Przemówienie na temat przemocy

Szanowni Zebrani,

Dziś chciałabym porozmawiać o czymś niezwykle ważnym we współczesnym świecie – o przemocy. Nie mam na myśli tylko jednej, konkretnej formy przemocy, ale przemocy jako całokształtu, choć trudno jest ją uogólniać. W naszym życiu spotykamy się z wieloma jej formami:

- Przemoc w rodzinie, kiedy któryś z członków rodziny znęca się psychicznie lub fizycznie nad resztą domowników;
- Przemoc w szkole, z którą my tutaj zebrani pewnie niejednokrotnie się spotkaliśmy;
- Przemoc na świecie, której niemożliwe jest rozbicie na czynniki pierwsze.

Dlaczego? Kto z nas z zebranych potrafiłby wymienić wszystkie, powtarzam wszystkie istniejące formy przemocy? Nikt. To straszne, ponieważ dowodzi, jak wiele przemocy istnieje na świecie!

Pewnie znajdą się tutaj osoby, które stwierdzą: „Nie przejmujmy się rzeczami, na które nie mamy wpływu!” Ale czy tak jest naprawdę? Absolutnie nie twierdzę, że w tej klasie znajdują się osoby, które żyją przemocą. Jednak wiem, że są tu osoby, które jej doświadczyły i na pewno nie wspominają o tym mile. Myślę, że każdy z nas zetknął się z jakąś formą przemocy.

Byłabym bardzo szczęśliwa, gdybym mogła powiedzieć, że takich osób tu po prostu nie ma – że każdy mógłby powiedzieć: „Nie znam czegoś takiego jak przemoc”. A więc dlaczego tak nie jest? Bo świat jest pełen przemocy, świat „kipi” od przemocy, złych czynów, grzechu. Nie sądzę, by moje przemówienie zmusiło kogoś do głębokich refleksji, ale mam nadzieję, że pozostanie w waszej pamięci, choć na parę godzin, choć na chwilę, bo nawet ta chwila wystarczy, by wyprzeć się przemocy i pomagać, gdy znajdzie sobie nową ofiarę – innego człowieka.

Dziękuję.