Liceum / Wątek

 
userphoto

# Autor: Konto usunięte Wysłano: 20.10.2008 (17:35) Odpowiedzi: 3

Dziura ozonowa skutki i przyczyny

mam prozbę wypisał bys mi ktos od pauz skutki i przyczyny dziury ozonowej?

mam prozbę wypisał bys mi ktos od pauz skutki i przyczyny dziury ozonowej?

  • http://www.sciaga.pl/tekst/27051-28-dziura_ozonowa musisz wyszukac w tym tekscie

    http://sciaga.pl/tekst/27051-28-dziura_ozonowa
    musisz wyszukac w tym tekscie

  • Ja znalazłam coś takiego ale nie wiem czy o to ci chodziło.Pozdrawiam:) Dziura ozonowa - charakterystyka, przyczyny i skutki Dziura ozonowa jest to zjawisko polegające na zmniejszaniu się ilości ozonu w ozonosferze (część stratosfery o podwyższonej ilości ozonu). Jest to zjawisko niebezpieczne, ponieważ ozon jest odpowiedzialny za pochłanianie promieniowania ultrafioletowego docierającego do Ziemi ze Słońca. Promieniowanie to jest szkodliwe dla organizmów żywych. Wyraźny spadek zawartości ozonu obserwuje się od lat 80-tych. Ma on miejsce przede wszystkim nad obszarem Antarktydy, wokół bieguna południowego. Przyczyny tworzenia się dziury ozonowej: Przyczyną tworzenia się dziury ozonowej jest niszczenie ozonu w atmosferze przez freony. Są to związki chemiczne, które w wyniku promieniowania ultrafioletowego rozkładają się na węgiel, fluor i chlor. Chlor wchodzi następnie w reakcję z ozonem prowadząc do tworzenia się tlenków i zwykłego tlenu. Tlenki chloru łączą się z kolei w dwutlenki chloru i uwalniają pojedyncze atomy chloru, które rozbijają cząsteczki ozonu. Owe reakcje zachodzą, aż do zupełnego wyczerpania się cząstek ozonu albo do usunięcia chloru w wyniku innych reakcji chemicznych. Szacuje się, iż rocznie zawartość ozonu spada od ok. 0,2% nad równikiem do ok. 0,4 - 0,8 w szerokościach umiarkowanych. Jednak najszybciej ilość ozonu maleje nad biegunem południowym. Od czasu odkrycia dziury ozonowej w 1985 r. jej powierzchnia nad Antarktydą powiększyła się o 15%. Przyczyny tworzenia się dziury ozonowej nad Antarktydą: W atmosferze wieją wiatry, które roznoszą zanieczyszczone gazami, w tym freonami, powietrze po całej kuli ziemskiej, także nad obszary Antarktydy, mimo iż znajduje się ona najdalej od terenów będących źródłem emisji (USA, Europa). Kiedy na biegunie południowym zapada noc polarna formuje się nad nim bardzo stabilny i regularny wir, który trwa pół roku. Wówczas obszary te są całkowicie pozbawione dopływu zawierającego wysokie stężenie ozonu powietrza okołorównikowego. Stąd nad Antarktydą reakcje niszczenia ozonu zachodzą intensywniej niż jego tworzenia. Na biegunie północnym w okresie trwania nocy polarnej również obserwuje się zjawisko dziury ozonowej, nie jest ono jednak tak duże jak na biegunie południowym. Dzieje się tak, ponieważ na półkuli północnej masy powietrza równikowego łatwiej docierają na obszary biegunowe, co jest spowodowane ich mniejszą izolacją niż kontynentu Antarktycznego. Skutki tworzenia się dziury ozonowej: Zmniejszenie się ilości ozonu w atmosferze może mieć poważne konsekwencje dla życia na Ziemi. Jest on odpowiedzialny za pochłanianie promieniowania ultrafioletowego docierającego do naszego globu ze Słońca. Promieniowanie to jest bardzo szkodliwe dla wszelkich organizmów żywych. Prowadzi do uszkodzeń komórek, poprzez oparzenia skóry. Może powodować zmiany w ich materiale genetycznym i wywoływać tym samym choroby nowotworowe (m. in. czerniak). Nadmiar promieniowania UV przyczynia się także do osłabienia odporności organizmów, a w konsekwencji zwiększenia ryzyka zarażenia chorobami wirusowymi i pasożytniczymi. Przyspiesza także procesy starzenia się skóry. Jest również niebezpieczny dla oczu - może być przyczyną m. in. zaćmy. Wzrost promieniowania UV niekorzystnie wpływa także na rośliny. Może prowadzić do uszkodzeń wielu gatunków roślin żywieniowych, co z kolei może wpłynąć na zmniejszenie produkcji i pogorszenie jakości żywności. Zanik ozonu w atmosferze prowadzi także do zmian klimatycznych na Ziemi.

    Ja znalazłam coś takiego ale nie wiem czy o to ci chodziło.Pozdrawiam


    Dziura ozonowa - charakterystyka, przyczyny i skutki

    Dziura ozonowa jest to zjawisko polegające na zmniejszaniu się ilości ozonu w ozonosferze (część stratosfery o podwyższonej ilości ozonu). Jest to zjawisko niebezpieczne, ponieważ ozon jest odpowiedzialny za pochłanianie promieniowania ultrafioletowego docierającego do Ziemi ze Słońca. Promieniowanie to jest szkodliwe dla organizmów żywych.


    Wyraźny spadek zawartości ozonu obserwuje się od lat 80-tych. Ma on miejsce przede wszystkim nad obszarem Antarktydy, wokół bieguna południowego.

    Przyczyny tworzenia się dziury ozonowej:

    Przyczyną tworzenia się dziury ozonowej jest niszczenie ozonu w atmosferze przez freony. Są to związki chemiczne, które w wyniku promieniowania ultrafioletowego rozkładają się na węgiel, fluor i chlor. Chlor wchodzi następnie w reakcję z ozonem prowadząc do tworzenia się tlenków i zwykłego tlenu. Tlenki chloru łączą się z kolei w dwutlenki chloru i uwalniają pojedyncze atomy chloru, które rozbijają cząsteczki ozonu. Owe reakcje zachodzą, aż do zupełnego wyczerpania się cząstek ozonu albo do usunięcia chloru w wyniku innych reakcji chemicznych. Szacuje się, iż rocznie zawartość ozonu spada od ok. 0,2% nad równikiem do ok. 0,4 - 0,8 w szerokościach umiarkowanych. Jednak najszybciej ilość ozonu maleje nad biegunem południowym. Od czasu odkrycia dziury ozonowej w 1985 r. jej powierzchnia nad Antarktydą powiększyła się o 15%.

    Przyczyny tworzenia się dziury ozonowej nad Antarktydą:

    W atmosferze wieją wiatry, które roznoszą zanieczyszczone gazami, w tym freonami, powietrze po całej kuli ziemskiej, także nad obszary Antarktydy, mimo iż znajduje się ona najdalej od terenów będących źródłem emisji (USA, Europa). Kiedy na biegunie południowym zapada noc polarna formuje się nad nim bardzo stabilny i regularny wir, który trwa pół roku. Wówczas obszary te są całkowicie pozbawione dopływu zawierającego wysokie stężenie ozonu powietrza okołorównikowego. Stąd nad Antarktydą reakcje niszczenia ozonu zachodzą intensywniej niż jego tworzenia. Na biegunie północnym w okresie trwania nocy polarnej również obserwuje się zjawisko dziury ozonowej, nie jest ono jednak tak duże jak na biegunie południowym. Dzieje się tak, ponieważ na półkuli północnej masy powietrza równikowego łatwiej docierają na obszary biegunowe, co jest spowodowane ich mniejszą izolacją niż kontynentu Antarktycznego.

    Skutki tworzenia się dziury ozonowej:

    Zmniejszenie się ilości ozonu w atmosferze może mieć poważne konsekwencje dla życia na Ziemi. Jest on odpowiedzialny za pochłanianie promieniowania ultrafioletowego docierającego do naszego globu ze Słońca. Promieniowanie to jest bardzo szkodliwe dla wszelkich organizmów żywych. Prowadzi do uszkodzeń komórek, poprzez oparzenia skóry. Może powodować zmiany w ich materiale genetycznym i wywoływać tym samym choroby nowotworowe (m. in. czerniak). Nadmiar promieniowania UV przyczynia się także do osłabienia odporności organizmów, a w konsekwencji zwiększenia ryzyka zarażenia chorobami wirusowymi i pasożytniczymi. Przyspiesza także procesy starzenia się skóry. Jest również niebezpieczny dla oczu - może być przyczyną m. in. zaćmy.

    Wzrost promieniowania UV niekorzystnie wpływa także na rośliny. Może prowadzić do uszkodzeń wielu gatunków roślin żywieniowych, co z kolei może wpłynąć na zmniejszenie produkcji i pogorszenie jakości żywności.

    Zanik ozonu w atmosferze prowadzi także do zmian klimatycznych na Ziemi.

Wątek został zamknięty.