Matura / Wątek

 
userphoto

# Autor: Konto usunięte Wysłano: 21.11.2004 (17:46) Odpowiedzi: 4

motyw smierci!!!!!!pilne

ma ktos moze temat"przedstaw rozne ujecia motywu smierci w literaturze i sztuce"???....jak wogole sie za to zabieracie?i z ilu ksiązek kozystac bedziecie??jak ktos jest chetny to moge zapodac biblografie...tylko co dalej;//???ma ktos jakis pomysl

ma ktos moze temat"przedstaw rozne ujecia motywu smierci w literaturze i sztuce"???....jak wogole sie za to zabieracie?i z ilu ksiązek kozystac bedziecie??jak ktos jest chetny to moge zapodac biblografie...tylko co dalej;//???ma ktos jakis pomysl

  • userphoto
    Smierc- Z biologicznego punktu widzenia smierc jest nieodwracalnym ustaniem wszystkich czynnosci zyciowych. Literatura jednakze ujmuje to zjawisko jako znaczacy element ludzkiej egzystencji, powod cierpienia i strachu ludzkiego, a takze jako wielka tajemnice. Ludzie od zawsze probowali wyobrazic sobie smierc, tworzyli jej zantropomorfizowane wizerunki (np. kobieta o skrzydlach nietoperza, ze szponami zamiast palcow). Jednak najpopularniejszy byl wizerunek smierci jako kosciotrupa z kosa w reku. Pojawil sie on w ikonografii sredniowiecznej, ale obecny jest do tej pory nie tylko w sztuce, ale i ludzkiej swiadomosci. Epokami, ktore czesto siegaly do tego motywu i przedstawialy smierc jako zywe zjawisko, np. zjawe, kobiete czy poruszajacy sie szkielet, byly: sredniowiecze i barok. takze w romantyzmie i modernizmie chetnie siegano do tego tematu. Innym sposobem nawiazywania do motywu smierci byly sceny umierania bohaterow literackich. zamykaly one biografie danej postaci, wznosily wiele do jej wizerunku, a takze do warstwy ideowej utworu. haslo podziele ci na dwa podrozdzialy: 1) Wizerunek smierci 2) Smierc bohaterow literackich Ars moriendi(sztuka dobrego umierania)- w sredniowieczu pisano traktaty na temat tego, jak godnie odejsc z tego swiata. przedstawiano ten problem takze w ikonografii Danse macabre (taniec smierci)- sredniowieczne wyobrazenie korowodu ludzi roznych stanow i zawodow prowadzonych przez smierc, w mysl zasady: Mors omnia adequat.( "Smierc wszystkim jednaka"). najslynniejsze wyobrazenie tanca smierci znajdowalo sie na kruzganku paryskiego Cmentarza Niewiniatek. Znane byly rowniez drzeworyty Hansa Holbeina ( cykl pt. "Bilder des Todes"). 1) Wizerunek smierci: Biblia(ST)- 1) Ksiega Rodzaju wyjasnia pochodzenie smierci. Wziela ona swoj poczatek z grzechu pierworodnego ( w raju ludzie byli niesmiertelni). 2) Biblijnym wyobrazeniem smierci jest aniol Azrael ( hebr. Bog pomogl), jeden z czterech aniolow przy tronie Boga. umrze ostatni, gdy zabrzmi po raz drugi traba archanielska. Biblia(NT)- 1) W naukach Chrystusa pojawia sie nowe pojecie, jakim jest zmartwychwstanie. oznacza ono powtorne odrodzenie sie do zycia po smierci. 2) Drugi jezdziec Apokalipsy (na trupiobladym koniu) symbolizuje smierc, ktora ogarnie caly swiat w Dzien gniewu. 3) Po Sadzie Ostatecznym smierc zostaje wrzucona do jeziora ognia; obraz ten oznacza powszechne zmartwychwskrzeszenie. jednoczesnie sw. Jan dodaje, ze grzesznicy, nie zapisani w Ksiedze Zycia, takze znajduja sie w jeziorze ognia. Mitologia- 1) Mitologicznym wyobrazeniem smierci jest Tanatos, blizniaczy brat Snu i syn Nocy. wedlug wierzen pojawial sie niepostrzezony i odcinal konajacemy pukiel wlosow. W ten sposob poswiecal go w ofierze bostwom podziemnym i na zawsze odrywal od ziemi. 2) Starozytni wyobrazali sobie takze zycie po smierci. Wladca krainy zmarlych byl Hades (ta nazwa okresla sie niekiedy caly podziemny swiat); rzadzil nia wraz ze swoja zona, Persefona. Zmarli, po osadzeniu ich, szli albo do Tartaru (odpowiednik piekla), albo na Pola Elizejskie (odpowiednik raju) W basniach i legendach smierc przedstawiana jest jako kosciotrup albo jako kobieta. Bohaterowie moga ja zobaczyc na wlasne oczy; nierzadko sama przychodzi po swoje "ofiary". W "Kumie Smierci" trzyma nawet do chrztu syna wiesniaka, a potem opiekuje sie nim przez cale jego zycie. "Rozmowa mistrza polikarpa ze Smiercia"- polaczenie dwoch charakterystycznych dla sredniowiecza wizerunkow smierci: rozkladu zwlok i danse macabre. Smierc to kobieta o odrazajacej fizjonomii ( czaszka pokryta zolta skora, z oczu cieknie krew, nos odpada); jej wyglad ma na celu podkreslenie znikomosci i niedoskonalosci ludzkiego ciala. Opowiada ona Polikarpowi, iz zabiera do siebie (kosi) wszystkich, bez wzgledu na urodzenie, stan czy plec. O swoich zniwach mowi z ironicznym dystansem, podkreslajac, ze najwieksza przyjemnosc sprawia jej zabieranie do siebie grzesznikow. "Dusza z ciela wyleciela"- sredniowieczny dialog opowiada o losach duszy po smierci. Zaplakana i samotna spotyka sw. Piotr, by zabrac ja do Nieba. F.Villon "Wielki Testament"- Do refleksji na temat smierci sklania Villona obraz cial w kostnicy. Zauwaza on przede wszystkim, ze smierc kladzie kres bogactwu i godnosciom ziemskim. O wielmożach, pacholkach, ludziach biednych i bogatych, ktorzy tam spoczeli mowi: "Wszystkie tam leza, ot, pośnięte, Jedna kopica zesypana." J. Kochanowski "Treny"- Wielki traktat filozoficzny, w ktorym smierc dziecka sprowokowala rozwazania na temat: istoty smierci, losow czlowieka po smierci, problemu cierpienia po stracie ukochanej osoby. Poeta ukazuje smierc w postaci zantropomorfizowanej (Tren IV), traktuje ja takze jako przejscie do innego swiata (Tren XIV), a w Trenie X podaje w watpliwosc dogmat o istnieniu zycia po smierci. J.Donne "Smierc, prozno sie pysznisz..."- Monolog skierowany do smierci mowi o tym, iz nie ma ona powodu do pychy i dumy. Podmiot liryczny porownuje ja do snu, ktory przynosi ulge cialu i duszy. Mowi tez o zmartwychwstaniu, ktore bedzie triumfem czlowieka nad smiercia. M.Sep-Szarzynski "Nagrobek Marcinowi Strzechowskiemu"- Smierc wybawila mlodego czlowieka od dlugich cierpien i bolu. Jest wiec pojmowana jako przyjaciel, a nie wrog ludzi. S.Grabowiecki "Z Twej smierci, Jezu..."- Smierc Chrystusa dala ludziom zwyciestwo nad smiercia przez obietnice zmartwychwstania. Podmiot liryczny przedklada zywot prawdziwy ( ten po smierci, prowadzacy do zmartwychwstania) nad zycie doczesne. H.Morsztyn "Swiatowa rozkosz"- Nawiazujac do sredniowiecznych motywow vanitas i do motywu rozkladu zwlok, Morsztyn zwraca uwage na przemijalnosc ludzkiego bogactwa, a takze na to, co dzieje sie po smierci ("Robak, wąż i jaszczurka pastwia sie z gnilego członki ciala...") Z.Morsztyn " Żywot- sen i cien"- Smierc przyrownana zostala do glebokiego snu, w ktorym pograzeni sa umarli. Sen natomiast jest w zyciu czlowieka zwiastunem smierci. J.Baka "Uwagi o smierci niechybnej"- Nawiazujac do sredniowiecznego danse macabre, Baka przedstawia obraz smierci, ktora dosiegnie kazdego. Tlumaczy takze, iz jej przyczna moga byc doczesne rozkosze, ktorym niektorzy zbyt chetnie sie oddaja: Łasyś zbytnie na cukierki, jabłka, gruszki i węgierki- śmierć jawna, niestrawna, połyka młodzika. M.Shelley "Frankenstein"- Popularny w romantyzmie motyw ozywienia zwlok zyskal tu podwojny wymiar: czlowiek moze odniesc zwyciestwo nas smiercia (a wiec nie jest ona nieodwracalna)' jednak pogwalcenie praw boskich i praw natury kosztowac go bedzie zycie. Przydatne cytaty zwiazane ze smiercia: * "Smierc, najstraszniejsze z nieszczesc, wcale nas nie dotycz, bo gdy my istniejemy, smierc jest nieobecna, a gdy tylko smierc sie pojawi, wtedy nas juz nie ma". ( Epikur) *"Smierc jest ostatnim kresem wszystkiego". ( Horacy) * "Boimy sie nie smierci, ale wyobrazenia, jakie mamy o niej". (Seneka Mlodszy) * "Bogowie wiedza: smierc jest nieszczesciem. Inaczej chetnie umieraliby sami". ( Safona) * " Mors certa, hora incerta".- "Smierc pewna, ale jej godzina nieznana". (napis na zegarze ratuszowym w lipsku) * "Kazdy czlowiek ustosunkowuje sie do smierci tak, jak gdyby byl tym jedynym, a przynajmniej pierwszym, ktory ma umrzec". ( S. Czosnkowski * "Smierc jest nagroda zycia". ( J. Girardoux) * "ktokolwiek mowi, ze sie smierci nie leka, klamie" (I. Krasicki) * "kiedy widzi sie, do czego dporowadzila wspolczesna medycyna, pytamy siebie mimo woli: ile pieter ma smierc?" (J.P. Sartre) * " Nie dlatego najsmutniejszy jest zgon, ze wraz z nim wszystko sie konczy, lecz dlatego, ze po nim nic sie nie zaczyna" (T. Kotarbiński) * "Bijcie brawo, przyjaciele, komedia skonczona!" ( ostatnie slowa L. van Beethovena) * "Umrzec w wiosenny czas z kielichem w rece, z piekna kobieta u boku i sloncem w oczach- czyz mozna sobie zyczyc cos lepszego". (H. Mirabeau) * "Kazdemu daj smierc jego wlasna, Panie. Daj umieranie, co wynika z zycia, gdzie mial swa milosc, cel i biedowanie." (R.M.Rilke) * "Czlowiek moze zyc jak zwyciezca, lecz musi umrzec jak czlowiek". ( F. Feldheim) * "Jak ciezko jest umierac, jesli sie wcale nie zylo". ( L. Rinser) * "Smierc jest lekka. Tylko chwila przed zgonem jest straszna". (J. Kurek)

    Smierc- Z biologicznego punktu widzenia smierc jest nieodwracalnym ustaniem wszystkich czynnosci zyciowych. Literatura jednakze ujmuje to zjawisko jako znaczacy element ludzkiej egzystencji, powod cierpienia i strachu ludzkiego, a takze jako wielka tajemnice. Ludzie od zawsze probowali wyobrazic sobie smierc, tworzyli jej zantropomorfizowane wizerunki (np. kobieta o skrzydlach nietoperza, ze szponami zamiast palcow). Jednak najpopularniejszy byl wizerunek smierci jako kosciotrupa z kosa w reku. Pojawil sie on w ikonografii sredniowiecznej, ale obecny jest do tej pory nie tylko w sztuce, ale i ludzkiej swiadomosci. Epokami, ktore czesto siegaly do tego motywu i przedstawialy smierc jako zywe zjawisko, np. zjawe, kobiete czy poruszajacy sie szkielet, byly: sredniowiecze i barok. takze w romantyzmie i modernizmie chetnie siegano do tego tematu. Innym sposobem nawiazywania do motywu smierci byly sceny umierania bohaterow literackich. zamykaly one biografie danej postaci, wznosily wiele do jej wizerunku, a takze do warstwy ideowej utworu.
    haslo podziele ci na dwa podrozdzialy:
    1) Wizerunek smierci
    2) Smierc bohaterow literackich
    Ars moriendi(sztuka dobrego umierania)- w sredniowieczu pisano traktaty na temat tego, jak godnie odejsc z tego swiata. przedstawiano ten problem takze w ikonografii

    Danse macabre (taniec smierci)- sredniowieczne wyobrazenie korowodu ludzi roznych stanow i zawodow prowadzonych przez smierc, w mysl zasady: Mors omnia adequat.( "Smierc wszystkim jednaka"). najslynniejsze wyobrazenie tanca smierci znajdowalo sie na kruzganku paryskiego Cmentarza Niewiniatek. Znane byly rowniez drzeworyty Hansa Holbeina ( cykl pt. "Bilder des Todes").
    1) Wizerunek smierci:
    Biblia(ST)- 1) Ksiega Rodzaju wyjasnia pochodzenie smierci. Wziela ona swoj poczatek z grzechu pierworodnego ( w raju ludzie byli niesmiertelni). 2) Biblijnym wyobrazeniem smierci jest aniol Azrael ( hebr. Bog pomogl), jeden z czterech aniolow przy tronie Boga. umrze ostatni, gdy zabrzmi po raz drugi traba archanielska.


    Biblia(NT)- 1) W naukach Chrystusa pojawia sie nowe pojecie, jakim jest zmartwychwstanie. oznacza ono powtorne odrodzenie sie do zycia po smierci. 2) Drugi jezdziec Apokalipsy (na trupiobladym koniu) symbolizuje smierc, ktora ogarnie caly swiat w Dzien gniewu. 3) Po Sadzie Ostatecznym smierc zostaje wrzucona do jeziora ognia; obraz ten oznacza powszechne zmartwychwskrzeszenie. jednoczesnie sw. Jan dodaje, ze grzesznicy, nie zapisani w Ksiedze Zycia, takze znajduja sie w jeziorze ognia.

    Mitologia- 1) Mitologicznym wyobrazeniem smierci jest Tanatos, blizniaczy brat Snu i syn Nocy. wedlug wierzen pojawial sie niepostrzezony i odcinal konajacemy pukiel wlosow. W ten sposob poswiecal go w ofierze bostwom podziemnym i na zawsze odrywal od ziemi. 2) Starozytni wyobrazali sobie takze zycie po smierci. Wladca krainy zmarlych byl Hades (ta nazwa okresla sie niekiedy caly podziemny swiat); rzadzil nia wraz ze swoja zona, Persefona. Zmarli, po osadzeniu ich, szli albo do Tartaru (odpowiednik piekla), albo na Pola Elizejskie (odpowiednik raju)

    W basniach i legendach smierc przedstawiana jest jako kosciotrup albo jako kobieta. Bohaterowie moga ja zobaczyc na wlasne oczy; nierzadko sama przychodzi po swoje "ofiary". W "Kumie Smierci" trzyma nawet do chrztu syna wiesniaka, a potem opiekuje sie nim przez cale jego zycie.

    "Rozmowa mistrza polikarpa ze Smiercia"- polaczenie dwoch charakterystycznych dla sredniowiecza wizerunkow smierci: rozkladu zwlok i danse macabre. Smierc to kobieta o odrazajacej fizjonomii ( czaszka pokryta zolta skora, z oczu cieknie krew, nos odpada); jej wyglad ma na celu podkreslenie znikomosci i niedoskonalosci ludzkiego ciala. Opowiada ona Polikarpowi, iz zabiera do siebie (kosi) wszystkich, bez wzgledu na urodzenie, stan czy plec. O swoich zniwach mowi z ironicznym dystansem, podkreslajac, ze najwieksza przyjemnosc sprawia jej zabieranie do siebie grzesznikow.

    "Dusza z ciela wyleciela"- sredniowieczny dialog opowiada o losach duszy po smierci. Zaplakana i samotna spotyka sw. Piotr, by zabrac ja do Nieba.

    F.Villon "Wielki Testament"- Do refleksji na temat smierci sklania Villona obraz cial w kostnicy. Zauwaza on przede wszystkim, ze smierc kladzie kres bogactwu i godnosciom ziemskim. O wielmożach, pacholkach, ludziach biednych i bogatych, ktorzy tam spoczeli mowi: "Wszystkie tam leza, ot, pośnięte, Jedna kopica zesypana."

    J. Kochanowski "Treny"- Wielki traktat filozoficzny, w ktorym smierc dziecka sprowokowala rozwazania na temat: istoty smierci, losow czlowieka po smierci, problemu cierpienia po stracie ukochanej osoby. Poeta ukazuje smierc w postaci zantropomorfizowanej (Tren IV), traktuje ja takze jako przejscie do innego swiata (Tren XIV), a w Trenie X podaje w watpliwosc dogmat o istnieniu zycia po smierci.

    J.Donne "Smierc, prozno sie pysznisz..."- Monolog skierowany do smierci mowi o tym, iz nie ma ona powodu do pychy i dumy. Podmiot liryczny porownuje ja do snu, ktory przynosi ulge cialu i duszy. Mowi tez o zmartwychwstaniu, ktore bedzie triumfem czlowieka nad smiercia.

    M.Sep-Szarzynski "Nagrobek Marcinowi Strzechowskiemu"- Smierc wybawila mlodego czlowieka od dlugich cierpien i bolu. Jest wiec pojmowana jako przyjaciel, a nie wrog ludzi.

    S.Grabowiecki "Z Twej smierci, Jezu..."- Smierc Chrystusa dala ludziom zwyciestwo nad smiercia przez obietnice zmartwychwstania. Podmiot liryczny przedklada zywot prawdziwy ( ten po smierci, prowadzacy do zmartwychwstania) nad zycie doczesne.


    H.Morsztyn "Swiatowa rozkosz"- Nawiazujac do sredniowiecznych motywow vanitas i do motywu rozkladu zwlok, Morsztyn zwraca uwage na przemijalnosc ludzkiego bogactwa, a takze na to, co dzieje sie po smierci ("Robak, wąż i jaszczurka pastwia sie z gnilego członki ciala...")


    Z.Morsztyn " Żywot- sen i cien"- Smierc przyrownana zostala do glebokiego snu, w ktorym pograzeni sa umarli. Sen natomiast jest w zyciu czlowieka zwiastunem smierci.


    J.Baka "Uwagi o smierci niechybnej"- Nawiazujac do sredniowiecznego danse macabre, Baka przedstawia obraz smierci, ktora dosiegnie kazdego. Tlumaczy takze, iz jej przyczna moga byc doczesne rozkosze, ktorym niektorzy zbyt chetnie sie oddaja:
    Łasyś zbytnie na cukierki,
    jabłka, gruszki i węgierki-
    śmierć jawna,
    niestrawna,
    połyka
    młodzika.


    M.Shelley "Frankenstein"- Popularny w romantyzmie motyw ozywienia zwlok zyskal tu podwojny wymiar: czlowiek moze odniesc zwyciestwo nas smiercia (a wiec nie jest ona nieodwracalna)' jednak pogwalcenie praw boskich i praw natury kosztowac go bedzie zycie.


    Przydatne cytaty zwiazane ze smiercia:
    * "Smierc, najstraszniejsze z nieszczesc, wcale nas nie dotycz, bo gdy my istniejemy, smierc jest nieobecna, a gdy tylko smierc sie pojawi, wtedy nas juz nie ma". ( Epikur)

    *"Smierc jest ostatnim kresem wszystkiego". ( Horacy)

    * "Boimy sie nie smierci, ale wyobrazenia, jakie mamy o niej". (Seneka Mlodszy)

    * "Bogowie wiedza: smierc jest nieszczesciem. Inaczej chetnie umieraliby sami". ( Safona)

    * " Mors certa, hora incerta".- "Smierc pewna, ale jej godzina nieznana". (napis na zegarze ratuszowym w lipsku)

    * "Kazdy czlowiek ustosunkowuje sie do smierci tak, jak gdyby byl tym jedynym, a przynajmniej pierwszym, ktory ma umrzec". ( S. Czosnkowski

    * "Smierc jest nagroda zycia". ( J. Girardoux)

    * "ktokolwiek mowi, ze sie smierci nie leka, klamie" (I. Krasicki)

    * "kiedy widzi sie, do czego dporowadzila wspolczesna medycyna, pytamy siebie mimo woli: ile pieter ma smierc?" (J.P. Sartre)
    * " Nie dlatego najsmutniejszy jest zgon, ze wraz z nim wszystko sie konczy, lecz dlatego, ze po nim nic sie nie zaczyna" (T. Kotarbiński)

    * "Bijcie brawo, przyjaciele, komedia skonczona!" ( ostatnie slowa L. van Beethovena)

    * "Umrzec w wiosenny czas z kielichem w rece, z piekna kobieta u boku i sloncem w oczach- czyz mozna sobie zyczyc cos lepszego". (H. Mirabeau)

    * "Kazdemu daj smierc jego wlasna, Panie.
    Daj umieranie, co wynika z zycia,
    gdzie mial swa milosc, cel i biedowanie." (R.M.Rilke)

    * "Czlowiek moze zyc jak zwyciezca, lecz musi umrzec jak czlowiek". ( F. Feldheim)

    * "Jak ciezko jest umierac, jesli sie wcale nie zylo". ( L. Rinser)

    * "Smierc jest lekka. Tylko chwila przed zgonem jest straszna". (J. Kurek)

  • userphoto
    to tylko czesc :) ale proponuje zaczac moze mowiac wlasnie ogolnie io smierci :) Albo tak sobie myslalam, ze zaczac ktoryms z tych cytatow i opracowac prace rozwazajac smierc wedlug niego... np ten autor by sie zgodzil ten nie bo z kolei uwazal tak, albo przedstawial tak cos w tym stylu :]

    to tylko czesc ale proponuje zaczac moze mowiac wlasnie ogolnie io smierci


    Albo tak sobie myslalam, ze zaczac ktoryms z tych cytatow i opracowac prace rozwazajac smierc wedlug niego... np ten autor by sie zgodzil ten nie bo z kolei uwazal tak, albo przedstawial tak cos w tym stylu :]

  • userphoto
    dzieki ci;]]....napewno sie przydadza twoje wskazówki....tylko najgorzej zacząc tą prace;/

    dzieki ci;]]....napewno sie przydadza twoje wskazówki....tylko najgorzej zacząc tą prace;/

Wątek został zamknięty.