Przydatność 30%

Pochodzenie języka

Autor: Dodano: 2010-02-02

Tekst z leksykonu PWN!

Pochodzenie języka
Skąd się wziął język?
Nie wiemy, jak wykształcił się język w toku rozwoju gatunku ludzkiego. Nie wiemy też, w jaki sposób każdy z nas uczy się mówić w dzieciństwie. Czy zdolność mówienia jest zaprogramowana genetycznie czy też niemowlę (to, które jeszcze NIE MÓWI) nabywa ją od zera. Uczeni są jednak zgodni, że porozumiewanie się językowe to własność typowo ludzka, a próby nauczenia ludzkiego języka szympansów, goryli czy nawet niezwykle inteligentnych delfinów nigdy nie doprowadziły do rezultatów lepszych niż opanowanie kilkuset oddzielnych znaków, nie powiązanych w struktury gramatyczne.
W poł. XVII w. ksiądz Wojciech Dembołęcki pisał w swoim Opisie jedynowłasnego państwa świata, że Bóg mówił do Adama i Ewy w raju po polsku. Podobne twierdzenia, które dziś wydają się nam przejawem megalomanii narodowej, pojawiały się dawniej w kronikach różnych narodów, mówiących różnymi językami. Po prostu język ojczysty wydawał się każdemu autorowi narzędziem komunikacji najbardziej naturalnym, najprostszym i najlepszym na świecie — właśnie tym, w które Bóg wyposażył naszych prarodziców.

Choć od czasów Dembołęckiego nauka poczyniła ogromny postęp, to wciąż nie wiemy, jakim językiem mówili pierwsi ludzie; nie wiemy nawet, czy wszystkie języki mają wspólnego przodka. Koncepcja, nawiązująca do biblijnej opowieści o wieży Babel, nie da się udowodnić i jest raczej wątpliwa wobec ogromnej różnorodności ponad 5 tysięcy języków świata. Jednak wiele spośród tych języków, odległych geograficznie i niepodobnych w stopniu umożliwiającym jakiekolwiek porozumienie, wykazuje w swej strukturze gramatycznej i słownictwie zaskakujące ślady wspólnego pochodzenia. Można więc wnioskować o wspólnym pochodzeniu języków w ramach kilkunastu lub kilkudziesięciu rodzin językowych.
Najbardziej znaną rodziną językową, obejmującą dziś największy obszar i mającą największą liczbę użytkowników, jest rodzina indoeuropejska, nazwana tak od dwóch geograficznych krańców rozpowszechnienia. Porównajmy formy 3 os. czasu teraźniejszego podstawowego czasownika być w odległych językach indoeur.: pol. jest, łac. est, ormiański e oraz sanskryt — język świętych ksiąg starożytnych Indii — asti.
Uderzające podobieństwo języków eur. i sanskrytu dostrzegł po raz pierwszy Wiliam Jones pod koniec XVIII w. Od tego czasu, który można uznać za narodziny współczesnego językoznawstwa, uczeni próbują dociec, gdzie mieszkali Praindoeuropejczycy.
Szukanie śladów wspólnej historii nie jest proste, ponieważ podobieństwa między językami mogą być efektem późniejszych kontaktów między narodami (dlatego porównanie cząstek gramatycznych uznaje się za lepszy dowód pokrewieństwa języków niż zapożyczenia słownictwa z poszczególnych kręgów tematycznych, które mogły być efektem późniejszych kontaktów między sąsiednimi narodami).

Przydatna praca?

Następna strona: 1 2 3 Następna Pokaż wszystko

Wersja ściąga:
Przydatna praca? tak nie 6
głosów
Poleć znajomym

Serwis Sciaga.pl nie odpowiada za treści umieszczanych tekstów, grafik oraz komentarzy pochodzących od użytkowników serwisu.

Zgłoś naruszenie