Utrata dźwięczności na końcu wyrazu większość spółgłosek dźwięcznych traci dźwięczność na końcu wyrazu. Dźwięczność zachowują na końcu spółgłoski sonorne (m, m’, n, n’, r, l, ł);

chleb [chlep] b -> p Krym [Krym] m = m
gaz [gas] z -> s balkon [balkon] n = n
przykład [pszykłat] d -> t pień [pień] ń = ń
kulig [kulik] g -> k parasol [parasol] l = l
paw [paf] w -> f rower [rower] l = l
lekarz [lekasz] rz -> sz kanał [kanał] ł = ł

Nie mając pewności, jaką głoskę napisać na końcu wyrazu, utwórz od danej formy inne lub wyraz pokrewny, w którym kłopotliwa spółgłoska znajduje się przed samogłoską:
chleby
gazu
przykłady
kuligi
pawia
lekarze

Przydatne hasło?
Przydatne hasło? tak nie 179
głosów
Poleć znajomym