą'. Ja pod lupę wezmę wiersz, twórcy epoki pozytywizmu Adama Asnyka, o przekornym tytule „Między nami nic nie było”.
W utworze tym zauważyłam szereg środków stylistycznych, którymi posłużył się autor. Już w pierwszym wersie widoczne jest wykrzyknienie, które jest zarazem powtórzeniem tytułu, jak również stanowi klamrę poetycką. Doszukać możemy się w nim również formy antytezy:
„Między nami nic nie było!”
W kolejnym wersie poeta zastosował szyk przestawny:
„Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych”
Pierwszą strofę kończy wykorzystanie epitetu:
„ (...) wiosennych marzeń zdradnych”
Anafora jest kolejnym elementem, który występuje w wierszu:
„Prócz (...)
„Prócz (...) ”
Druga strofa to również liczne wyliczenia:
„ (...)tych woni, barw i blasków”
Oraz kilka epitetów:
„ (...) szumiących śpiewem lasków
i tej świeżej łąk zieleni”
„Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów ”
Trzecią strofę ponownie rozpoczynają anafory oraz dwie metafory:
„Prócz girlandy tęcz, obłoków,
Prócz natury słodkich czarów”
W czwartej strofie występuje personifikacja, której uległo w utworze serce:
„z których serce zachwyt piło”
Adam Asnyk użył także zdrobnienie:
„ (...) lasków”
Utwór posiada regularną budowę. Podzielony został na cztery strofy, z kolei każda z nich to zbiór czterech wersów. Konsekwentnie użyte zostały rymy krzyżowe:
„ (...) blasków
(...) przestrzeni
(...) lasków
(...) zieleni”
Tematem wiersza jest wyznanie, które podmiot liryczny kieruje do ukochanej osoby. Mimo zapewnienia, które czytelnik widzi już w tytule, parę łączyło gorące uczucie. Potwierdzenie na to znajdujemy niemal w każdym wersie, który jest opisem spędzonych wspólnie chwil na tle przyrody czy „szumiących śpiewem lasków”.
Podmiot liryczny zarzeka się, że nie czuł nic do osoby, z którą był. Zapewnia, że nie było to głębokie uczucie, a nawet niewypełnione wartościami niezbędnymi – zaufanie, lojalność, prawość.
Sam fakt, że autor opisując naturę zestawia ją z bliskością dwojga ludzi może świadczyć o wielkości i wyjątkowości tego uczucia. Tak jak natura, uczucie to wypełnione jest harmonią, spokojem wewnętrznym i szerokopojętym dystansem. Jest również w nim coś metafizycznego, co pozwala oderwać się od rzeczywistości i oddać się uczuciom.
Zastanawiające są wykrzyknienia : „Między nami nic nie było!”, które jest swoistym zaprzeczeniem dalszych wersów. Być może jest to dowód na ulotność uczucie, przesyconego rozczarowaniem i smutkiem.
Jak widać uczucie dwojga ludzi nie trwa wiecznie, a po niedomówieniach pozostaje tylko wielki żal i nieokreślona gorycz. Trudno jest żyć ze świadomością, że tak bliska nam kiedyś osoba, staje się teraz tak daleka. Jedyne co nam pozostaje to szereg wspomnień, które nigdy nie znikną, a zawsze będą przypominały nam o tym dobrym okresie, jaki mieliśmy okazję przeżyć wraz z drugą połówką. Utwór uwzniośla uczucia tak czyste, nieskażone i idealne jak uczucie i bliskość dwojga ludzi, a tłem do tak pięknego obrazu ma stać się przyroda.

Przydatna praca?
Przydatna praca? tak nie 76
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie